(ترجمه)

خبر:

گسترش وسیع استفاده‌ی بیش از حد تکنالوژی میان جوانان و کودکان در سایه ضعف کنترل فعالیت‌های فرزندان در فضای امروزی، سبب افزایش خطر افتیدن در دام جنایات انترنتی از جمله "کلاه‌برداری انترنتی" گردیده است. این خلاصه چیزی است که دنیز اونای، آگاه شبکه‌های اجتماعی در گزارش خبرگزاری اناضول، نشر شده به تاریخ 03 اکتوبر 2019م /11 میزان 1398 است که گفته: «کلاه‌برداران انترنتی طعمه‌ها/شکارهای‌شان را انتخاب کرده و آنان را به منظور سوء استفاده جنسی در انترنت حاضر می‌کنند.» اونای در مورد موضوعاتی‌که مربوط به طعمه و قربانی می‌شود گفت: «معمولاً آنان کودکان ضعیفی را که از کم احترامی به خود شان رنج می‌برند و آنانی را که تحت کنترل کامل از سوی پدر و مادرشان نیستند، مورد هدف خود قرار می‌دهند.» طبق گفته‌های اونای کلاه‌برداران کودکان راه‌های مختلفی را به کار می‌برند، بطور مثال: "طرح پرسش‌های ساده در مورد ماحول خانواده کودک، مانند ساعات کاری‌شان بخاطر تعیین مناسب‌ترین زمان برای برقراری ارتباط با کودکان".

در مورد اسالیبی‌که کلاه‌برداران به کار می‌برند، اونای می‌گوید: «توجه شدید داشتن به کودکان و خریدن تحفه به آنان هم‌چنان یکی از اسالیبی است که آنان به کار می‌برند.» وی اشار می کند که: «گام بعدی کلاه‌برداران، جدا کردن کودک از زندگی روزمره‌اش به منظور کنترول توجه و تمرکز طفل به طور اساسی می‌باشد.» و اونای نیز به این توجه نمود که: «کودکان به منسوب شدن به شخصیت‌ها/قهرمانان بازی‌های انترنتی تمایل دارند و این چیزیست که کلاه‌برداران کودکان از آن سوء استفاه می‌کنند.»

 تبصره:

وسائل جدید ارتباطی از جمله انترنت، زندگی مردم و برقراری روابط میان‌شان را آسان کرده است، و به دلیلی‌که بعضی خدمات را در عرصه‌های مختلف تقدیم کرده یک نعمت شمرده می‌شود؛ اما متأسفانه استفاده نادرست و به ویژه استفاده خورد سالان از این وسائل، این وسائل را به نقمت و عذاب مبدل کرده است و این گزارش بر یکی از جوانب بدی‌که در نتیجه استفاده نادرست و اشتباه از وسائل ارتباطی در سایه عدم کنترول کودکان به میان آمده است و به موجودیت بی‌مایه‌گان و جنایت‌پیشه‌گانی‌که از اطفال بی‌گناه برای رسیدن به اهداف شوم‌شان سوء استفاده می‌کنند، روشنی می‌افگند.

وسائل هوشمند از جمله موبایل‌ها و کمپیوترهای پیوست به انترنت در دسترس کوکان به طور فراوان وجود دارد، این گزارش پژوهشی جهانی را بیان می‌کند و نشان می‌دهد که 49 درصد از کودکان حد اقل همه روزه یک ساعت انترنت استفاده می‌کنند؛ این در حالی‌ست که 63 درصد آنان موبایل‌های هوشمند شخصی دارند و 75 درصد آنان فایل‌های ویدیویی را از طریق انترتنت مشاهده می‌کنند و به موسیقی گوش می‌دهند و 70 درصد آنان بازی‌های انترنتی را انجام می‌دهند. وی اشاره نموده است که هم‌چنان این پژوهش نشان می‌دهد که «تقریباً نصف فامیل‌های کودکان استفاده شبکه‌های اجتماعی کودکان‌شان را کنترول و مراقبت می‌کنند.» پیامدهای صحیی‌که استفاده طولانی و بیش از حد وسائل الکترونیکی بر کودکان به جا می‌ماند، تمام آن لازم به ذکر نیست، اما باید به منزوی شدن از خانواده که روابط میان اعضای یک فامیل را طوری قطع نموده که جسماً در خانه حاضر وذهناً در جای دیگری هستند و علاوه بر این از لحاظ امنیت خانه‌ها را ناامن و مملو از پیامدهای منفی بی‌شماری ساخته است که این مقاله گنجایش ذکر آن را ندارد.

