Geçtiğimiz hafta Tunus’ta öfke ve hoşnutsuzluk yeniden tavan yaptı. Bu kez, Sidi Buzid vilayetine bağlı Mezûne ilçesinde meydana gelen yeni ve acı bir kaza, çok sayıda kadın tarım işçisinin yaralanmasına ve iki kadın işçinin olay yerinde hayatını kaybetmesine yol açtı. Devletin düzensiz taşımacılığa son vermekte ve tarım işçisi kadınların trajik durumunu iyileştirmekte gösterdiği vurdumduymazlık yüzünden Tunus’ta zaman zaman bu tür olayların yaşandığını tanık oluyoruz.! Devlet ise doğal olarak felaketin boyutlarını yansıtacak kesin rakam ve istatistikleri vermekten kaçınıyor!

Tunus Ekonomik ve Sosyal Haklar Forumu, Ekim 2025’te yaptığı açıklamada, 2015 yılından bu yana kadın tarım işçilerinin düzensiz taşınması nedeniyle 91 kazanın yaşandığını, bu kazalarda 68 kişinin hayatını kaybettiğini ve 1029 kişinin yaralandığını duyurdu. Forum ayrıca, kazaların %60’ının, tarım sektöründe çalışan kadın ve erkeklerin taşınmasını düzenleyen yasanın çıkarıldığı 2019 yılından sonra meydana geldiğini belirtti. Kazaların %50’sinin ise Kayrevan ve Sidi Buzid vilayetlerinde gerçekleştiğine dikkat çekti.

Alandaki uzmanlara ve bilirkişilere göre, 2019 yılında çıkarılan çiftçilerin taşınmasına ilişkin yasa, çetrefilli düzenlemeler içermesi ve ulaşım sorununun özel sektöre devredilmesi nedeniyle hükümet kararnamesinin yayımlanmasından sonra bile uygulamaya konulamamıştır. Bu son facia da, yasal düzenlemenin başarısızlığını ve devletin, hâlâ kırılgan ve zor şartlar altında çalışmak zorunda bırakılan, her gün güvenli olmayan düzensiz ulaşım araçlarıyla seyahat etmeye mecbur edilen marjinalleştirilmiş kadın tarım işçilerini korumadaki ihmalkârlığını bir kez daha gözler önüne seriyor.

2019 yılında çıkarılan kanunun ardından, 2024 yılında kadın tarım işçilerinin sosyal koruma sistemine ilişkin 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi de çıkarılmış ancak bu da kağıt üzerinde kalmaktan öteye gidememiş ve yaşanan acıları bir nebze olsun hafifletmeyi bile başaramamıştır! Geçmiş yıllar boyunca bu trajik kazaların sürekli tekrarlanması artık basit ve münferit olaylar olarak değerlendirilemez. Aksine bu kazalar; devletin ihmalkârlığının, etkilenen bu bölgelerdeki ulaşım, çalışma ve sosyal koruma sorunlarını çözmeye yönelik gerçek bir irade yoksunluğunun kaçınılmaz bir sonucudur!

Her kazadan sonra yükselen ve koparılan kuru gürültüye rağmen, resmi vaatler ve alınan önlemler yaşanan trajedilerin seviyesinin çok altında kalmaktadır. Güvensiz ulaşım araçları üzerindeki fiili denetim eksikliği, alternatif ulaşım yollarının oluşturulmaması, kırsal kesimdeki emekçi kadınların sömürülmesi ve haklarının gasp edilmesi halen devam etmektedir! Ömer bin Hattab’ın şu sözleri ne kadar anlamlıdır: “Fırat kenarında bir oğlak kaybolsa (yahut bir kurt bir koyunu kapsa) korkarım ki kıyamet gününde onun bile hesabı Ömer’den sorulur!” Peki, Tunus’taki yöneticilerin gözü önünde her seferinde yok olup giden insan canlarının hesabı ne olacak? Yöneticiler, bu kadınlar karşısındaki sorumluluklarını yerine getirmeyerek Allah’tan korkmuyorlar mı?!

Ey Tunus yöneticileri! Kadın tarım işçilerinin canları, kaza kayıtlarına eklenen basit birer rakamlardan ibaret değildir. Aksine bu canlar, kıyamet günü yakanıza yapışacak; kusurlarınızı, ihmalkârlığınızı ve ihanetlerinizi Allah’a şikâyet edeceklerdir! Eğer Allah’tan korksaydınız, gerekeni yapar, bu kazalara bir son verirdiniz. Kırsaldaki kadınları yoksulluktan, sömürüden, dışlanmışlıktan ve kanla yoğrulmuş bir lokma ekmek peşinde koşmaktan kurtarmak için var gücünüzle çalışırdınız!! Güttüğünüz ve sorumlu olduğunuz kişiler hakkında Allah’tan korkun! Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur:

مَا مِنْ عَبْدٍ يَسْتَرْعِيهِ اللهُ رَعِيَّةً، يَمُوتُ يَوْمَ يَمُوتُ وَهُوَ غَاشٌّ لِرَعِيَّتِهِ، إِلَّا حَرَّمَ اللهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ “Allah bir halkın başına getirip de, öldüğü gün tebaasını aldatmış olarak ölen hiç bir kul yoktur ki, Allah ona cenneti haram etmesin.” ^{[Müttefikin Aleyh]}