(ترجمه)

کارشناسان جهانی سیاست و اقتصاد به این باور اند که امریکا در حال حاضر، غول اقتصادی و نظامی است، در رأس هِرم جهانی زانو زده و در حال حاضر رقیبی هم ندارد تا جایگاهش را تنزیل دهد. در عین حال، به این نیز اتفاق نظر دارند که این غول بزرگ از لحاظ اقتصادی مجروح گردیده و به‌شدت خون از وی جاری است و اگر کشورهای خارجی با وصل کردن خون جدید به کمک وی نمی‌شتافتند، این جراحات وی را از پای انداخته و دیگر قادر نبود تا سرپایش بایستد.

امریکا امتیازات ذیل را دارد: دارای واحد پولی جهانی بوده که بالای تمام واحدهای پولی دیگر مسلط است و مبادلات در بانک‌ها و بازارهای جهانی با واحد پولی امریکا صورت می‌گیرد؛ بزرگ‌ترین تولید کنندۀ کالا و خدمات جهانی است؛ چنان‌چه کارشناسان حجم تولیدات امریکا را بالغ بر 25درصد از تولیدات جهان می‌دانند؛ بزرگ‌ترین صادرکنندۀ سلاح است؛ چنان‌چه سه چهارم سلاحی‌که در جهان فروخته می‌شود، ساخت امریکاست؛ بزرگ‌ترین صادرکنندۀ کالا است؛ چنان‌چه بر 20درصد از تجارت جهانی تسلط دارد؛ در رأس بزرگ‌ترین مؤسسات اقتصاد جهان تسلط دارد. از هفت بانک بزرگ جهان، سه بانک مربوط امریکاست؛ بر بازار نفت جهان با واحد پولی خویش مسلط است و در زمینۀ تحقیقات علمی و اختراعات پیش‌قدم است؛ در عرصۀ نظامی قوی‌ترین کشور بوده و در تکنالوژی نظامی از تمام کشورهای جهان سبقت جسته، پایگاه‌های نظامی‌اش را در اطراف جهان گسترش داده و در پروژۀ جنگ ستارگان و غلبه بر فضاء قوت برتر است و دارای ناوگان‌های بزرگ هواپیمابر، کشتی‌های بزرگ جنگی و ناوگان های دریائی می‌باشد که دریاها و اقیانوس‌ها را در می‌نوردد.

مگر به‌رغم حجم بالای اقتصاد، امریکا از کسر بودجه، موازنۀ تجارتی و تورم و بیکاری رنج می‌برد. علت آن‌هم بر می‌گردد به دلایل ذیل:

اول) کثرت مصارف و مخارج امریکائی‌ها-که این موضوع مردم امریکا را از مردم دیگر متمایز کرده است؛ چنان‌چه مصارف‌شان بیش‌تر از تولیدات‌شان است.

دوم) کثرت مصارفی‌که امریکا به‌سبب جنگ‌هائی‌که در خارج خاک خود برافروخته، متقبل شده است؛ مثل جنگ عراق، افغانستان، شام وغیره و مصارف هنگفتی‌که پایگاه‌های نظامی متعددش در سراسر جهان، بار دوش‌اش نموده است.

سوم) مصارف هنگفت وزارت دفاع امریکا؛ ‌چنان‌چه مجموع بودجۀ آن در سال 2018م بالغ بر 700 میلیارد دالر شده است.

به‌خاطر همین حجم زیاد مصارف، حجم قرضه‌های امریکا بر اساس احصائیۀ وزارت خزانه‌داری امریکا در سال 2018م، در حدود 21 تریلیون و 13 میلیارد دالر رسیده است و این مبلغ نزدیک 98درصد از تولیدات ناخالص ملی را تشکیل می‌دهد؛ سهم جهت‌های خارجی از این قرضه‌ها، بالغ بر 9.7 تریلیون دالر و باقی آن برای مصارف داخلی؛ مانند حکومت‌های ایالت‌ها اختصاص یافته است. بر اساس آمار وزارت خزانه‌داری امریکا، میزان کسر بودجۀ تجارت امریکا بالغ بر 53 میلیارد دالر و کسر بودجه به 779 میلیارد دالر رسیده است و نیز ارقام تورم و بیکاری در امریکا هرسال رو به افزایش است.