بی‌مایگان و جنایت‌پیشه‌گان از علاقه مندی اطفال به بازی‌ها و دلباختگی‌شان به قهرمانان بازی‌ها سوء استفاده نموده و این بازی را وسیله‌ای برای نابودی روانی و جسمی کودکان قرار داده است، بسیاری از این بازی‌ها به کودکان خشونت می‌آموزاند، حتی بعضی از این بازی‌ها کودکان را وادار به خود کشی نموده است و از جانب دیگر با پخش صحنه‌های خلاف ادب و مهیاساختن زمینه برای درد دل میان بچه‌ها و دخترهای جوان تلاش نموده اند که آنان را فاسد کنند. بدتر و تلخ‌تر این است که آنان از این طریق برای ارتکاب اعمال فاحش گول‌شان می‌دهند...

خانواده های عزیز! ما زنگ خطر را به صدا در می‌آوریم تا این‌که شما به فرزندان تان توجه داشته باشید و آنان را نگذارید که شکار جنایت‌کاران شوند، وقت خود و وقت آنان را صرف چیزهای کنید که به نفع دنیا و آخرت تان تمام شود و در زمینه کنترول و رهنمایی  آنان در چگونگی استفاده از این فضای بزرگی‌که مملواز ناهنجاری‌ها و بی‌ارزشی‌هاست، کوتاهی و بی‌توجهی نکنید و به شما تذکر می‌دهیم که الله سبحانه وتعالی فرموده است:

﴿ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ﴾ [تحریم: 6]

ترجمه: ای مؤمنان! خود و خانواده خویش را از آتش دوزخی برکنار دارید که افروزینه آن انسان‌ها و سنگ‌هاست؛ فرشتگانی بر آن گمارده شده که خشن و سختگیر، زورمند وتوانا هستند.از الله (سبحانه وتعالی) در آن چه بدیشان دستور داده است نا فرمانی  نمی‌کنند و همان چیزی را انجام می‌دهند که بدان مأمور شده اند.

و پیامبر صلی الله علیه وسلم فرموده است:

«كُلُّكُمْ رَاعٍ وَكُلُّكُمْ مَسْؤول عَنْ رَعِيَّتِهِ، الإِمَامُ رَاعٍ وَمَسْؤولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، وَالرَّجُلُ رَاعٍ فِي أَهْلِهِ وَهُوَ مَسْؤولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، وَالْمَرْأَةُ رَاعِيَةٌ فِي بَيْتِ زَوْجِهَا وَمَسْؤولَةٌ عَنْ رَعِيَّتِهَا، وَالْخَادِمُ رَاعٍ فِي مَالِ سَيِّدِهِ ومَسْؤولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، - قَالَ: وَحَسِبْتُ أَنْ قَدْ قَالَ: وَالرَّجُلُ رَاعٍ فِي مَالِ أَبِيهِ وَمَسْؤولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ - وَكُلُّكُمْ رَاعٍ وَمَسْؤولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ» (أخرجهما البخاري ومسلم في صحيحهما عن ابن عمر)

ترجمه: شما همه نگهبان (و چوپان) هستيد و همۀ شما مسئول رعيت خويش هستيد امام (امير) نگهبان است و مسئول رعيت خود است و مرد در خانوادۀ خود نگهبان است و مسئول رعيت خود است (افراد خانواده) زن درخانۀ شوهرش نگهبان است و مسئول رعيت خود است خادم در مال آقايش نگهبان است و مسئول رعيتش است. ابن گفت: به نظرم گفت که و مرد در قبال مال پدرش نگهبان و مسئول از رعیت خویش هست؛ پس همۀ شما نگهبانيد (چوپانيد) و مسئول رعيت خويش هستيد.

