(ترجمه)

اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه، در سخنانی که در نشست فراکسیون پارلمانی حزب عدالت و توسعه در پارلمان ترکیه ایراد کرد، گفت: «ما به‌خوبی می‌دانیم هدف نهایی اوهام (سرزمین میعاد) چیست و به اذن الله سبحانه وتعالی هرگز اجازه تحقق آن را نخواهیم داد.» وی توضیح داد که امنیت ترکیه از ولایت هاتای در جنوب این کشور آغاز نمی‌شود، بلکه از حلب، دمشق و بیروت آغاز می‌گردد. او افزود: «اگر به زورگویی رژیم یهود پایان داده نشود، بهای آن را تنها منطقه نخواهد پرداخت، بلکه تمام بشریت باید هزینه آن را بپردازد.» اردوغان قدرت‌های جهانی را به اتخاذ موقف‌گیری روشن‌تر در برابر رژیم یهود فراخواند و گفت: «بازگرداندن رژیم یهود به پایبندی به قواعد قانون، دیگر تنها مسئولیت چند کشور نیست، بلکه مسئولیت مشترکی است که بر دوش همه بشریت قرار دارد.»

اردوغان درباره رژیم یهود سخن می‌گوید و در همان سخنرانی آن را «رژیم کوچک» توصیف می‌کند؛ اما در عین حال ادعا دارد که مهار و مقابله با آن به قدرت‌های جهانی و همه بشریت نیاز دارد! در حالی که تحرکات رژیم یهود را در منطقه می‌بیند و از رؤیاهای توسعه‌طلبانه توراتی آن آگاه است، با این همه، تنها به نظاره‌گری و محکوم‌کردن بسنده می‌کند و در برابر آن هیچ اقدامی انجام نمی‌دهد! با وجود این‌که امنیت حلب، دمشق و بیروت را امنیت انقره دانسته است و می‌بیند که یهودیان بیروت، دمشق، حلب و جاهای دیگر را هدف حمله قرار داده‌اند، باز هم تا این لحظه هیچ حرکت و اقدام عملی انجام نداده است.

این سخنان، ما را به یاد اظهارات رهبران ایران در سالیان دراز می‌اندازد؛ همان‌گاه که از محو رژیم یهود از نقشه و پایان‌دادن به موجودیت آن در هشت دقیقه سخن می‌گفتند، در صورتی که به ایران حمله کند. آنان همچنان منتظر ماندند، نظاره کردند و تهدید نمودند تا آن‌که رژیم یهود جرأت یافت و ایران را هدف قرار داد، ترور کرد، ویران ساخت و سخت‌ترین حمله را بر آن انجام داد.

پس آیا اردوغان منتظر است همان چیزی که بر سر ایران آمد، بر سر کشورش نیز بیاید تا آن‌ صورت از آن دفاع کند؟ آیا نقشه‌های یهودیان و تهدیدهای پی‌درپی آنان را برای پیشروی در منطقه و حمله به ترکیه و مصر پس از ایران، نمی‌بیند و نمی‌شنود؟ یا خود را زیرک‌تر و هوشیارتر از کسانی می‌پندارد که به سبب تکیه بر کفار استعمارگر و تنهاگذاشتن امت و سرزمین‌های‌شان، به همان سرنوشتی دچار شدند که دچار شدند؟!

رژیم یهود، رژیم سرطانی است که جز به منطق زور باور ندارد؛ نه عهدی را رعایت می‌کند و نه پیمانی را حفظ می‌دارد. طمع‌های آن نسبت به بلاد مابین النهرین و طراحی مجدد خاورمیانه، آشکار و علنی‌شده است؛ از همین رو، تهدید و هشدار، بدون میدان‌های نبرد، در برابر آن کارساز نیست.

افزون بر این، قضایای امت نباید جدا ازهم دیده شود و نباید از زاویه قومیت یا ملیت به آن نگریسته شود؛ زیرا امت اسلامی، امت واحد است؛ جنگ آن یکی است و صلح آن نیز یکی. آنچه به غزه یا قدس می‌رسد، به دمشق، انقره، قاهره و اسلام‌آباد نیز می‌رسد. اصل آن است که ارتش‌های ترکیه، مصر، سوریه و همه ارتش‌های سرزمین‌های اسلامی، برای حمایت از سرزمین‌های اسلامی، هر جا که باشد، به حرکت درآیند. اما این‌که هر حاکمی منتظر بماند تا یهودیان دروازه‌اش را بکوبند و تختش را سرنگون کنند، عین حماقت است.

پس دیگر بس است هیاهو و سخنرانی، ای اردوغان! اگر راست می‌گویی، ارتشت را به حرکت درآور تا رژیم یهود را از ریشه برکنی و امت را از شرارت‌های آن آسوده سازی. در غیر آن، میدان را برای رهبران و پیشگامان مخلص رها کن تا صدای‌شان را بلند ساخته و دولت خلافت راشده بر منهج نبوت را اعلام کنند؛ خلافتی که مسیر نیکان از خلفای مسلمانان را تکمیل کند و آن را بار دیگر خلافت، دولت عزت، تمکین و آزادی‌سازی را به صحنه‌ای حاکمیت بازگرداند.

﴿لِلَّهِ الْأَمْرُ مِن قَبْلُ وَمِن بَعْدُ وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ (۴) بِنَصْرِ اللَّهِ يَنصُرُ مَن يَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ﴾ [روم: ۴-۵]

ترجمه: این امر چه قبل و چه بعد، در دست الله(سبحانه وتعالی) و به فرمان او است، و در آن روز مؤمنان شادمان می‌گردند؛ به سبب نصرت الله (سبحانه وتعالی). الله (سبحانه وتعالی) هر که را بخواهد نصرت می‌دهد و او  شکست‌ناپذیر و مهربان است.

دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب‌التحرير

نمبر صدور: ۱۴۴۷هـ / ۰۹۱

۲۸ ذی‌الحجه ۱۴۴۷هـ .ق.

مطابق به ۱۴ جون ۲۰۲۶م.

مترجم: محمد علی مطمئن