مشکلات اقتصادی فوق و بحران‌های پی‌درپی، سیاست‌مداران کاخ سفید را واداشته است تا از لحاظ اقتصادی بر کشورهای جهان زورگوئی کنند؛ مظاهر آن جنگ‌های تجارتی آشکاری، سیاست‌های تهدیدآمیز مالی و تجاری، خروج از یک سلسله توافق‌نامه‌های جهانی؛ مثل توافق تعرفۀ گمرک و توافق قیمت سود بانک‌ها است.

در این اواخر زورگوئی امریکا بیش‌تر هم شده است؛ چنان‌چه صراحتاً از یک‌عده کشورها؛ مانند سعودی و اروپا در برابر حمایت‌اش، جزیه مطالبه کرده است. امریکا بر تنش جنگ تجارتی در بخش نفت، بازار تجارت، افزایش قیمت سود و وضع مالیات بر کالاهای وارداتی و سایر روش‌های پنهان و آشکار جنگ تجارتی افزوده است.

پس از اظهارات مکرر ترامپ علیه سعودی، که در آن خواهان پرداخت هزینه‌های حمایت‌اش از این کشور شده بود، از اتحادیۀ اروپا نیز خواست که هزینۀ حمایت نظامی امریکا را بپردازد. در اظهارات خویش به‌تاریخ 25 دسمبر 2018م گفت: «اروپا باید سهم عادلانۀ حمایت نظامی خود را بپردازد. در بخش اقتصادی، اروپا برای سال‌های متمادی از ما سود برده است؛ ولی با آن‌هم، سهم هزینه‌های نظامی خود را در "ناتو" نمی‌پردازد؛ این عمل‌کرد باید سریعاً تغییر کند.»

این زورگوئی امریکا بر کشورهای جهان و خاصتاً کشورهای بزرگ، زنگ هشدار فجایع آیندۀ اقتصادی را به‌صدا در آورده و کارشناسان نیز هشدار داده اند. آن‌چه امریکا در برابر اتحادیۀ اروپا انجام می‌دهد، حاکی از هشدار وخیم‌تر شدن بحران این اتحادیه داشته که در نهایت، بحران اقتصادی و مالی را عمیق‌تر خواهد کرد؛ بحرانی‌که هنوز جهان از پیامدهای آن رنج می‌برد.

اتحادیۀ اروپا دومین اقتصاد برتر جهان بوده که 20درصد اقتصاد جهان را احتوا می‌کند؛ ولی بر اساسی ضعیف بنا شده و نه تنها توان ایستادگی در برابر جنگ‌های اقتصادی را ندارد؛ بلکه توان مقابله با جنگ‌های سیاسی را نیز ندارد و این به‌خاطر عدم انسجام اقتصادی و نژادی و سایر زمینه‌ها بین کشورهای این اتحادیه است. علاوه بر آن، یک‌تعداد از کشورهای این اتحادیه؛ مثل اسپانیا، ایتالیا، یونان وغیره از مشکلات اقتصادی عمیقی رنج می‌برند. خود امریکا هم از این جنگ‌های پی‌درپی اقتصادی در امان نمانده است؛ چنان‌چه از جنگ‌های نظامی نیز در امان نیست؛ چون جنگ‌های اقتصادی قیمت سود بانکی را افزایش داده که پیامدهای ناگواری بر صنایع و شرکت‌های امریکائی دارد و در نتیجه، اقتصاد امریکا را تضعیف می‌کند.