نویسنده: برات مناصره

برای دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

مترجم: حمزه پارسا

(ترجمه)

شب یک‌شنبه مورخ 22 سپتامبر، نیروهای نظامی امریکا و افغان در یک عملیات/یورش مشترک زمینی و هوایی، به ادعای خودشان پناهگاه مخفی طالبان را در ولسوالی/ناحیه موسی قعله‌ی ولایت/استان هلمند هدف قرار دادند، که در نتیجه آن حدود 40 غیرنظامی کشته و بیش از 18 تن دیگر در ساختمان مجاور، که در محفل عروسی اشتراک کرده بودند، شدیداً زخم برداشتند. بر اساس گفته‌های عبدالمجید آخوندزاده عضو شورای ولایتی هلنمد، اکثریت تلفات و کشته‌شده‌گان را اطفان و زنان تشکلیل می‌دهد. این یورش ناگهانی خونین چند روز بعد به تعقیب حمله هواپیمای بی‌سرنشین امریکایی در 19 سپتامبر صورت می‌گیرد که منجر به قتل و زخمی شدن تقریباً 70 دهقان/کشاورز بی‌گناه در ولایت/استان ننگرهار افغانستان شد.

در ماه‌های اخیر، دیده می‌شود که به علت افزایش حملات نظامی عیله گروه طالبان، آمار تلفات غیرنظامیان توسط نیروه‌های امنیتی افغان و نیروه‌های اشغالگر امریکایی بلند رفته است. یک گزارش سازمان ملل در 30 ژوئن/جون سال جاری به نشر رسید و اظهار داشت که در جریان شش ماه اول سال جاری مرگ 717 غیرنظامی به نیروه‌های افغان و امریکایی نسبت داده شده است؛ بلند‌تر از مرگ و میر آن غیرنظامیانی‌که توسط گروه‌های مسلح به قتل رسیده اند.

این بی‌توجهی مطلق به حرمت خون انسان‌ها از جانب امریکا یک امر تعجب‌آوری نیست؛ زیرا امریکا جنایت‌کار در جنگ صلیبی خود هرچند آمار بلند باشد؛ ولی هیچ اهمیتی به از دست دادن جان‌های انسان‌ها نمی‌دهد؛ اما زمانی‌که مسئله تامین منافع اقتصادی و سیاسی استعماری‌اش به میان می‌آید، به بلندترین قیمت به آن توجه می‌کند؛ چنان‌چه ما شاهد این امر در افغانستان، عراق، سومالی و دیگر نقاط جهان بوده‌ایم. ‏فهلذا آن‌چه مطلقاً ناامید کننده است، این‌که رژیم افغان در قتل و کشتار مادران، خواهران، دختران و اطفال سرزمین خودشان در راه برآورده کردن آجندای واشنگتن در منطقه دست به دست با استعمارگران امریکایی داده است. هدف اصلی رهبری‌های متوالی افغان پس از اشغال افغانستان از سوی امریکا در سال 2001م، هرگز به‌طور مخلصانه خدمت‌گذاری به مردم نبوده؛ بلکه بخاطر تامین ثروت، تاج و تخت قدرت شخصی‌شان و بخاطر خدمت‌گذاری برای منافع بادران امریکای‌شان بوده.

