Temmuz 2012'deki Rusya ziyareti sonrasında bir televizyon programına katılan Başbakan Erdoğan, gerçekleştirdiği Rusya ziyaretine atıfta bulunarak, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin'e "Hadi gelin bizi Şangay Beşlisi'ne dâhil edin, biz de AB'yi gözden geçirelim" dediğini söylemişti. Geçtiğimiz günlerde yine aynı televizyon kanalında kendisine sorulan bir soru üzerine Putin'e tekrardan "Alın bizi Şangay Beşlisi içine biz de AB'ye "Allah'a ısmarladık" diyelim, ayrılalım oradan. Bu kadar oyalamanın ne anlamı var?" dediğini ifade etti. Başbakan'ın bu sözleri her ne kadar hakikatten uzak olup Avrupa Birliğine mesaj vermek için de olsa, ülke içerisinde yeni bir gündem oluşturdu. Hatta bu konuda ABD Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Victoria Nuland: "Açıkçası, Türkiye'nin aynı zamanda bir NATO üyesi olduğu göz önüne alındığında, bu ilginç olur" derken, NATO Genel Sekreteri Rasmussen ise "NATO açısından bir çelişki yok" dedi. Yani Avrupa ve Amerika bu çıkışı çok ciddiye almadığını bu açıklamalarla göstermiş oldu.

Bilindiği üzere Türkiye Cumhuriyeti, Lozan Antlaşmasının ardından Hilafeti ilga etmiş ve ardından yönünü tamamen Batı'ya çevirmiştir. O günden sonra çağdaşlığı, izzeti, gücü Batı'nın yanında aramış ve yıllardır Batı'nın kendisiyle, kedinin fare ile oynadığı gibi oynamasına izin vermiştir. Kurulan bütün Cumhuriyet hükümetleri, kendilerine hedef olarak gösterilen Avrupa Birliği'ne üyelik yolunda adeta birbirleriyle yarışmışlardır. AKP hükümeti ise bu konuda daha fazla hırs göstermiş ve seleflerinin yapmadığı adımlar atarak Avrupa Birliği Bakanlığı dahi kurmuş ve yaklaşık elli yıl aradan sonra sırf AB üyelik süreci başlattığı için Başbakan Erdoğan "Avrupa Fatihi" olarak gösterilmiştir. Batı sarhoşu olan bu yöneticiler, AB'nin bir Hıristiyan Birliği olduğunu ve Türkiye'nin de bu birliğe asla alınmayacağını bilmelerine rağmen, bu platonik sevdadan vazgeçememişlerdir. Çünkü bu yöneticiler kendilerini güçsüz hissetmekte ve güçlü olmanın tek yolunu, kendilerini güçsüz bırakan kâfirlerin yanında sanmaktadırlar.

Şimdi kendince yeni bir alternatif bulan Başbakan Erdoğan, bu yeni açıklamasıyla Şangay Beşlisini AB'ye alternatif olarak göstermiş ve yıllardır Avrupa ülkelerine yapılan yakarışın bir benzerini de Rusya'ya yaptığını açıkça ifade etmiştir. Hâlbuki bu, yağmurdan kaçarken doluya tutulmak gibidir. Zira başını Rusya ve Çin'in çektiği Şangay Beşlisi'nin üyeleri, İslam'a ve Müslümanlara düşmanlıkta Avrupalılardan geri kalmamaktadırlar. Yaptığı her konuşmasında şanlı ecdadını överek örnek aldığını söyleyen Başbakan, acaba ecdadının Müslümanlara zulmeden kâfirlerin karşısında olduğunu bilmediği için mi bugün Müslümanlara zulmedenlerin yanında, hatta birlikteliklerinde olmanın gafleti içerisindedir.