"چارلز کوچ" میلیاردر  امریکائی، که در بخش صنعت کار می‌کند، گفت: «سیاست‌های تجارتی رئیس جمهور دونالد ترامپ منجر به رکود اقتصادی خواهد شد.» وزرای مالی اتحادیۀ اروپا چندین مرتبه در اجلاس‌های اقتصادی‌شان؛ از جمله اجلاس گروه 8  هشدار دادند و نیز در اجلاس گروه 20 امسال گفتند: «ما به‌خاطر خطرات تنش‌های اقتصادی دلواپس ایم و ممکن است این تنش‌‌ها، تأثیر منفی بر توان، شمولیت، پایه‌داری و توازن رشد و سرمایه‌گذاری جهانی داشته باشد.» اما "پیتر آلتمایر" وزیر اقتصاد آلمان از سیاست‌های گمرکی و تحریم‌هائی‌که ترامپ وضع نموده است، به شدت انتقاد کرده و گفت: «این نوع اجراآت باعث از بین رفتن وظایف و رشد شده و اروپا در بارۀ تحریم‌های اعمال شدۀ امریکا علیه ایران، تسلیم نخواهد شد.» به‌تاریخ 2 مارچ 2018م با این تویت ترامپ: «ایالات متحدۀ امریکا تعرفه‌های جدیدی گمرکی را بر واردات فولاد و آلمونیم وضع خواهد کرد.» سهام اروپائی به پائین‌ترین میزان خود در شش ماه اخیر رسید. "اورین هاتج"رئیس کمیسیون مالی مجلس سنا از حزب جمهوری‌خواه در مورد ازدیاد مالیات تعرفه‌های گمرکی تصریح نموده گفت: «افزایش این تعرفه‌ها پیامدهای مضر علی‌السویه‌ای بر مصرف کننده‌گان، تولید کننده‌گان و کارگران خواهد داشت.»

در پایان متذکر می‌شویم که اساس نظام سرمایه‌داری متکی بر مصالح، منافع و کسب اموال است؛ ولو که به هر قیمت باشد و منجر به از بین بردن انسان‌ها و چپاول اموال و دارائی دیگران گردد. مثال‌های آن که از لحاظ زمانی از ما دور هم نیست، استعمار سیاسی در اوایل و اواسط قرن گذشته، جنگ‌های جهانی و اشغال عراق و افغانستان توسط امریکا است. کشورهای سرمایه‌داری به‌خاطر منافع حاضر اند با همدیگر بجنگند، خصوصاً امریکا برای این‌که در رأس هِرم قدرت جهان باقی بماند، حاضر است تا کل جهان را با خاک یک‌سان کند.

بشریت را تنها اسلام و عدالت‌اش می‌تواند از این وحشی صفتان نجات دهد و سعادت را برایش به ارمغان آورد، انسان را از گمراهی نجات داده ولو به‌هر  قیمت تمام شود. اسلام سوی جیب‌های مردم نمی‌بیند؛ بلکه به‌سوی قلوب و هدایت‌شان به‌راه راست می‌نگرد. تمام جهان در وسط این جهنم و آتش خواهد سوخت؛ مگر این‌که رحمت اسلام در سایۀ خلافت اسلامی جهان را در بر گیرد. از الله سبحانه وتعالی مسئلت داریم که بر بشریت منت نهاده و جهان را به‌نور اسلام، عدالت و هدایت‌اش منور سازد.

برگرفته از جریدۀ الرایه

نویسنده: استاد حمد طیب

پیگیری کنندگان اوضاع اردن، می‌فهمند که به سبب تطبیق نظام سرمایه‌داری ظالم بر مردم، سوءمدیریت و کثرت فساد و فاسدسازی هولناکی‌که روزبه‌روز افزایش می‌یابد، اردن از ناحیه سیاسی، اقتصادی و امنیتی در حالت نا بسامانی و نبود راه‌حل سودمند به مشکلات تراکم شده-که هشدار دهنده‌ای نابودی و بی‌ثباتی است- قرار دارد که این امر باعث به میان آمدن حالت خوف، نگرانی و ترس بر زندگی، ناموس و اموال‌شان شده است. هم‌چنان نیروهای مختلف در جامعه ترس خود را با فریادهای هشدار دهنده‌ی نابودی، تأمل جدی بر کار نمودن برای تغییر اوضاع و ترویج افکار مختلف برای بیرون‌رفت از این حالت نابسامانی، اظهار نموده اند تا این‌که توانسته باشند از عواقب ناگوار آینده‌ی خود و فرزندان‌شان جلوگیری نموده باشند.