واکنش رییس جمهور اشرف غنی در قبال این قتل‌عام واقعاً که اسفناک بوده است. به عوض اعتراف و تصدیق عواقب مرگ‌بار بر غیرنظامیان بی‌گناه؛ رییس جمهور با نهایت چاپلوسی و خدمت‌گذاری به پالیسی‌های امریکا، به‌طور ساده "احتیاط فوق‌العاده" را در عملیات‌های نظامی خواست. در طول بیش از 18 سال، نیرو‌های امریکایی جوی خون را در این سرزمین جاری ساخته اند و تخم ناامیدی و تباهی را کشت کرده اند؛ وحشت را به‌بار آورده و جرایم غیر قابل بیان را علیه مردم افغانستان مرتکب شدند؛ به‌شمول بی‌حرمت نمودن و بی‌عزت ساختن خواهران مان به شیوه‌ی بسیار شنیع. این امر تماماً با معافیت از مجازات و تشویق و هم‌دستی حکمرانان متوالی افغانستان و حکومت‌های‌شان با نیروهای اشغال‌گر صورت گرفته است.

تا چه مدت زمانی اطفال و زنان و سایر غیرنظامیان بی‌گناهی افغانستان تحمل این چنین فشار بی‌رحمانه‌ی مداخله استعماری را در کشور خودمان خواهد کردند؟ از خون و اشک‌های‌شان این سرزمین خیس شد! ‏تا چه اندازه زنده‌گی و جان‌ خواهران گرانقدر افغان ما و اطفال معصوم شان بی‌ارزش شده است که تن‌های مرده شان صرف من‌حیث آمار احصاوی بی‌ربط و تلفات قابل قبول دوجانبه در جنگ دیده می‌شود! آری، این همه برای تامین آجندای استعمارگران صورت می‌گیرد.

علاوه‌بر این، یقیناً این باید به‌طوری واضح و آشکار شده باشد که این انتخابات ریاست جمهوری در 22 سپتامبر به مردم افغانستان هیچ خوشبختی را به ارمغان نمی‌آورد. چگونه این مردم، خواهان ادامه، پایداری و بقای رژیمی هستند که تحت تسلط و نفوظ امریکا قرار دارد؟ فلهذا ما در هر زمان شاهد این چنین انتخابات بودیم که به جز مهر کردن بهترین دست‌نشاده‌ی امریکا در قدرت دیگر هیچ هدفی را دنبال نکرده است؛ حال‌آن‌که رنجش، بی‌چاره‌گی، ناامیدی مردم بیشتر می‌شود. چنین انتخابات‌ها قبرستان امید‌های دروغین و وعده‌های شکننده است که هزاران نیرنگ و دروغ در خاک‌اش دفن بوده و بجز از تفرقه و جدایی میان مردم دیگر هیچی در آن کشت نمی‌شود، حال‌آن‌که مشکلاتی هم‌چو وضعیت ناگوار خشونت‌آمیز، ناامنی، مرگ و ویرانی، فقر گسترده، بی‌کاری، جرم، فساد، زوال برنامه‌های علم و دانش و صحت/بهداشت هنوزهم بی‌نتیجه و حل نشده مانده ولی مردم در پی و انتظار انتخابات هستند.

فلهذا تا زمانی‌که بنیاد و شاخه‌های استعمارگران امریکایی و رژیم‌های خدمت‌گذار غربی‌شان و نظام‌شان از این خاک ریشه‌کن نشود، دریای خون از رگ‌های امت مان در افغانستان جاری خواهد بود. این امر تنها با تأسیس مجدد خلافت راشده ثانی بر منهج نبوت تحقق می‌یابد و به این رهبری اسلامی حقیقی زیبنده و قابل قبول نیست که تحت نفوظ و حاکمیت هر قدرت بی‌گانه قرار بگیرد؛ بلکه با تأسیس این رهبری سیاسی تلاش برای ابرقدرت شدن در عرصه نظامی، سیاسی و اقتصادی در جهان صورت خواهد گرفت. این دولت رعیت‌اش را از هر خطری در امن نگه‌می‌دارد؛ این دولتی مقتدر به رعیت خود مخلصانه خدمت می‌کند؛ این دولت صلح، امنیت و رفاه را در سرزمین‌‌اش به ارمغان می‌آورد و سرانجام روشنایی اسلام را در سراسر جهان پخش می‌‌کند.

