(ترجمه)

خبر

سی ان ان در 13 مارس در مقاله‌ای با عنوان "چرا این‌قدر اهمیت دارد که ترامپ آزمایش تشخیص ویروس کرونا را انجام نداده است؟" از ترامپ چنین شکایت کرد: با وجودی‌که ترامپ در هفته گذشته با یک فرد آلوده مستقیم تماس گرفته بود؛ وقتی از وی پرسیده شد که آیا او مورد معاینه قرار می‌گیرد، پاسخ وی این بود: «بگذارید این‌گونه باشد. من نگران نیستم، باشه؟» و هم‌چنین گفت: «فکر نمی‌کنم مهم باشد، من آن را انجام خواهم داد. من هیچ اثری را حس نمی‌کنم. احساس می‌کنم خیلی خوب هستم.» روز جمعه دوباره از وی سؤال شد و پاسخ وی این بود: «ما اصلاً علائمی نداریم.» سی ان ان ابراز نگرانی کرده می‌گوید: رئیس جمهور آمریکا به دلیل موقعیت خویش به این امر اهمیتی نداده و جان آمریکایی‌ها را در معرض خطر قرار می‌دهد.

تبصره

ترامپ احمق می‌خواهد برای ما بیاموزاند که چگونه یک کشور مقتدر و پیشگام می‌تواند به نمایش چند مشت بسنده کرده و به این وضع ادامه دهد، در حالی‌که از داخل به آرامی به سمت فروپاشی روان است. بسیاری از رهبران سیاسی تهدید ویروس کرونا را دست کم ارزیابی کرده اند؛ اما هیچ‌کدام از این رهبران به مدت زمانی‌که ترامپ نتوانسته اهمیت این ویروس را برای کشورش درک کند، نسبت به این ویروس بی‌اهمیت نبوده اند. هنگامی‌که ترامپ "خطاب به مسلمانان" بیانیه‌ای را ایراد کرد، واقعیت امر این بیانیه آنقدر بد بود که بازار سهام به دلیل ابهامات و تضادهای موجود در سخنان وی در آشفتگی قرار گرفت. او حتی باور داشت که این ویروس یک توطئه است. هفته‌هاست که وی از مخالفان سیاسی داخلی خویش به دلیل "سلاح قرار دادن این ویروس" علیه وی، شکایت دارد. بیانیۀ وی اشاره بر این داشت که این ویروس از "چین" بوده و یک "ویروس بی‌گانه" می‌باشد. ترامپ گویا این گونه می‌خواست بر نفرت و ترس خود از بیگانه‌گان و بر عشق خود نسبت به همسایه‌گانش تأکید کند. علی رغم این‌که امریکا پُر از ویروس بوده اکنون از کم‌بود وسایل تست کافی رنج می‌برد. او نمی‌توند ببیند که اوضاع چقدر وخیم است! ترامپ حالا پروازهای اروپا را به امریکا ممنوع قرارداده است.

اگرچه آمریکا یک کشور ایدیولوژیک است که ادعا می‌شود ملت‌اش تحت حاکمیت قوانین و قانون اساسی قراردارد؛ این کشور ذریعۀ طبقۀ خاص برخی از مووسسات اداره می‌شود که پیرامون مفکورۀ "ضوابط و توازن" بنایافته اند. به نظر می‌رسد که امریکا با گذشت هر روز بیشتر به جمهوری موز شباهت پیدا می‌کند. حتی رهبران کشورهایی‌که بر یک مدار ضعیف و مطیع قرردارند، نسبت به مقام اعلای رهبری امریکا، بیشتر شبیه یک مرد دولت‌مند هستند.  دشوار است که در مکان‌های عمومی بر این ابله نخندند؛ بر کسی‎که اگر توسط دستیاران و مشاوران‌اش از نزدیک به اندازه کافی مراقبت نشود، ممکن است هر لحظه دکمه را فشار دهد تا کسانی‌ را که مورد استهزاءشان قرار می‌گیرد، نابود کند.