Bugün Suriye'de Müslüman kanı akıtan Esed'in en büyük destekçilerinden olan, Çeçenistan'da ve Afganistan'da on binlerce Müslümanı katleden bu dinsiz Rusya değil midir? Doğu Türkistan'da kardeşlerimize âdeta soykırımın yapan, ibadetlerini dahi yerine getirmelerini engelleyen bu komünist Çin değil midir? Kendi ülkesinde on sekiz yaş altındakilerin namaz kılmalarını yasaklayan, camilerdeki kameralar ile mü'min avına çıkan bu zorba Tacikistan değil midir? Kamusal alanda namaz kılmayı yasaklayan bu mücrim Kazakistan değil midir? Müslümanlara akıl almaz işkencelerin yapıldığı, cezaevlerinin ölüm kamplarına döndürüldüğü ve Rabbimize tuğyanda sınır tanımayan Kerimov'un diktatörlüğü bu Özbekistan değil midir? O halde ellerine Müslüman kanı bulaşmış olan bu dinsiz, zalim diktatörler ile aynı birliktelik de olmayı arzulamak, aynı zamanda Müslümanlara ihanet değil midir? Sizler ister Batılı, ister Doğulu olsun, bütün kâfirlerin Müslümanlara karşı planlarını gördüğünüz ve işittiğiniz halde nasıl olurda onlarla aynı safta yer almak için bu kadar çaba sarf edersiniz? Artık yönünüzü kâfir Avrupa'ya yâda kâfir Rusya'dan çevirerek Hakka döndürmenizin vakti gelmedi mi?

الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاء مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ العِزَّةَ لِلّهِ جَمِيعًا "Mü'minleri bırakıp da kâfirleri dost edinenler, onların yanında izzet mi arıyorlar? Bilsinler ki izzetin tamamı Allah'a aittir." ^{[Nîsa 139]}

Gerçek güç ve izzet, ne Amerika'da, ne dağılmaya yüz tutmuş AB'nde, nede esamesi okunmayan Şangay Beşlisindedir. Yeryüzünün yakın tarihteki en büyük gücü Raşidi Hilafet Devleti olacak ve Müslümanlar yeniden zalimleri korkutan güçlerine onun sayesinde kavuşacaklardır. İşte bütün Müslümanların için tek doğru alternatif budur. Hilafet için çalışan Müslümanlara cephe alıp izzeti kâfirlerin yanında arayanlarsa, şüphesiz ki çok yakında izzetin kimin yanında olduğunu anlayacaklardır.

Kuzey Afrika'da, dahası tüm Afrika'da ve her nerede olurlarsa olsunlar Müslümanlar için her türlü kurnazlığı yayan bu kindar sömürgeci Fransa devletidir... İşte o, cürümsel kanlı yüzünü göstererek Mali'ye müdahalede bulunmaya karar vermiş ve Kuzey halkı ile müzakere yapmak için şeriatın tatbik edilmemesini şart koşmuştur! Dolayısıyla Libya hükümetinin kerhen ve Tunus'un da zorla koymuş olduğu şart işte budur. Nitekim Fransa, derin bir tarihe sahip olmasının yanı sıra yağmalanan Müslüman bir ülke olan Mali'ye yönelik saldırıda bir geçit ve destek olmak için tüm ayaklanmaları reddeden ve ona yönelik her türlü kurnazlığı yapan Cezayir'in desteğini kazanmak için bu saldırının zeminini hazırlamıştır. Cezayir'in ardından Fas, Fransa'ya her türlü desteği sağlamıştır. Ardından işte siyasî tutumunu ehlileştiren diktatörlüğü karşı isyanı ve ayaklanmayı başlatma şerefine nail olan Tunus'ta, Fransa'nın yıkıcı savaş makinelerinin bir parçası olmaktadır. Nitekim Dışişleri Bakanı Refik Abdusselam, Afrika Kıtası dışındaki herhangi bir askerî müdahaleyi reddetmesinin ardından... işte o, özel bir radyoya hiç utanmadan ve şeri hükmü de itibara almadan (bu güvenlik operasyonu olaylarını anlayabildiklerini) ve bu cerrahi operasyonun istisnai durumlarda geldiğini düşündüğünü açıklamıştır. Bu şekilde Dışişleri Bakanı ve hükümeti aşağıdaki birçok cürümü işlemiş olmaktadırlar:

1-Müslümanların zimmeti tek olup onlara en yakın olanlar onlarla çalışmalıdır ve onlara saldırmak yada onlara karşı günah işlemek caiz değildir... Nitekim Resul [Sallallahu Aleyhi ve Sellem], şöyle buyurmaktadır:

بحسب امرئ من الشر أن يحقر أخاه المسلم. كل المسلم على المسلم حرام : دمه وماله وعرضه "Kişiye şer olarak, Müslüman kardeşini tahkir etmesi yeterlidir. Her Müslümanın kanı, ırzı ve malı diğer Müslümana haramdır."