در مقابل این واقعیت، ما اعضای حزب التحریر-ولایه اردن، درک این واقعیت و اطلاع‌رسانی نیروهای اجتماعی را برای کار و فعالیت برای آوردن تغییری‌که آن‌ها را از حالت کنونی نجات دهد، بزرگ می‌شماریم و توجه اهل اردن را-علی الخصوص توجه کسانی را که برای تغییر تفکر می‌کنند- به امر خطرناکی جلب می‌کنیم که بعضی فعالان برای آوردن تغییر در آن قرار دارند، که آن عبارت است از: "واقعیت را با تمامی اجزای آن مصدر فکر خود قرار داده اند"، سپس راه‌حل‌های این مشکلات خود را از قوطی صندوقی‌که استعمار آن را وضع نموده و با افکار، نظام‌ها، ارزش‌ها و راه‌حل‌های خود تشریح نموده است، جستجو می‌کنند.

این در حالی است که الله سبحانه راه تغییر واقعی را در اختیار ماگذاشته است و آن اینست که واقعیت محل تفکر قرار گیرد و اما مصدر استنباطِ راه‌حل؛ افکار، احکام، ارزش‌ها و راه‌حل‌های‌ست که در طول سیزده قرن تطبیق می‌گردید. برای انجام مسئولیت بزرگی‌که از فرموده‌ی رسول الله صلی الله علیه وسلم بر دوش ما است، چنانچه فرموده است:

«إِنَّ الرَّائِدَ لَا يَكْذِبُ أَهْلَهُ، وَاللهِ لَوْ كَذَبْتُ النَّاسَ جَمِيعاً مَا كَذَبْتُكُمْ، وَلَوْ غَشَشْتُ النَّاسَ جَمِيعاً مَا غَشَشْتُكُمْ»

ترجمه: رهبر به رعیت خود دروغ  نمی‌گوید، قسم به الله(سبحانه وتعالی به فرض این که) اگر برای همه مردم دروغ می‌گفتم، برای شما دروغ نمی‌گفتم و اگر همه مردم را فریب می‌دادم، شما را فریب نمی‌دادم.

راه‌اندازی کمپاین "چه کسی بهتر از الله حکم می‌کند" را اعلان می‌داریم. این کمپاین به منظور آگاه ساختن مردم و نیروهای فعال جامعه از راه نجات و هم‌چنان تذکر دادن عظمت اسلام و رفعت تشریعات و نظام‌های اسلام به آن‌ها، فراخواندن آن‌ها به تبنی احکام راسخ و شامل الله سبحانه وتعالی که مشتمل بر تمام نیکی‌ها و نهی کننده از تمام بدی‌هاست و هشدار دادن از رجوع به سائر نظریات و تمایلات و افکاری‌که به تغییر شکلی و زیباسازیی می‌انجامد، که باعث حفظ حالت نابسانی و بی ثباتی سرزمین اردن و مشکلات به وخامت پیوسته آن می‌گردد، راه‌اندازی گردیده است.

حمزه "پارسا"

(ترجمه)

پیرامون حیاء:

 از حضرت عبد الله بن مسعود رضی الله روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود:

«إِنَّ مِمَّا أَدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلاَمِ النُّبُوَّةِ الأُولَى: إِذَا لَمْ تَسْتَحْيِ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ»

(رواه بخاری)

ترجمه: آن‌چه مردم از سخنان نبوت اول دریافت نموده اند، اینست که:وقتی در تو حیاء نبود، هرچه می‌خواهی انجام بده.

 مفهوم حدیث:

حیاء جمع کنندۀ اخلاق است؛ طوری‌که اخلاق بدون حیاء بوده نمی‌تواند و حیاء از میراث نبوت است که مردم را به ارث گرفته تا این‌که برای ما رسیده است. اسلام نیز با پیام "حیاء" آمد و توسط آن عقل‌ها رفعت حاصل نموده و نفس‌ها تزکیه گردید؛ حدیث فوق این موضوع را تائید نموده و بر آن دعوت می‌نماید. از این حدیث معانی دقیق و پیام‌های اخطارگونه دریافت می‌شود؛ چنان‌چه رسول الله صلی الله علیه وسلم همواره می‌گفت: وقتی‌که در تو حیاء نیست، هرچه می‌خواهی انجام بده؛ چون در روز قیامت به آن‌چه که انجام داده‌ای مجازات می‌شوی. در این مورد الله سبحانه وتعالی از روی تهدید و عذاب می‌فرماید:

﴿اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ﴾

[فصلت: 40]

ترجمه: آن‌چه می‌خواهید انجام دهید.