آیا دیوانه‌ها درمانگاه‌ها را در دست دارند؟ هنوز نه؛ بلکه مردم آن‌ها را مدیریت می‌کنند و همه نمی‌توانند دیوانه باشند. آیا ممکن است همۀ آن‌ها برای منافع ترامپ رأی دهند، سپس اکثریت کنگرۀ سنا؛ کسانی‌که مردم به آن‌ها رأی دادند، تصمیم گرفتند که ترامپ را پس از محاکمه در پروندۀ استهزاءآمیز برکناری وی از همه اتهامات برائت دهند. بنابر این، دیوانه‌ها بر امور مسلط نیستند؛ بلکه مردم اند که همواره بر یک سطح بالای مورد تهمت قرار دارند. اما در مورد مبارزۀ انتخاباتی چه؟ آیا می‌شود مردم را به رأی دادن به چیزی هوشمندانه ترغیب کرد؟ در این خصوص نیز باید گفت که رقیب اصلی ترامپ در دورۀ ابتدائی انتخابات دموکراتیک، کسی است که بیشتر شبیه ترامپ است و شاید فقط مردی مانند جوبایدن، که می‌تواند قسم خورده و مردم را مورد لعنت قرار دهد، در سطحی قرار دارد که بتواند ترامپ را جلو زند. رهبران بد می‌آیند و می‌روند؛ اما انتخابات و مووسسات مربوطه قادر به دستیابی به انتخاب برتر نیستند.

نودونه سال می‌گذرد که خلافت (مرد ناتوان و خوب از نگاه اروپائیان) از صفحه قانون اساسی ترکیه پاک شده است؛ اما مفکوره‌ای که بر آن این دولت شکل گرفته بود، هنوز در قلب و ذهن مسلمانان زنده است و جهان هنوز بدون آن از تاریکی رنج می برد. 

نویسنده: دكتور عبد الله روبين

مترجم: علی مطمئن

(ترجمه)

روز یکشنبه خانواده‌های سودانی همایش اعتراضی را در مقابل وزارت خارجۀ آن کشور به راه انداختند و خواهان آن شدند تا شهروندان گیرماندۀ سودانی در نتیجۀ ویروس کرونا در ووهان چین را بازگرداند. (منبع: الخرطوم 16 فبروری 2020م)

در این همایش خانواده‌های سودانی بی‌توجهی وزارت خارجۀ آن کشور را به باد انتقاد گرفتند. اما حکومت موقف شرم‌آورش را توجیه نموده و می‌گوید که دولت در تلاش است تا جهت انتقال گیرمانده‌ها هواپیمایی را به کرایه گیرد؛ چون حکومت برای انتقال آن‌ها باید با یک شرکت هوایی خارجی قرارداد امضاء نماید و بابت انتقال آن‌ها قیمت گزاف بپردازد.

نپرداختن به انتقال گیرمانده‌ها از شهر ووهان باعث آن شده که ده‌ها دانشجو، بازرگان و افراد مقیم سودانی که تعدادشان مشخص نیست، در چین گیر بمانند. گزراش‌ها حاکی از آنست که در حدود 130 دانشجوی سودانی با فامیل‌های‌شان در وضعیت روانی نامناسبی قرار داشته و بدلیل تأخیر مقامات سودانی در بیرون کردن آن‌ها پس از انتشار ویروس کرونا سخت‌ترین مشکلات را متقبل شده‌اند. آن‌ها هشدار داده‌اند که امکان دارد که به ویروس کرونا آغشته شوند و موادغذایی آن‌ها در حال تمام شدن است. آن‌ها مجدداً خواهان آن شده‌اند که در بیرون کردن‌شان حکومت و سفارت آن کشور در چین فورا اقدام نمایند.

بشیر السر دانشجوی مرحلۀ دکترای دانشگاه زراعتی ال خوا جونگ ووهان چین در تماس تیلیفونی به روزنامه الخرطوم بیان داشت که سفارت سودان در چین به آن‌ها گفته است که حکومت امکانات لازم برای بیرون کردن آن‌ها را ندارد. وی مسوولیت مصاب شدن هر فردی سودانی را به عهدۀ وزارت خارجۀ سودان و کمیتۀ مربوط به این امر دانسته است. در ادامه افزوده است: «امروز ما صحت‌مند هستیم؛ اما نمی‌دانیم فردا چی اتفاقی خواهد افتاد.» بشیر السر بیان داشت: «وضعیت در شهر ووهان روز بروز سخت‌تر می‌شود.» و نگرانی‌ها از آن است که وضعیت صحی/بهداشتی بیش‌تر از پیش خطرناک شود.