2-Bu cürümde, Müslümanlara karşı kafirleri dost edinmek ve onlara dayanmak vardır. وَلَن يَجْعَلَ اللّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلاً "Muhakkak ki Allah, kafirler için müminler aleyhine asla bir yol (egemenlik) kılmayacaktır!" ^{[en-Nîsa 141]} Yoksa renk ırkçılığı, Mali halkından olan kardeşlerimizi bu hükümet nezdinde ikinci sınıf mı kılmaktadır?

3- Mali'nin Tunus'a ve İslamî Fas ülkesine yakın olması, dolaylı bir şekilde olsa bile Tunus'u çatışma sahnesi kılacak ve bu halk bin bir hesap yaparken kendi sömürgecisi olan ülkeyi korumak için ülkenin güvenlik ve askerî gücünü kullanacaktır. Oysa biz onun, bizleri işgal ettiğini, bizleri yağmaladığını ve halkımızı katlettiğini unutmadık... Zira çöllerdeki mayınlar,i bugüne kadar hala evlatlarımızı öldürmektedir.

4-En kötü olanı ise Dışişleri Bakanı'nın, savunma aşamasından saldırıya geçilmesi için bu halka vaaz-ı nasihatte bulunmasıdır. Zira o, bu askerî operasyonun sonuçlarına katlanmak için halkın tüm evlatlarının kendisiyle birlikte çalışmalarını istemekte ve tüm Tunusluları ve tüm ulusal güçleri şiddete ve terörizme meydan okumadaki sorumluluklarını yüklenmeye çağırmaktadır... Hakeza, evet hakeza, ordu, güvenlik birimleri ve tüm vatandaşlar, bu saldırının güvenli bir bekçisi ve arka hattı olacaklardır.

5-Tunus hükümetinin bu tutumu, şeri ölçüye göre haram kılınmış olup Allah katındaki cezası ise daha şiddetlidir. وَمَن يَعْصِ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَيَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيهَا وَلَهُ عَذَابٌ مُّهِينٌ "Kim Allah'a ve resulüne karşı isyan eder ve sınırlarını aşarsa Allah onu, devamlı kalacağı bir ateşe sokar ve onun için alçaltıcı bir azap vardır." ^{[Nisa 14]} Dolayısıyla bu tutum, ne ümmetin layık olduğu nede bu ayaklanmanın en güzel ve en doğru bir şekilde iticisi olan bir tutumdur. Zira yönetimin dayandığı ana neden, insanların gücünün daha fazlasına muktedir olması değildir. Bilakis ana neden, herkesi kendisi için harekete geçiren Batı'yı razı etmek ve Müslümanların kanları pahasına olsa bile onun hoşnutluğunu kazanmaktır!

Hizb-ut Tahrir, ayaklanmanın semeresini görememekte ancak bize karşı zalimleri destekleyen her türlü yabancı bağımlılığı engellemekte ve Allah'a ve Resulüne ihanetten önce buna ülkeye ve insanlara bir ihanet olarak itibar etmektedir... İçerisinde olduğumuz  sefalet nedeniyle sömürgeciliğin dairesi dışında karar almaya muktedir olamayan bir ayaklanmanın ne değeri var ki? Dolayısıyla bizler herkesi, özellikle de medyayı, politikacıları ve muhlis aydınları, yabancının düğümünden kurtulmaya ve bu ümmete dayanmaya davet ediyoruz. Bunun da ötesinde azim İslam, şerrin her çeşidini püskürtecek ve hakkı ve adaleti gerçekleştirecektir.