ای مسلمانان! ما کلام رسول الله صلی الله علیه وسلم را به طور حجت و مثال بیان نموده و آن را به روی حکام می‌کشانیم؛ نه تنها بر روی حکام؛ بلکه در روی آن عده از علمای سوئی‌که از آن‌ها دفاع نموده و اعمال‌شان را در مقابل مردم توجیه می‌نمایند. ما برای‌شان می‌گوئیم: هرچه می‌خواهید، انجام دهید؛ حتماً شما در دنیا قبل از آخرت به آن‌چه عمل می‌کنید، جزا داده خواهید شد؛ آن روز بسیار نزدیک بوده و زود است که دولت اسلامی قایم گردد و نظام خلافتی‌که شما با آن زمان طولانیی را جنگ نمودید، دوباره بازگشت خواهد نمود و از هر ظالم قصاص خواهد گرفت.

﴿وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ﴾

[شعراء: 227]

ترجمه: و كسانی‌كه ستم می‌كنند، خواهند دانست كه بازگشت‌شان به كجا و سرنوشت‌شان چگونه است!

                                                                                                                        (ترجمه)          

 مردم درگیر جنگ در یمن در ۳۰ نومبر ۲۰۱۸م از پنجاه‌ویکمین سالگرد خروج آخرین سربازان انگلیسی در ۳۰ نومبر ۱۹۶٧م از یمن جنوبی، تجلیل کردند. بدین‌گونه، مردم یمن با خروج استعمار انگلیس از یمن فریب خوردند و حقیقت این است که استعمار انگلیس ظاهراً رفته؛ ولی واقعاً باقی مانده است. زمانی‌که از لحاظ نظامی استعمار انگلیسی این کشور را ترک کرد، از خود یک نیروی متشکل از افراد سیاسی،‌ نظامی، سران قبایل،‌ احزاب سیاسی،‌ تجار و دیگر نماینده‌ها را که توسط خودش انتخاب شده اند،‌ در "عدن" به جای گذاشت تا باشد که از طریق مذاکرات جینیوا که در ۲۰ الی ۲۸ نومبر ۱۹۶٧م صورت گرفت، طوق غلامی‌اش را به گردن کنیم و از این طریق برما آقایی کند.

در ۵۱ سال گذشته، فعالیت‌های سیاسی انگلیس در یمن هم‌چنان ادامه داشته و تأثیر سیاسی بی‌نظیری را از خود برجای گذاشته‌است. امریکا پیوسته تلاش کرده‌است تا انگلیس را کنار زند و جایگزین آن شود، یا حتی با استفاده از حمایت ایران از حوثی‌ها و تحرکات جدایی‌طلب جنوبی، در تقسیم نفوذ و ثروت با انگلیس شریک شود. بناءً امریکا به منظور رقابت با انگلیس چنین نفوذی را در یمن برای خود به‌وجود آورده است،‌ که یمن را در یک جنگ کثیف استعماری بین این دو دولت جنایت‌کار(امریکا و انگلیس و نماینده‌های محلی و منطقه‌ای‌شان) قرارداده است و تقریباً چهارسال است که جنگ تشدید می‌شود و هیچ راه‌حلی در افق یمن به چشم نمی‌خورد.