این‌ها حکام و فرمان‌داران ما هستند و این نحوۀ برخوردشان با اتباع و رعیت‌شان است؛ اما حکام در حوزۀ اسلام طوری دیگری بودند. بطن تاریخ مملو از داستان‌های‌شان در سرپرستی خوب‌شان از رعیت‌شان است. مردی بادیه‌نشین با خانم و شش فرزند دخترش نزد خلیفۀ مسلمان‌ها عمر ابن الخطاب آمده گفت: «ای عمر! این‌ها دخترانم و مادرشان استند، آن‌ها را طعام بده و به آ‌ن‌ها لباس بپوشان و از اکنون به بعد محافظ آن‌ها باش.» عمر رضی الله عنه گفت: «اگر این کار را نکردم چی؟» مرد بادیه‌نشین گفت: «برخواهم گشت.» عمر گفت: «و اگر بازگشتی چی می‌شود؟» آن مرد گفت: «قطعاً از حال آن‌ها در روز آخرت پرسان خواهی شد، در مقابل الله ایستاد خواهی شد و نتیجۀ کارت یا دوزخ خواهد بود و یا بهشت.» عمر رضی الله عنه فرمود: «این امت هرگز نابود نخواهد شد تا آن زمان که در میانش امثال این‌ها باشد.»

سیاست به معنای سرپرستی امور است و سرپرستی طبق عقیده و مبدأ صورت می‌گیرد که اهل یک سرزمین به آن باورمند باشند؛ اما حکام امروزی ما طبق ایدیولوژی سرمایه‌داری بر ما حکم می‌کنند؛ ایدیولوژیی‌که بر ارزش‌ها و مبدأ امت اسلامی هیچ ارزشی قایل نیست، چی برسد به این‌که امور امت را سرپرستی نماید. امروز به دلیل بدی و خرابی نظام‌هایی‌که بر ما حکم‌روایی می‌کنند؛ سیاست مفهوم غیرحقیقی و غیراصلی را که در اسلام دارد، به‌خود گرفته و حکامی‌که به خوشی خود وارد سرمایه‌داری غربی شده‌اند، آن (نظام‌های) را از زیر بلند می‌کنند تا سقوط ننماید. آن‌ها دستورات سرمایه‌داری را اجراء نموده، سرزمین‌ها را به فقر کشانده، از سرپرستی امور مردم دست کشیده، نحوۀ سلب و غارت دارایی‌های مردم را خوب آموخته و این‌که چگونه مالیات را که به آن نام‌های گوناگون داده‌اند، وضع نمایند، خوب بلد استند.

این طبیعی‌ست که وضعیت شبیه وضعیت گیرمانده‌ها در ووهان چین اتفاق بیفتد. این همه و مصیبت بزرگ‌تر از این حکام سرزمین‌های اسلامی استند که مطابق به نگرش اسلام با اتباع و رعایای‌شان برخورد نمی‌کنند. آن‌ها از مسوولیت فرار می‌نمایند و عمل‌کردها و سیاست‌شان هیچ پیوندی با مفهوم سرپرستی ندارد. آن‌ها هیچ چیزی را خوب انجام داده نمی‌توانند؛ مگر چنگ زدن به نطام‌های سرمایه‌داری که همه ارزش‌های نیک را از بُن بر کنده و تنها و تنها بر ارزش مادی تمرکز می‌کند! امروز آن‌ها برنامه‌های تنگ نمودن حوزۀ اقتصادی و رام‌ نمودن مردم را با یهود تمرین می‌کنند، با وجو این‌که امت اسلامی سیاست‌های آن‌ها رد نموده نمی‌پذیرند. اما تقدیس و احترام آن‌ها به برنامه‌های آمادۀ باداران‌شان در غرب و تطبیق این برنامه‌ها با آهن و آتش، با سمع و طاعتِ کورکورانه از بادران‌شان؛ شاید آن‌ها را به اسیاد و بادران ‌آن‌ها نزدیک بسازد و رضایت و خوشنودی آن‌ها را بدست آورند و از طرف باداران‌شان به چوکی‌های کج و سست دست یابند؛ تا از این طریق حرص قدرت و قدرت‌خواهی خود را اشباع نمایند.

