Gelişmiş silahlar satın almak başka bir şey, gerçek bir savunma bağımsızlığı elde etmek başka bir şeydir. Bangladeş şu anda Çin ile J-10CE savaş uçakları ve taarruz helikopterleri konusunda resmi görüşmeler yürütmektedir. Politika yapıcılarımız bu anlaşmayı değerlendirirken, bir adım geri çekilip büyük resme bakmakta fayda vardır. Silahlı kuvvetlerimizi güçlendirmek elbette elzemdir; ancak bugün alacağımız kararlar gelecekte uzak erimli sonuçlar doğuracaktır.

Tarih bize, tasarım, üretim ve modernizasyonla ilgili kritik kapasitelerde yabancı tedarikçilere bağımlı olmanın büyük riskler barındırdığını öğretmektedir. Başkalarına büyük ölçüde bağımlı olan devletler çoğu zaman bağımsızlıklarını kaybetme, stratejik kırılganlık ve yerli inovasyonun kısıtlanmasıyla karşı karşıya kalırlar. Daha da kötüsü, bağımsız olarak bakımını veya desteğini sağlayamadıkları karmaşık sistemleri sürekli satın almak gibi kısır bir döngünün içinde bulabilirler kendilerini.

Örneğin, 1919-1950 yılları arasındaki Türk savunma sanayiine bakabiliriz. Ulusal savunma sanayi inşa etme konusundaki iddialı hedeflerine rağmen Türkiye bunu başaramamış ve NATO’ya katıldığında büyük ölçüde Batılı askeri yardımlara bağımlı hale gelmiştir. Bu durum bize gerçek gücün satın aldıklarımızda değil, kendi başımıza inşa edebildiğimiz ve üzerinde kontrol sahibi olduğumuz şeylerde bulunduğunu hatırlatmalıdır.

İslami tarihimiz de bu konuda bize rehberlik edip yol göstermektedir. Vâkıdî’nin Kitâbü’l-Meğâzî eserinde belirttiğine göre, Taif Kuşatması sırasında ve Yemen’in fethinden önce İslam ordusu, silah yapımıyla tanınan bir bölgeden bir mancınık ve iki adet kuşatma kulesi temin etmiştir. Ancak Müslümanlar bununla yetinmeyip kısa sürede bu silahları üretmek için yerel imalat tesislerini kurmuşlardır. Böylece başkalarına olan her türlü bağımlılığı ortadan kaldırmışlar ve sonraki başarıların önünü açmışlardır. Yüzyıllar boyunca askeri teknolojide dünyaya öncülük etmişler, düşmanlarına bağımlı kalmaksızın savaşlar yürütebilecek kapasiteye sahip olmuşlardır; o derece ki Çin dahi Hilafet’e cizye ödemek zorunda kalmıştır.

Bugün ince eleyip sık dokumalıyız. Zira büyük çaplı silah alımları, silahlı kuvvetlerimize uzun vadeli yükümlülükler getirecektir. Çünkü jet motorları, hassas yedek parçalar ve askeri spesifikasyonlara sahip yazılımların hepsi belirli şart ve kısıtlamalara göre satılır. Çin veya başka herhangi bir tedarikçi, gelecekte siyasi sebeplerle kısıtlamalar getirebilir, teslimatları geciktirebilir veya hayati önem taşıyan güncellemelere erişimi engelleyebilir. O yüzden askeri kapasitemizi yabancı çıkarların rehinesi haline getirmek kesinlikle doğru değildir.

İslam Ümmeti zekâ, enerji veya doğal kaynaklar yoksunu değildir. Tek eksiğimiz, Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın Kitabı ve Rasûl SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in Sünneti ile hükmedecek bir Halife’dir. Allah’ın izniyle yakında kurulacak olan Raşidi Hilâfet, potansiyelimizi güce dönüştürmek amacıyla hızla yerli bir makine sanayii kuracaktır. İzleyeceği politikayla, Bangladeş’in savunma geleceğini herhangi bir yabancı güce bağımlı olmaksızın güvence altına almak amacıyla kaynak kodlarına, hayati tasarım verilerine ve modernizasyon yetkisine sahip olmayı önceliklerinin başına koyacaktır.