(ترجمه)

به تاریخ ۶ سپتامبر سال ۲۰۲۶م، سخنگوی وزارت خارجهٔ پاکستان، تخریب مسجد تاریخی در شهر «سهارانپور» هند را که قدمت آن به یک قرن می‌رسد و در ۵ سپتامبر انجام شده بود، محکوم کرد و گفت: «پاکستان از جامعهٔ جهانی می‌خواهد که در برابر آزار و اذیت سازمان‌یافتهٔ مسلمانان، اقدام فوری انجام دهد».

بدین‌گونه، با وجود آن‌که پاکستان دارای یکی از بزرگ‌ترین ارتش‌ها در میان سرزمین‌های اسلامی و مجهز به سلاح‌های هسته‌ای است، اما رژیم حاکم مسؤولیت خود را کنار گذاشته و موضوع را به نظام بین‌المللی‌ای حواله کرده است که زیر سلطهٔ قدرت‌های استعمارگر غربی قرار دارد؛ قدرت‌هایی که علیه اسلام و مسلمانان جنگ به راه انداخته و از دولت هندویی در جنگ آن علیه اسلام حمایت می‌کنند.

این همان واکنش ناامیدکنندهٔ حکام مسلمانان است، هرگاه مسلمانان در دفاع از دین‌شان در هند، میانمار، ترکستان شرقی، فلسطین و دیگر سرزمین‌ها از آنان یاری می‌طلبند.

ای مسلمانان هند به طور عموم، و ای امت اسلامی به طور خاص! نخست بر شما از نگاه شرعی واجب است که برادران مستضعف خود در دین را یاری کنید؛ چنان‌که الله سبحانه وتعالی می‌فرماید:

﴿وَإِنِ اسْتَنصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ﴾ [انفال: 72]

ترجمه: اگر (مؤمنان از دست ظلم و جور ديگران) به سبب دين‌شان از شما كمك و ياری خواستند، كمك و ياری بر شما واجب است.

پس امت اسلامی و ارتش‌های آن را به یاد محمد بن قاسم بیندازید؛ کسی که در برابر ظلم «راجا داهر» ایستاد، او را شکست داد و شبه‌قارهٔ هند را فتح کرد. در زمانی که شبه‌قارهٔ هند سرزمین اسلامی بود، مردم آن قرن‌ها در امنیت زندگی کردند. اما از زمانی که اشغال بریتانیا حکومت الله سبحانه وتعالی را لغو کرد و قوانین کفر سکولار را جایگزین آن ساخت، هیچ منطقه‌ای در شبه‌قارهٔ هند، از جمله پاکستان و بنگله‌دیش، امنیت واقعی را ندیده است. پس خواستار نصرت در دین خود باشید و از امت اسلامی خود بخواهید که خلافت را برپا کند.

دوم؛ حزب حاکم هندویی افراطی برای باقی ماندن در قدرت، جنگی را علیه اسلام و نمادهای آن، به‌ویژه مساجد، به راه انداخته است. این حزب به چنین اقداماتی نیاز دارد؛ زیرا در حل فقر شدید و گسترده‌ای که مردم هند از آن رنج می‌برند، ناکام مانده است؛ مردمی که قرن‌ها در سایهٔ حکومت اسلام از رفاه برخوردار بودند.

شعار انتخاباتی آن در سال ۲۰۰۴م، یعنی «هند می‌درخشد، هند در حال صعود است»، اکنون رنگ باخته است. علاوه بر آن، تمام نخبگان سیاسی در شبه‌قارهٔ هند؛ چه آنان که در قدرت اند و چه مخالفان‌شان، از روی ناآگاهی همان تمدن غربی‌ای را پذیرفته‌اند که ویرانی و تباهی را برای این منطقه به ارمغان آورده است.

در نتیجه، در میان مسلمانان و غیرمسلمانان، نارضایتی گسترده‌ای از وضعیت هند تحت قوانین کفر سکولار وجود دارد. در جامعه خلأ اعتماد پدید آمده و بسیاری در جستجوی راه نجات هستند. پس اجازه ندهید کمونیست‌ها این خلأ را با مبدأ فاسد خود پر کنند؛ همان مبدئی که مردم روسیهٔ شوروی را برای دهه‌ها گرفتار رنج و مشقت ساخت؛ بلکه با قدرت غیر مسلمانان اطراف خود را به سوی اسلام دعوت کنید تا آنان را برای بازگشت به دارالاسلام آماده سازید.

به آنان یادآوری کنید که آنان در سایهٔ اسلام، اهل ذمه بودند. یادآوری کنید که این منطقه در دورهٔ اسلام شکوفایی بزرگی یافت؛ به گونه‌ای که ۲۳ درصد تولید جهانی را به خود اختصاص داده بود.

به آنان یادآوری کنید که نیاکان‌شان در سال ۱۸۵۷م در کنار مسلمانان علیه اشغال بریتانیا مبارزه کردند تا حکومت اسلامی را دوباره بازگردانند. راه پرافتخار دعوتگران صالح در شبه‌قارهٔ هند را در پیش گیرید؛ کسانی که پیام اسلام را در سراسر این سرزمین منتشر کردند.

سوم؛ حکام مسلمانان را به خاطر کوتاهی در ادای حق شرعی شما رسوا کنید و حکام بنگله‌دیش و پاکستان را مورد بازخواست قرار دهید که ارتش‌های مسلمانان را از نصرت دین خود بازمی‌دارند. حکام کشورهای خلیج را مورد بازخواست قرار دهید که دروازه‌های ثروت‌ها و بازارهای امت اسلامی را به روی ستم‌گران هندویی گشوده‌اند.

همچنان حکام مسلمانان را به خاطر حمایت از مودی مورد بازخواست قرار دهید؛ در حالی‌که آنان از طریق ارتش‌های مسلمانان، بر راه‌های زمینی و دریایی‌ای که هند به آن وابسته است، تسلط دارند. خواستار برکناری حکام خائن مسلمانان و بازگرداندن خلافت راشده بر منهج نبوت به جای آنان باشید.

باید علمای شما در صف نخست این خواست قرار داشته باشند؛ زیرا آنان دارای نفوذ و ارتباطات میان علمای افغانستان، پاکستان و بنگلادش هستند و علمای مسلمانان نیز به نوبهٔ خود، در میان ارتش‌های مسلمانان نفوذ و ارتباط دارند. باشد که سخنان نیکوی شما به گوش «محمد بن قاسمِ عصر ما» برسد.

 دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب‌التحریر