سرپرستی امور مردم واجب و بلکه از مم‌ترین واجبات است. دین اسلام به انسان و سرپرستی امورش توجه ویژه‌ای‌ مبذول داشته است. از عبد الله ابن عمر رضی الله عنهما روایت است که از پیامبر صلی الله علیه وسلم شنیده که می‌فرمود:

«كُلُّكُمْ رَاعٍ وَمَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ فَالْإِمَامُ رَاعٍ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ وَالرَّجُلُ فِي أَهْلِهِ رَاعٍ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ وَالْمَرْأَةُ فِي بَيْتِ زَوْجِهَا رَاعِيَةٌ وَهِيَ مَسْئُولَةٌ عَنْ رَعِيَّتِهَا وَالْخَادِمُ فِي مَالِ سَيِّدِهِ رَاعٍ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ»

ترجمه: همه‌ای شما سرپرست و مسئول رعیت خود هستید. امام/خلیفه مسئول رعیت و اتباع خود است. مرد در اهل خودش سرپرست و مسئول است. زن در خانۀ شوهرش سرپرست و مسئول آن است. خادم/کارگر در مال آقا و سیدش سرپرست و مسئول است.

ابن عمر می‌گوید؛ من این همه را از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیدم و گمان می‌کنم که فرمود:

«وَالرَّجُلُ فِي مَالِ أَبِيهِ رَاعٍ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ فَكُلُّكُمْ رَاعٍ وَكُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ»

ترجمه: و مرد در مال پدرش سرپرست بوده و از آن مورد بازپرس قرار می‌گیرد، پس همه‌تان چوپان/سرپرست و مسئول رعیت خود استید.

از این جهت الله سبحانه وتعالی داشتن حاکمیت و سلطه را از برای سرپرستی امور امت و حفاظت حقوق شرعی آن‌ها فرض و واجب گردانیده است تا باشد نیازهای اساسی آن‌ها برآورده شود. از ام سلمه ابن عبید الله بن محصن و او از پدرش روایت نموده که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود:

«مَنْ أَصْبَحَ آمِناً فِي سِرْبِه، مُعَافي فِي بَدَنِهِ، عِنْدَهُ قُوتُ يَوْمِهِ، فَكَأَنَّمَا حِيزَتْ لَهُ الدُّنْيا بِحَذَافِيْرِهَا»

ترجمه: کسی‌که در حالی صبح نماید که اهلش در امان باشد، بدنش صحت و عافیت داشته، خوراک همان روزش را داشته باشد؛ این‌گونه است که گویا همه‌ای دنیا برای او گِرد آورده شده باشد.

اسلام نیازهای اساسی را در شش مورد خلاصه نموده است: خوراک، پوشاک و مسکن و فراهم نمودن این سه چیز را به همه‌ای افراد و رعایای دولت به‌گونه‌ای فردی واجب نموده است. سه مورد باقی‌مانده عبارت اند از: امنیت، صحت و آموزش که دولت این سه مورد را برای جامعه فراهم می‌سازد. اسلام برای فراهم نمودن این همه تشویق بسیاری نموده است؛ برای دولت واجب است تا گرسنه را سیر و برای بی‌سرپناه، سرپناه آماده کند. این همه مربوط به امور مردم و رعیت است که دولت مکلف است هرکه از برآورده ساختن نیازهای اساسی‌اش ناتوان می‌ماند؛ برایش تهیه کند.

هیچ راه‌حلی برای رهای از وضعیت کشنده‌ی کنونی وجود ندارد؛ مگر این‌که علیه این حکام بپا خیزیم. برای از سرگیری زندگی اسلامی با ریشه‌کن نمودن این دولت‌های کارتونی که به مشکلات و چالش‌های ما به دید سبک و کم می‌نگرند و انواع شکنجه‌ها را بر ما روا می‌دارند؛ از نو بیدار شویم. با فعالین مخلص دولت رعایت و سرپرستی را برپا نماییم-دولت خلافت راشدۀ ثانی بر منهج نبوت. الله سبحانه وتعالی می‌فرماید:

﴿لِمِثْلِ هَذَا فَلْيَعْمَلْ الْعَامِلُونَ﴾

ترجمه: برای مثل این باید عمل‌کنندگان عمل نمایند.

برگرفته از جریده الرایه

نویسنده: استاد غادة عبد الجبار (أم اواب)- خرطوم

مترجم: منیب حمیدی

#کرونا

#Corona

#Covid19

(ترجمه)

خبر:

 روز پنج‌شنه به تاریخ ۵ آذر 2020م رئیس جمهور ترکیه، "اردوغان" از مسکو دیدار نمود. وی جلسه‌ای را با رئیس جمهور روسیه، "پوتین" به خاطر توافق آتش‌بس و تجدید پیمان سوچی در روسیه برگزار کرد.

