(ترجمه)

آمریکا و اسرائیل روز شنبه حمله‌ای مشترک و گسترده علیه ایران آغاز کردند؛ به‌گونه‌ای که صدای انفجارها در پایتخت، تهران و چند شهر دیگر از جمله قم، اصفهان، کرمانشاه و کرج شنیده شد.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، با اعلام آغاز این حمله گفت: «دقایقی پیش عملیات گسترده رزمی علیه ایران را آغاز کردیم.» هم‌زمان، شبکه ۱۲ اسرائیل گزارش داد که اسرائیل ده‌ها هدف وابسته به دولت ایران را مورد حمله قرار داده است. (الجزیره، ۲۸ فبروری ۲۰۲۶). ترامپ در ادامه با لحن تند و قاطعانه تأکید کرد که آمریکا و ارتش این کشور قدرتمندترین نیروی نظامی جهان هستند و اجازه نخواهند داد ایران به سلاح هسته‌ای و توانمندی‌های موشکی دست یابد. بنیامین نتانیاهو که دست پروردهٔ آمریکا به شمار می‌رود نیز در مواضعی همسو، اظهاراتی مشابه بیان کرد.
در مقابل، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، اعلام کرد که کشورش در چارچوب «حق ذاتی دفاع مشروع» از تمامی ظرفیت‌های نظامی خود برای دفاع استفاده خواهد کرد (الجزیره، ۲۸ فبروری ۲۰۲۶).

بر اساس گزارش‌ها، ایران نیز در واکنش، موشک‌هایی را به سوی رژیم یهود و همچنین برخی پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه خلیج فارس شلیک کرده است.

بدین ترتیب، جنگنده‌های یهود و هواپیماهای آمریکایی از زمین، دریا و هوا، امروز حملاتی را علیه پایگاه‌های نظامی و مراکز دولتی ایران انجام دادند. بنابر گزارش‌ها، بخش عمده این حملات بر پایتخت متمرکز بوده و مقرهای دولتی، دفتر رهبر جمهوری اسلامی و ساختمان ریاست‌جمهوری را هدف قرار داده است.
در نخستین موضع‌گیری‌ها اعلام شد که این حملات ممکن است بین چهار تا ده روز ادامه یابد و حتی به عملیات گسترده و نامحدود تا زمان تحقق هدف «خلع سلاح هسته‌ای و موشکی ایران» تبدیل شود.

منابع رژیم یهود اعلام کردند؛ مرحله نخست حملات احتمالاً چهار روز به طول خواهد انجامید و آن را در ادامه جنگ ۱۲روزه‌ای دانستند که تابستان گذشته، در جون ۲۰۲۵، انجام شد. در همین حال، یک منبع آمریکایی به نقل از شبکه سی‌بی‌اس نیوز گفت که کارزار نظامی کنونی ایالات متحده ممکن است حدود ۱۰ روز ادامه داشته باشد. (العربیه، ۲۸ فبروری ۲۰۲۶)

ای مسلمانان! این حمله وحشیانه علیه ایران در حالی صورت می‌گیرد که این کشور در سال‌های گذشته در مدار سیاست‌های ایالات متحده حرکت می‌کرد و در جنگ آمریکا علیه عراق و نیز در افغانستان و بخش‌هایی دیگر از منطقه، به‌گونه‌ای مستقیم یا غیرمستقیم خدماتی ارائه داده بود. در آن مقطع، واشنگتن موضوع موشک‌ها و برنامه هسته‌ای ایران را به‌عنوان محور تنش برجسته نمی‌کرد.

در سال ۲۰۱۵ نیز در دوره ریاست‌جمهوری باراک اوباما، توافق هسته‌ای با مشارکت کشورهای اروپایی منعقد شد که به ایران اجازه می‌داد در چارچوب مشخص و تا سقف ۳.۶۷ درصد به غنی‌سازی اورانیوم بپردازد. ایران در آن سال‌ها در همین چارچوب حرکت می‌کرد؛ مشابه رویکردی که ترکیه در تعامل با غرب در پیش گرفته بود.