Hizb-ut Tahrir
Tunus Medya Bürosu Başkanı
Üstad Rıza Bil-Hâc

11.01.2013 tarihinde Fransa, haçlı bir kampanya başlatmış ve İslamcı militanların ülkeye egemen olması için ilerlemesini engellediği gerekçesiyle Mali'deki Müslümanların üzerine ölüm lavlarını yağdırmıştır. Nitekim Fransa, Mali'nin kuzeyindeki geniş bölgelerde bu cemaatlere egemenliğini empoze etmeyi başarmasının ardından aylardır cihadî hareketlere karşı kışkırtıcı küresel bir kampanya başlatmıştır. Zira Fransa, onları ayıplayacak bir şey bulmayınca, sözde evliyaların olduğu bazı türbeleri yıkmaları ve buna da tarihî anıtlara zarar verme olarak itibar etmesi nedeniyle onlara iftira atmıştır. Evet,  Fransa'nın insana ve insanlığa yönelik hırsı, türbelere ve kabirlere ağlama boyutuna kadar ulaşmıştır... Ancak Suriye rejimi, aylardır on binlerce kişiyi öldürürken, Burma rejimi Müslümanlara karşı ölüm, yakma ve yerinden etme cürümünü işlerken, Yahudi varlığı on yıllardır Filistin'deki Müslümanların kanlarını dökerken ve Amerika, Irak ve Afganistan'da yüz binlerce kişiyi kontrolsüz bir şekilde katlederken Fransa bunlara göz yummakta yada siyasî çözümlerin ve müzakerelerin önceliği söz konusu olmaksızın askerî müdahaleyi açıklamaktaydı. Ancak  burada sadece bir türbe harap edilip yıkıldı diye Fransa, insanlıktan bahsetmektedir!

Sonra Fransa bununla da yetinmemiş, dahası açık ve küstah bir şekilde Mali'de şeriatın tatbik edilmesini kabul etmenin imkansız olduğunu ve İslamî hareketlerle yapılacak müzakere şartlarının ilkinin de bu hareketlerin şeriatı tatbik etmek için çalışmaktan vazgeçtiklerini ilan etmeleri olduğunu açıklamıştır...

Burada şu soruyu sormak bizim hakkımızdır: Ey Fransa, bizimle derdin ne senin? Bizim şeriatı yada bir başkasını tatbik etmemizden sana ne? Bizim hangi sistemi tatbik edeceğimizi belirme hakkını kim veriyor sana? Nitekim Fransa'nın sorunu, hala sömürgeci geçmişinin yücelikleri üzerinde yaşaması olup tüm Afrika'nın, özellikle de eski sömürgelerinin emirlerine itaat eden ve onların ne yapıp yapmayacaklarını belirleyen tabii ülkeler olduğunu düşünmesidir.

Ancak insanı yaralayan şey, ordularımızın, mallarımızın ve hava sahalarımızın kendilerini üzerimize yöneticiler olarak diktikleri kimselerin izniyle olan bu günahkar saldırıda Fransa'nın tasarrufu altında olmasıdır. Halbuki onlar yakinen bilmektedirler ki halkları onu, kesin bir şekilde reddetmekteler, dahası kardeşlerinin haksız yere akıtılan kanlarını gördüklerinde damarlarındaki kanlar kaynamaktadır. Ancak tüm bunlar bile onları, ümmetin düşmanlarının saflarında yer almaktan engellememektedir. Nitekim Fas ve Cezayir, Fransa'nın yağmacı uçaklarına hava sahalarımızı açmışlar, binlerce kilometre uzaklıktaki Dubai  askerî kampanyayı finanse ettiğini açıklamış, bazıları kabir sessizliği gibi bir sessizliğe bürünmüş ve diğer bazıları da memnuniyet kardeşlerini düşmanlarına teslim etmek olduğu halde memnuniyet sessizliğine bürünmüşlerdir. Ayrıca daha önce de bunu, Filistin, Irak, Afganistan, Çeçenistan, Myanmar, Keşmiş ve daha uzun bir listesi olan ülkelerdeki kardeşlerine yapmışlardır... Dolayısıyla onların lisan-ı halleri şöyle demektedir: Ey Fransa acele et, bizim sokaklar patlamadan ve iş bizim kontrolümüzden çıkmadan önce görevini tamamla.