﴿تَرَى كَثِيرًا مِّنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَبِئْسَ مَا قَدَّمَتْ لَهُمْ أَنفُسُهُمْ أَن سَخِطَ اللّهُ عَلَيْهِمْ وَفِي الْعَذَابِ هُمْ خَالِدُونَ﴾ [مائده: 80]

ترجمه: ‏‏بسیاری از آنان را می‌بینی که کافران را به دوستی می‌پذیرند (و با مشرکان برای نبرد با اسلام همدست می‌شوند. با این کار زشت) چه توشه بدی برای خود پیشاپیش (به آخرت) می‌فرستند! توشه‌ای که موجب خشم الله و جاودانه در عذاب (دوزخ) ماندن است.‏

دوکتور نسرین نواز

رییس بخش زنان دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

مترجم: زکریا وهاج

(ترجمه)

سرانجام بعد از شکنجۀ مردان و بی‌عزت شدن زنان مسلمان کشمیر اشغال‌‌‌‌‌شده در مدت 55 روز تمام؛ بر علاوۀ تقاضای مداوم کمک از ارتش مسلح و توانای پاکستان، عمران خان نخست‌وزیر این کشور به عوض بسیج‌سازی ارتش برای نجات کشمیریانِ مظلوم به تاریخ 27 سپتمبر 2019م خواهان التماس کمک از سازمان ملل شد. دقیقاً نخست‌وزیر پاکستان امور مسلمین را به کی می‌سپارد؟ قدرت‌های استعماریی‌که اعضای دایمی شورای‌امنیت سازمان ملل را تشکیل می‌دهند؛ همواره به تقسیم و اشغال سرزمین‌های اسلامی مصمم شده اند و یا این‌که دیگران را در این کار کمک نموده است. ‌امریکا که خود یکی از اعضای شورای‌امنیت سازمان ملل می‌باشد؛ عراق و افغانستان را اشغال و مورد هجومِ بمب‌های خطر‌ناک قرار داده است. روسیه؛ همان عضو شورای‌امنیت سازمان ملل است که به شکل بسیار بی‌رحمانه قبل از این‌که برای نجات حکومت بشار‌الاسد دریای خون را از خون مسلمانان در سوریه جاری سازد، مسلمانان را در افغانستان و چیچن به قتل رساند. چین، عضو دیگری شورای‌امنیت سازمان ملل است که علیه مسلمانان ایغور در ترکستان‌شرقی به شکنجه و ظلم پرداخته و به شکل اجباری گوشت خون و شراب را بالای آن‌ها می‌خورانند و به این هم بسنده نکرده اطفال آن‌ها را اختطاف و آموزه‌های غیر اسلامی را آموزش می‌دهند. در حقیقت بزرگ‌ترین خیانت و ظلم را شورای‌امنیت سازمان ملل با نظاره کردنِ تقویت سیستماتیک اشغال سرزمین‌های اسلامی توسط دولت یهود حیوان‌صفت و هندوی گوساله‌پرست برای مدت هفت دهه انجام داده است. ولی برعکس؛ تمام خواست و ناله‌های مکرر مسلمانان هیچ ارزشی این سازمان نداشته و صرف در حاشیۀ‌اوراق باقی مانده است، که این کار خود منجر بر صرفه‌جویی زمان برای دشمن گردید. درحقیقت درخواست کمک برای حفظ امنیت زنده‌گی از سازمان ملل مانند این است که از گرگ بخواهیم تا از گوسفند محافظت کند.