با روی کار آمدن دونالد ترامپ، رویکرد کاخ سفید تغییر کرد. ترامپ خواهان آن بود که ایران به دولت کاملاً تابع و همسو با سیاست‌های واشنگتن بدل شود. او ابتدا مسیر مذاکره را در پیش گرفت؛ مذاکراتی که در مسقط طی حدود پنج دور برگزار شد، اما در نهایت به تشدید تنش‌ها انجامید و به حملاتی انجامید که از آن با عنوان «حملات دوازده‌روزه» یاد شد.
در همان مقطع، ترامپ اعلام کرد سه تأسیسات هسته‌ای ایران هدف قرار گرفته‌اند و مدعی شد این حملات با موفقیت انجام شده است. او به‌طور مشخص از سایت‌های هسته‌ای فردو، نطنز و اصفهان نام برد و از ایران خواست «صلح را انتخاب کرده و به جنگ پایان دهد». هم‌زمان، بی‌بی‌سی به نقل از وزیر دفاع آمریکا، پیت هگست، گزارش داد که این حمله «طموحات هسته‌ای ایران را از بین برده است.» (۲۲ جون ۲۰۲۵).
با این حال، آن حملات نتوانست ایران را از کشوری که در مدار حرکت می‌کرد، به دولت کاملاً تابع و همسو بدل کند. حتی در داخل، صداهایی ـ هرچند محدود ـ شنیده شد که خواستار فاصله‌گیری بیشتر و رهایی از این مدار بودند.

در پی آن، ایالات متحده بار دیگر به مسیر مذاکره بازگشت و همان مطالبات پیشین را محور گفت‌وگوها قرار داد؛ یعنی خلع سلاح موشکی و هسته‌ای ایران. اما همان‌گونه که در دور نخست، پس از پنج دور مذاکره حملات نظامی آغاز شد، این‌بار نیز پس از سه دور گفت‌وگو، روند تحولات بار دیگر به اقدام نظامی انجامید.

ای مسلمانان! حاکمانِ سرزمین‌های اسلامی خطر دوستی و هم‌پیمانی با کافران را درک نکرده‌اند؛ امری که مایه خواری در دنیا و عذابی دردناک در آخرت است:

﴿الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا﴾ [نساء: ۱۳۹]
ترجمه: کسانی که کافران را به جای مؤمنان، دوستان و سرپرستان خود می‌گیرند، آیا عزّت را نزد آنان می‌جویند؟ پس بی‌گمان همهٔ عزّت از آنِ الله است.

آنان درنمی‌یابند که دولت‌های کافر در درجه نخست تنها به منافع خود می‌اندیشند و شب و روز دشمنی با اسلام و مسلمانان را در دل دارند. اگر هم نشانه‌ای از رضایت نسبت به کشوری که در مدارشان حرکت می‌کند یا حتی نسبت به عوامل و متحدان خود نشان دهند، خیرخواه آنان نیستند، بلکه در باطن شر می‌پرورانند و آن را آشکار می‌کنند.

اگر این حاکمان ـ چه آنان که در مدارشان می‌گردند و چه آنان که به‌عنوان عامل آنان عمل می‌کنند ـ درمی‌یافتند که آمریکا هرگاه منافعش اقتضا کند برای آنان ارزشی قائل نیست و به حذفشان رضایت می‌دهد، از حوادث تاریخ عبرت می‌گرفتند؛ چه بسیار عوامل و متحدانی که پس از پایان نقش‌شان کنار گذاشته شدند.

اگر این حاکمان عقل می‌داشتند، کافران را چون هسته‌ای به دور می‌افکندند؛ اما آنان کر و لال و کورند و بازنمی‌گردند. کار به جایی رسیده که دوستی و وابستگی‌شان به کافران استعمارگر چنان است که هرگاه به یکی از کشورهای‌شان تجاوز می‌شود، دیگران برای یاری او حرکتی نمی‌کنند و بهترین واکنش برخی از آنان تنها شمردن کشته‌ها و زخمی‌هاست؛ همان‌گونه که در ماجرای حمله به ایران رخ داده است.