Kalpleri kanatan şey ise Güvenlik Konseyi'nin Mali'ye Afrika güçlerinin gönderilmesine hükmettiği ve Fransa'nın da aktivasyonunu hızlandırmak için çalıştığını iddia ederek sömürgeci savaşı için bir gerekçe olarak aldığı 2085 nolu kararın, Fas'ın Güvenlik Konseyi'ne başkanlık ettiği bir sırada ve kendisinin "İslamcı" olduğunu söyleyen Fas hükümetinin gölgesinde alınması olmuştur. Aynı şekilde Fransız Cumhurbaşkanı'ndan, Fransız güçlerinin Fas hava sahasını ihlal ettiği haberleri gelirken "İslamcıların" hükümeti kabir sessizliğine bürünmüştür. Sanki o bu şekilde, halkın öfkesini kendisine çekmemek için halk gaflet içerisindeyken Fransa'nın ihtiyaçlarını karşılamak için gizli saklı yardım etmektedir.

Ey Müslümanlar!

Fransa için Mali'de önemli olan buranın toprak bütünlüğü değildir. Zira tarih, Şam ülkesindeki Sykes-Picot Anlaşması ile başlayan ve Kuzey Afrika'nın bölünmesiyle devam eden İslam ülkelerini parçalamaya dönük habis eylemlerine şahittir.  Ayrıca bugün onun ellerinin, Darfur Bölgesini Sudan'dan ayırmak için çabaladığı da gün gibi ortadadır. Ayrıca hizmetinde adanmışlık derecesine ulaştıkları sürece Fransa için Mali yöneticilerinin selameti hiç önemli değildir. Zira daha yakın bir zaman önce rakibi Amerika ile yaptığı bir anlaşmanın ardından Fransa, has ajanı Laurent Gbagbo'dan vazgeçmiş ve 11.04.2011'de yatak odasının ortasından iç çamaşırlarıyla aşağılık bir şekilde tutuklanmıştır.

Ayrıca Fransa güçlerini, Fas Büyükelçisi'nin 18.01.2013'de Radyo Akdeniz ile yaptığı bir röportajda iddia ettiği gibi bölgenin güvenliğini savunmak için göndermemiştir. Bilakis çıkarlarını garanti altına almak ve nüfuzuna geri dönmek için göndermiştir. Nitekim Fransa'nın ölüm makineleri masum insanları  korkutmakta, harabeleri yaymakta ve Amerika ile NATO'nun Afganistan'da yaptığı gibi insanları yerinden etmektedir.

Fransa için önemli olan, altın, fosfat, kaolin, boksit, demir ve uranyum gibi maden servetleri açısından zengin bir ülke olan Mali'deki çıkarlarıdır... Bu yüzden özellikle Amerikan ajanlarının iktidara geldiği 22.03.2012 darbesinin ardından Mali'ye dönük uluslar arası rekabet şiddetlenmiştir. Dolayısıyla Fransa, Mali'nin kendi nüfuz dairesinden çıkmasından ve kaynaklarını yağmalamaya devam etme imkanını kaybetmekten korkmaktadır. O zaman mesele, ne silahlı hareketler ne türbelere yada özgürlüklere olan hırs ne de iddia edildiği gibi terörizm meselesidir. Bilakis sadece mesele, ateşli bir şekildeki sömürgecilik çatışmasıdır. Zira onların hepsi, iğrenç tamahkar kapitalizmin iştahını kabartan ülkemizi kemirmek istemektedirler. Bu yüzden Fransa'nın tek düşündüğü, Mali'nin Afrika'daki havzasına geri dönmesidir. Amerika'ya gelince; o Mali'yi, Fransa'nın bölgedeki tarihî varlığıyla mücadele etmek ve buraya egemen olmak için zemin hazırlamak amacıyla komşular arasındaki nüfuzunu genişletmek için hareket edeceği bir dayanak noktası yapmaya çalışmaktadır.

Ey Müslümanlar!

Mali halkı, bizin di n kardeşlerimiz olup onlarla akidevî, tarihi ve coğrafî birlikteliğimiz bulunmaktadır. Dolayısıyla onların üzüntüsü bizim üzüntümüz ve onların sevinci de bizim sevincimizdir. O halde onları düşmanlara teslim etmeyiniz ve bunu yapan yöneticilerinize karşı sessiz kalmayınız. Ancak onları reddediniz. Zira Sallallahu Aleyhi ve Sellem, şöyle buyurmaktadır:

المُسْلِمُ أَخُوُ المُسْلِمِ لَا يَظْلِمُهُ وَلَا يُسْلِمُهُ "Müslüman Müslümanın kardeşidir. Ona zulmetmez ve onu (düşmana) teslim etmez."