ای مسلمانان پاکستان! رژیم بجوا‌عمران مسئولیت کشمیر اشغال شده را به اختیار کفار استعمار‌گر سپرده است؛ کفاری‌که همیشه بالای مسلمین حمله و ظلم نموده است؛ اشغال‌گرانی‌که منابع امت‌اسلامی را به یغما برده اند و ظالمینِ که امت‌اسلامی را پارچه پارچه نمودند. الله سبحانه‌و‌تعالی می‌فرماید:

﴿وَلَن يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا﴾ [نساء: 141 [

ترجمه: الله هرگز کافران را بر مؤمنان تسلّطی نداده است.

اما شرم‌آور این‌که کفار ظالم به طوری وحشیانۀ برادران و خواهران ما را در کشمیر اشغال‌شده می‌کشند؛ اما رژیم بجوا‌عمران از رویارویی با دشمن در هراس است. در حالی‌که الله سبحانه‌و‌تعالی چنین امر نموده است:

﴿وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ﴾ [بقره: 191[

ترجمه: و آن‌ها را ( بت پرستانی‌که از هیچ‌گونه جنایتی ابا ندارند) هر کجا یافتید، به قتل برسانید و از آن جا که شما را بیرون ساختند (مکه‌) آن‌ها را بیرون کنید.

به تمام اشخاص دارای بصیرت و بصارت هویداست که تنها خلافت، "سپر‌امت" تمام جذر‌ و مد اشغال را درهم شکسته و ظلم و بی‌رحمی اشغال‌گران را در نطفه خنثی خواهد کرد. رسول الله صلی الله علیه‌و‌سلم می‌فرماید:

«إِنَّمَا الْإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ» (رواه مسلم)

ترجمه: امام سپری‌ست که در عقب آن جنگ شده و توسط وی محافظت می‌شوید.

ای شیران امت مسلمه در افواج مسلح! به تقاضای ما لبیک گفته و برای تأسیس دوبارۀ خلافت بر منهج نبوت حزب‌التحریر را نصرت دهید تا این که امت‌اسلامی با قدرت ایمان، منابع وافر و سپاه نجیب و شجاع بتواند دشمن را چنان شکست دهد که تاریخ نظیر آن را ندیده باشد.

دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر-ولایۀ پاکستان

مترجم: عبدالله صالحی

خبر:

هفتم اکتوبر، برابر است با 19مین سال‌روز تجاوز و اشغال افغانستان. 18 سال قبل نیروهای امریکایی و ناتو با سردادن شعارهای حقوق بشر، حقوق زن، دموکراسی، دولت سازی، ملت سازی و نیز به بهانه‌ی مبارزه با «تروریزم» افغانستان را اشغال نمود. با گذشت 18 سال دموکراسی، افغان‌ها تحققِ هیچ یک از شعارهای فوق را تجربه نکردند، حتی تهدید تروریزم‌امریکایی به مراتب بیشتر از 18 سال قبل، از مردم قربانی می‌گیرد. لذا امریکا، ناتو و حُکام مزدورشان از یک سو پروسه‌ی صلح با «تروریستان» قبلی را ادامه داده و از جانب دیگر انتخابات ریاست‌جمهوری را برگزار کردند.

تبصره:

با جرئت تمام، و کمال صراحت باید گفت که ارزش‌های دموکراتیک توسط مردم مسلمان و مجاهد در افغانستان به کلی رد گردیده‌است. لذا برای ادامه‌ی نظام دموکراتیک تدریجاً در انتخابات ریاست‌جمهوری سهم‌گیری خود را به گونه‌ی بی‌سابقه تقلیل داده‌اند. قسمی‌که آمار مشارکت مردم درین پروسه‌ی دموکراتیک نشان می‌دهد که در سال 2004م 84%، در سال 2009م 39%، در سال 2014م 35% و در سال 2019م سهم مردم در انتخابات به 20% کاهش یافته‌است.