ای مسلمانان! عزت شما در بازگشت دولت شما، یعنی خلافت راشدۀ اسلامی است. حزب‌التحریر، رهبری پیشرو که به پیروانش دروغ نمی‌گوید، خود را وقف کار جدی و خالصانه کرده است تا با یاری الله متعال زندگی اسلامی را با برپایی خلافت راشدۀ اسلامی از سر گیرد. این حزب واقعاً پیشرو است و پیروانش صادق اند؛ حزب پاک و طیب که هرکس با پاکی آن نمی‌تواند همراه شود؛ از آن فاصله می‌گیرد.

ما چنین می‌پنداریم و تمامی شباب فعال با آن را نیز چنین می‌شماریم: آنان جِدّی، پرتلاش و صادق‌اند و با نگاه به آخرت، آن را بر دنیا ترجیح می‌دهند. آنان شب و روز خود را در عبادت و تلاش سپری می‌کنند، امیدوار به رحمت الله متعال اند تا وعده اوتعالی و بشارت پیامبر ﷺ از طریق آنان تحقق یابد و این کار برای الله  دشوار نیست.
این همان چیزی است که امت را نجات می‌دهد، عزت او را بازمی‌گرداند، قدرتش را تقویت می‌کند و دشمنانش را وادار می‌کند هزار بار بیندیشند قبل از آنکه به او تعدی کنند. این تنها زمانی ممکن است که خلافت دوباره برقرار شود و زمین از خیر و عدالت آن روشن گردد. همان‌گونه که خلافت، غرور قیصران و پادشاهان را فرو نشاند، غرور پیروان آنان ـ همچون ترامپ ظالم و امثال او از کافران استعمارگر ـ نیز فرو خواهد افتاد.
اما رژيم یهود آن‌چنان کوچک و ناچیز است که ارزشی برایش قائل نیست، چنان‌که الله متعال می‌فرماید:

﴿لَنْ يَضُرُّوكُمْ إِلَّا أَذًى وَإِنْ يُقَاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنْصَرُونَ﴾ [آل عمران: ۱۱۱]

ترجمه: آن‌ها جز زیان اندکی به شما نخواهند رساند و اگر با شما بجنگند، پشت می‌کنند و سپس یاری نخواهند شد.

این رژیم به خودی خود پایدار و استوار نیست و بدون یاری دیگران نمی‌تواند بجنگد، همان‌گونه که الله قادر و توانا می‌فرماید:

﴿ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللهِ وَحَبْلٍ مِنَ النَّاسِ﴾ [آل عمران: ۱۱۲]

ترجمه: ذلت بر آنان فرود آمد، هرجا که گرفتار شدند، مگر با ریسمانی از جانب الله و ریسمانی از جانب مردم.

آن‌ها ریسمان الله را گسسته‌اند و تنها به ریسمان مردم، یعنی آمریکا، اروپا و عوامل خائن حاکمان در سرزمین‌های اسلامی، متکی‌اند؛ کسانی که در برابر تجاوز وحشیانه یهود هیچ اقدامی نمی‌کنند.

مشکل در سرزمین‌های اسلامی فعلی است؛ حاکمانشان پیرو کافران استعمارگر و دشمنان اسلام و مسلمانان‌اند.

بنابراین مصیبت مسلمانان در حاکمان آنان است؛ وفاداری‌شان به کافران استعمارگر باعث می‌شود که از دستورات آنان پیروی کنند و از نهی‌شان تبعیت کنند، به جای آنکه وفاداری‌شان به الله باشد، احکام او را اجرا کنند، در راه او جهاد کنند و از پیامبرش ﷺ پیروی نمایند. در چنین وضعیتی است که اسلام و مسلمانان عزت می‌یابند و کفر و کافران ذلیل می‌شوند، چنان‌که الله متعال می‌فرماید:

﴿وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ (۴) بنَصْرِ اللَّهِ يَنْصُرُ مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ﴾  [روم: ۴-۵]

ترجمه: و در آن روز مؤمنان شادمان می‌شوند از یاری خدا، که هر که را بخواهد یاری می‌کند، و اوست توانا و مهربان.

حزب‌التحرير

یازدهم رمضان 1447ه.ق.

2026/2/28م.