بنابر ‌این، قضیه‌ی این نماینده‌های درگیر عجیب به‌نظر می‌‌رسد؛ از کدام استقلال سخن می‌گویند، در حالی‌که امریکا و انگلیس کنترول‌کننده‌گان این کشور هستند که تصمیم می‌گیرند در یک روز جنگ اعلام کنند و در همان روز متوقف‌اش کنند. آیا آن‌ها درک نمی‌کنند؟! ازین بیشتر، آن‌ها درباره‌ی کدام استقلال سخن می‌گویند، درحالی‌که یمن به میدان مسابقه‌ی جنگ و نزاع مبدل شده است و ثروت‌اش توسط هر طماع به تاراج می‌رود. هنگامی‌که دریاها و آسمان‌اش بستر گرمی برای کشتی‌های جنگی، ناوهای جنگی غربی و سلاح‌های امریکایی شده است و هرکسی را در هرکجا که خواسته باشند، بدون ترس می‌کشند. برعلاوه‌ی چیزی‌که غلامانی مانند عربستان سعودی و امارات متحدۀ عربی برای تسلط بر یمن برای منافع امریکا و انگلیس و رقابت دیوانه‌وارشان بر منابع سرزمین ایمان و خرد انجام می‌دهند، توسط ایران تعقیب می‌شود؛ طوری‌که حمایت خود از حوثی‌ها را اعلان کرده‌است و فرقه‌گرایی را توسط آن‌ها با اهانت و توهین گسترش می‌دهد. پس چگونه از استقلال سخن می‌گویند؟! پیامبر صادق و امین صلی الله علیه وسلم فرمودند:

«إِذَا لَمْ تَسْتَحْيِ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ»

ترجمه: اگر شرم نداری، هرچه می‌خواهی انجام بده!

این غلامان متنازع با کمال فرومایه‌گی و تملق رهبری خویش را به دستان ناپاک سازمان ملل جنایت‌کار سپرده‌اند تا مشکلات‌شان را حل کند. اخیراً سفیر امریکا از "حضرالموت" دیدار کرد، طوری‌که با نیروهای محافظ ساحلی یمن سخن گفت و با تسلیم کردن سواحل یمن به آنان، مأموریت مبارزه با تروریزم را در خدمت‌گذاری به امریکا(رهبر تروریزم) برای‌شان محول کرد؛ تو گویی‌که او حاکم واقعی کشور است.

دست‌نشانده‌های متنازع در یمن درحالی از سالگرد اخراج استعمارگران تجلیل می‌کنند که هنوز تحت نفوذ و انحصارشان قرار دارند و از دستورات‌شان اطاعت می‌کنند. آن‌ها با ادارۀ بندر حدیدیه و بازگشت بانک بین‌المللی استعماری و صندوق بین‌المللی پول(IMF) موافق اند تا بر اقتصاد کشور مدیرت و تسلط داشته باشند. ما نمی‌شنویم که کسی علیه‌شان فریاد بزند و در عوض همه را موافق می‌یابیم؛ پس هیچ مهم نیست که آن‌ها چقدر فریادهای دروغین و لاف‌های میان‌تهی‌شان را شدت می‌دهند!

ای تجلیل‌کننده‌گان یمنی! بدانید که نظام،‌ برنامه‌ها و فرهنگ استعماری هنوز در سرزمین ما تطبیق می‌شود و این افراد مخالف فقط محافظان مزدور اند و چیزی را اجراء می‌کنند که استعمارگران و باداران شیطان‌شان می‌خواهند. پس، ای مردم با ایمان و ای خردمندان! از خواب غفلت بیدار ‌شوید و برای کاری که آزادی را در پی دارد و پروردگار تان را راضی و دست استعمارگران بی‌ایمان را از سرزمین‌های اسلامی قطع می‌کند و تمام چیزهایی را که به آن نمایند‌ه‌ها، نظام‌ها و برنامه‌های مخرب، قانون اساسی استعماری و سازمان‌های بدخواه‌شان مربوط می‌شود، ریشه‌کن کنید؛ مسلماً جز این راه‌ی دیگری نیست تا از آن برای احیای نقش اسلام بر واقعیت زنده‌گی استفاده کنیم. پس به دعوت حزب‌التحریر برای تأسیس دولت خلافت راشده بر منهج نبوت لبیک بگویید، که توسط آن اسلام با عزت و غیرقابل تسخیر خواهد شد.

دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر-ولایه یمن