تبصره:

با توجه به خون‌ریزی مداوم و از بین رفتن خانه‌های مردم ما در شام (سوریه) در زیر سایۀ نبرد روسیه و استفاده ‌از انواع سلاح‌های سقیله، جلسه گرفتن در این شرایط همراه‌شان شرم‌آور است و دوستی این اشغال‌گران هیچ اعتباری ندارد. برای هر مسلمانی اولویت باید این باشد که تقوای الهی پیشه کند و ترس از الله متعال داشته باشد. این مطابق شأن حاکمی کشوری نمی‌باشد که تاریخ آن واضح و روشن است و بیشتر از 6 قرن برای اتباعش بیرق اسلام را بلند نموده، جایگاه و حاکمیت بدون منازع در جهان داشت و کشور‌های کفری را فتح نمود.

آن نبرد بالونه چی شد؟ نبردی‌که در آن ارتش عثمانی بر ارتش روس پیروز گردید. در چنین روز‌ی دور است فرمانی مشهوری چون فرمان "خلیفه محمد رشاد" و قاضیِ‌که جهاد علیه روسیه را اعلان نمودند. اما تفاوت‌ها بین دیروز و امروز ترکیه وجود دارد! ترکیه دیروز در زمان خلافت عثمانی خادم برای امت اسلامی بود و حاکمیت آن به اساس شریعت الله سبحانه وتعالی انجام می‌گرفت؛ اما در عصر امروزی سیکولر و خادمی برای ناتوی صلیبی است. با موجودیت تضادهای مسلمانان و غربی‌ها نسبت به باورها و زندگی؛ متاسفانه جای تمام ارزش‌ها و مفاهیم اسلامی را در این سرزمین، ارزش‌ها و باورهای سکولاری پرکرده است و حتی این باورهای سیکولاری بر بخش‌های سیاسی و اقتصادی و حتی اخلاقی نیز سیطره نموده است.

اردوغان چگونه درخواست دیدار با پوتین را می‌کند؟ پوتین مجرمی است که قاتل سربازان ما در ادلب می‌باشد. این جنایت او توسط"جیمز جفری"، فرستاده امریکا در سوریه تأیید شد و گفت: «همانا هواپیماهای روسی بودند که عمداً این حمله را انجام دادند.»

ای مسلمانان! این‌ها سیکولرانی هستند که نابودی اسلام را می‌خواهند. حجوم نظامی ارتش ترکیه در سوریه به موافقه آمریکا صورت گرفت. این یورش واکنشی به خاطر کشته شدن عساکرش در خاک سوریه و پاشیدن خاک به چشم ملتش بود و به خاطر آرام کردن فضا صورت گرفت؛ نه به خاطر دفاع از مردم بی‌دفاع سوریه. آزاد گذاشتن خواست اردوغان در سوریه برای تکمیل کردن خیانت‌هایی است که برای انقلاب شام طرح نموده و برای برگشت حاکمیت نظام و واگذار کردن و تسلیم مناطق به رژیم تلاش نمود.

 مشکل ترکیه اینست که همراه با هویت ملی سیکولاری، اسرار دارد که جزء از غرب است و هرگز با پیمان‌هایی‌که مصطفی کمال مجرم انجام داده است، خلاصی ندارد؛ مجرمی‌که در این روز‌های از رجب سال ۱۳۴۲ هـ.ق به کمک خائنین عرب، خلافت را ملغا نمودند که حکام این‌ سرزمین‌ها غلامان غرب کافر و کینه توز گردیدند.

بر مخلصینِ از فرزندان‌مان در ارتش ترکیه که الحمدلله زیاد هستند! نافرمانی از خیانت‌های اردوغان کنند و حزب التحریر را نصرت دهند که خلافت بر منهج نبوت را دوباره به یاری الله سبحانه وتعالی برپا سازد و عزت گمشدۀ مسلمانان را برای‌شان برگرداند، اسلام را حاکم نماید، عدالت را گسترش دهد و تاریخ اولی‌مان را بر گرداند. روم را فتح نماییم که بشارت رسول الله است و چنانچه قسطنطنیه فتح شد و این‌ها از الله متعال ناممکن نیست. قال الله تعالى:

﴿إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهَادُ﴾

[غافر: 51]

ترجمه: به يقين ما رسولان‌مان و كسانى را كه ايمان آورده‌اند، در زنده‌گى دنيا و روزى‌كه گواهان [براى گواهى دادن] برخيزند، يارى مى‌دهيم.

نویسنده: عبد الله ناصر – ولايه اردن

مترجم: پارسا "امیدی"