علاوه بر این، بزرگ‌ترین ناقضین حقوق بشر برای مردم در افغانستان خود نیروهای اشغالگر و حکام خاین افغانستان ثابت شده‌است. زیرا تنها در 5 سال اخیر بیشتر از 50 هزار نیروی افغان و ده‌ها هزار مردم ملکی و هزاران سرباز طالب را به شیوه‌های وحشت‌ناک ترور، کشته و یا هم به بند کشیده‌اند. همچنان دفتر هم‌آهنگی کمک‌های بشری سازمان ملل متحد(اوچا) در گزارش تازه‌ی خود گفته‌است: "بررسی اجمالی ما از نیازمندی‌های بشر دوستانه‌ی سال ۲۰۱۹ نشان می‌دهد که تخمیناَ نزدیک به یک میلیون بیجاشده تا پایان سال به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند."

در مورد حقوق زن؛ تمام کوشش‌های دولت، موسسات خارجی و سفارت خانه‌های کفار برین بوده تا خانواده‌ی مسلمان را درین سرزمین با فروپاشی روبرو سازند. لذا در تمام پروژه‌ها و ادارات دولتی و غیردولتی تحت پالیسی جندر تمرکز بر تقرر زنان در اولویت اصلی شان قرار داشته که در نتیجه می‌خواهند زنان مسلمان نیز مانند زنان غربی منحیث وسیله و ابزار استفاده شوند. اما درین مامول همچنان با ناکامی فاحش روبر شده‌اند.

در قسمت ملت سازی و دولت سازی هر دوره‌ی انتخابات ریاست‌جمهوری و پارلمانی، مردم افغانستان را بیشتر از پیش از هم جدا نموده‌است. لذا تنها پیامدی محسوسی که مردم افغانستان آن را به جان و دل خود احساس می‌کنند تفرقه، سردرگمی و بی‌ثباتی در میان رهبران سیاسی است. از این رو رهبران جناح‌ها و طیف‌های مختلف بر نظم کنونی دموکراسی-امریکایی در جامعه بی‌اعتماد شده‌اند. تطبیق دموکراسی امریکایی در افغانستان نیز منجر به انواع مختلف فساد، فقر، فحشا، قتل، فتنه و بی‌کاری گردیده و مردم را بر این معتقد ساخته‌است که ارزش‌های دموکراتیک غربی نمی‌تواند مشکلات افغان‌ها را حل نماید.

با در نظر داشت وضعیت بحران‌زای فوق، امریکا و حکام دست‌نشانده شان جنگ قلب‌ها و مغزها را در افغانستان باخته و افکار عامه غرب به خصوص امریکا نیز علیه ادامه‌ی این جنگ قرار دارد. لذا امریکا از بهانه‌ی جنگ خود در افغانستان پایین آمده و با «تروریستانِ 18 سال قبل(؟)» مذاکرات مستقیم را آغاز نموده‌است، تا با نگهداشتن آب‌روی خود می‌خواهد از شکست درین باتلاق جنگ، خود را موفقانه بدر نموده و نفوذ استخباراتی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی خود را نیز حفظ کند.

در چنین شرایط حساس، یگانه راه حل برای مسلمانان افغانستان درین است که به تمام ارزش‌ها، راه حل‌ها و نظام‌های بشری؛ چه توسط امریکا و اروپا و چه توسط چین و روسیه که به افغان‌ها و رهبران شان پیشکش می‌شود قاطعانه نه گفته و تنها به ارزش‌ها، راه حل‌ها و نظام نجات بخش اسلام «تاسیس دوباره‌ی دولت خلافت بر منهج نبوت» چنگ بزنند. برای تحقق این هدف بزرگ‌ترین حزب سیاسی امت، در میان شماست که اسلام را در جریان عمل فکری و مبارزه‌ی سیاسی‌اش طوری به مردم پیشکش می‌نماید که تمام مشکلات و بحران‌های معاصر امت را حل کرده می‌تواند. پس بشتابید و بزرگ‌ترین قیادت فکری و سیاسی امت را همگام با بیداری امت به ثمر برسانید.

سیف‌الله مستنیر

رئیس دفتر مطبوعاتی حزب التحریر-ولایه افغانستان