Çok iyi biliniz ki Fransa, şayet Müslümanların kendilerini koruyan, onları savunan ve onlara saldıranlara Şeytanın vesvesesini bile unutturacak bir ders verecek olan bir devletlerinin olduğunu bilmiş olsaydı kardeşlerinizi vurmak için denizleri ve çölleri kesmeye cüret edemezdi. Ancak o, Müslümanların acılar içinde kıvrandığını ve yöneticilerinizin de sizler için bir kalkan olmak yerine kendisine yardım ettiklerini görmesinden dolayı bunları yapmaktadır. Dolayısıyla ister sakalı isterse sakalsız olsun gizli anlaşma yapma ve Batı'yı hoşnut etme anlayışında olan yöneticiler arasında hiçbir fark olmayıp hepsi de aynıdır.

Bundan dolayı hatırlamaya ihtiyacınız olmasından dolayı sizlere hatırlatıyoruz: Sizin kurtuluşunuz, İslam'ın yönetime ulaşmasındadır. Yoksa "İslamcıların" ona ulaşmasında değildir. Zira sizlerin koruyucusu Hilafet olacak olmasının yanı sıra Müslümanların Halifesi de kendisiyle düşmanlarınızı korkutacağınız kalkanınız, dahası kendi merkezinde takip edeceğiniz silahınız olacaktır. Zira Sallallahu Aleyhi ve Sellem, şöyle buyurmaktadır:

إِنَّمَا الإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ "İmam [Halife], ancak arkasında savaşılan ve onunla korunulan bir kalkandır."

O halde Hizb-ut Tahrir ile birlikte çalışın ve çok kısa bir zaman içerisinde gerçekleşecek olan Hilafet'i kurmak için adımlarınızı hızlı atın. İşte böylece kanlarınız dökülmeyecek, ırzlarınızı koruyacak ve servetlerinizle refah içersinde yaşayacaksınız. Tüm bunların da ötesinde Rabbinizin rızasına nail olacağınız gibi dünyanın ve ahiretin saadetine kavuşacaksınız.

Pakistanlı diktatör otoritelere baskı yapmak amacıyla dünyanın dört bir tarafında devam eden kampanya kapsamında Hizb-ut Tahrir / Doğu Afrika, 08.01.2012 Salı günü Dârusselam'daki Pakistan Büyükelçiliği'ne on küsur Hizb-ut Tahrir üyesinin katıldığı özel bir heyet göndermiştir. Ziyaretin ana hedefi, ülkelerindeki sekiz küsur ay önce evlatlarının önünden kaçırılan Hizb-ut Tahrir / Pakistan Resmî Sözcüsü Navit Butt'un serbest bırakılmasını talep etmektir.

Heyete, Hizb-ut Tahrir / Doğu Afrika Medya Temsilcisi Yardımcısı Mesud Müslim ile Merkezî Temas Lecnesi Başkanı Şeyh Musa Kilyo başkanlık etmiştir. Nitekim Muhammed Müştak adlı Büyükelçilik yetkilisi ile bir araya geldikleri gibi ardından da heyetin, ülkesi Pakistan hükümetine ulaştırması için bir mektup teslim ettiği Büyükelçi İkbal Muhammed ile bir araya gelmişlerdir.

Bu ziyaret münasebetiyle Hizb-ut Tahrir / Doğu Afrika, tüm Müslümanları ve adalet savunucularını, otoritelere göre işlemiş olduğu en büyük "cürüm" hakkın yayılması ve insanlara zulmetmesinden ve Müslümanlara dönük öldürme ve işkencede kafir Amerika ile işbirliği yapmasından dolayı hükümetin muhasebe edilmesi hususundaki çelik tutumu olan ve bunu da kuvvet kullanmaksızın fikrî ve siyasî konuşma yoluyla yapan şâb Navit Butt'un serbest bırakılması için Pakistan otoritelerine yönelik baskıyı sürdürmeye davet eder.

Mesud Müslim
حزب التحرير
Hizb-ut Tahrir
Medya Temsilcisi Yardımcısı
Doğu Afrika