(ترجمه)

به تاریخ ۱۹ اوکتوبر سال۲۰۱۹ م، عمران خان به "گروه صندوق بین‌المللی پول در داخل کشور" به‌خاطر تغییر اوضاع اقتصادی در طول یک سال پسین و راه‌اندازه چندین مناظره پیرامون این موضوع، تبریک گفت. با این حال، آیا این چرخش اقتصادی به‌منظور غرق کردن مردم در بحران اقتصادی نیست تا از پرداخت به موقع بهرۀ لاش‌خوران استعمارگر اطمینان حاصل شود؟ درحال حاضر، یک میلیون بیکار‌و چهار میلیون تن دیگر زیر خط فقر قرار دارند، درحالی‌که طی یک سال آینده، هشت صدهزار فرد دیگر بیکار و چهار میلیون تن دیگر نیز به زیر خط فقر رانده می‌شوند. نرخ رسمی تورم دو رقمی شده و به ۱۱.۴ درصد رسیده است. نرخ سود بانک دولتی ۱۳.۲۵ درصد است، درحالی‌که حدود ۱۸ درصد آن را تجارت/بازرگانی شکل می‌دهد؛ این موضوع اقتصاد واقعی را فلج می‌کند. صندوق بین المللی پول و بانک جهانی، علاوه بر یک اقتصاد کُند طی سه سال آینده، روند رشد ناخالص داخلی را نیز نزولی پیش‌بینی کرده‌است. هم‌چنان، اگر به بازار کساد داخلی نگاهی گذرا بیندازیم، تُجار/بازرگانان را پیرامون اوضاع نابسامان اقتصادی ناامید و دل‌سرد خواهیم یافت. هیچ چرخش اقتصادی در کار نیست! با سپردن اقتصاد پاکستان به مؤسسات استعماری، مانند صندوق بین‌المللی پول، تنها حاکمیت اقتصادی پاکستان به یغما برده می‌شود. بنابرین، چه شخصیت سنگ‌دلی چنین توهین بی‌رحمانه‌ای را تحت نام "چرخش اقتصادی" به مردم خواهد کرد؟!
چرخش اقتصادی جایگزینی بر واردات است، نه وضع تعرفه‌های کمرشکن بر واردات و افزایش قیمت مواد اولیه، چون این موضوع تولید داخلی را فلج می‌کند. چرخش واقعی اقتصادی، رها کردن تجارت از دام بین المللی معاملات مبتنی بر دالر و تبدیل آن به تجارت بین المللی مبتنی بر معیار طلا و نقره است؛ برعلاوه، تورم عمومی را نیز از بین می‌برد. این موضوع به‌معنی افزایش چند درصدی صادرات و انباشت دالر برای بازپرداخت سود حاصل از آن به مؤسسات مالی استعمارگر و چین نیست. چرخش اقتصادی هنگامی اتفاق می‌افتد که سود کاملاً از بین برود و تمام مالیات به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم از افراد فقیر برداشته شود؛ این دقیقاً همان موضوعی است که باعث افزایش فعالیت‌های اقتصادی می‌شود. افزایش سود و مالیات برای اطمینان از کاهش تقاضاء، مطمئناً چرخش اقتصادی نیست، بل اقتصاد یک کشور را فلج می‌کند. چرخش اقتصادی به معنی اعتیاد به گرفتن قرضه از استعمارگران نیست، بلکه رد آن‌هاست. در مقابل، رژیم پاکستان یازده هزار میلیارد روپیه دیگر را نیز به جملۀ قرضه‌هایش افزوده است، حال‌آنکه شش هزار میلیارد روپیه از بدهی‌های خارجی‌اش طی یک سال به این حساب افزوده شده‌است.
همۀ حاکمان دموکرات و دیکتاتور، طی هفتاد سال گذشته فقط توهم انقلاب اقتصادی، تغییر و چرخش اقتصادی را به ما داده‌اند. هرچند، نظام سرمایه‌داری فقط برای فساد در همۀ عرصه‌ها فعالیت می‌کند. هم‌اکنون، اشخاصی امثال جهانگیر تارین، علیم خان و خسرو بختیار درحال فعالیت اند، همان‌گونه که در گذشته نواز شریف، دار، زرداری، کیانی، مشرف و عزیز برای این نظام فاسد کار می‌کردند. نظام استعمارگر سرمایه‌داری ثروت‌مان را غارت و به لاش‌خوران استعمارگر واگذار می‌کند. بدون نظام اقتصادی اسلام، مردم هم‌چنان با استثمار و تحقیر استعمارگران و عوامل داخلی آن‌ها مواجه خواهند شد. فقط نظام خلافت بر منهج نبوت قادر به تطبیق نظام اقتصادی اسلام به‌گونۀ کامل و مؤثر خواهد بود. زمان آن فرا رسیده که صاحبان قدرت از حمایت و پشتیبانی تجارب ناکام و بی‌فایده دوری و نصرت خود را به حزب‌التحریر اعطاء کنند تا در نتیجه، حکم الله سبحانه‌وتعالی مجدداً بر روی زمین براساس آن‌چه که او سبحانه‌وتعالی نازل کرده‌است، تطبیق شود. فقط در این صورت شاهد نعمات‌اش خواهیم بود، آن‌گاه‌که او سبحانه‌وتعالی رحمت‌اش را از آسمان‌ها نازل کند و خزائن زمین را بر روی‌مان بگشاید. همان‌گونه که الله سبحانه‌وتعالی می‌فرماید:

﴿وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ﴾ [مائده: 66]
ترجمه: و اگر آنان، تورات و انجیل و آن‌چه را از سوی پروردگارشان بر آنها نازل شده (قرآن) برپا کنند، از آسمان و زمین، روزی خواهند خورد.
دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر – ولایه پاکستان
مترجم: مرصاد مرصوص