Haber-Yorum

Ülkeyi Korumayacaksanız O Makamlarda İşiniz Nedir?!

Haber:

Gaspçı düşman ordusu, Lübnan yöneticilerinden hiçbir karşılık olmaksızın her gün öldürme, bombalama ve her şeyi tahrip etme eylemlerine devam ediyor.

Yorum:

Lübnan'da her gün, gaspçı düşmanın ordusu tarafından Lübnan genelinde işlenen suçlarla ilgili haberlerle uyanıyoruz. Gaspçı düşman Suriye'de ise bombalama ve öldürme, evleri yıkma, normal yaşamı veya yeniden inşayı engelleme gibi eylemlerle, Lübnan ve Suriye ile bir tampon bölge oluşturmak ve her yönden silahtan arındırılmış bir kuşak hayalini gerçekleştirmek için açık bir politika izliyor. Bu politika daha önce Mısır ve Ürdün ile Camp David ve Wadi Araba anlaşmaları ve Arafat ile yapılan Oslo anlaşmasıyla gerçekleştiriliyordu.Şimdi de gaspçı düşman, Lübnan ve Suriye ile güvenlik anlaşmaları, ardından da ekonomik ve siyasi anlaşmalar imzalayarak projesini tamamlamaya çalışıyor; bunun da kendisi ile halklarını veya alemlerin Rabbinin emirlerini umursamadan gaspçı düşmanı ve Amerika'yı memnun etmek için bunu ve daha fazlasını yapmaya hazır olan rejimler arasında bu projenin tamamlanması için uygun bir fırsat haline geldiğini düşünüyor.

Ancak diğer yandan gaspçı düşman varlık, bölgede doğal bir varlık olarak kabul edilmek istiyor!

Lübnan ve Suriye yöneticileri de dahil olmak üzere Müslümanların başındaki  tüm yöneticiler, gaspçı Yahudi varlığını açıkça tanımaya hazır bir hale gelmişlerdir; nitekim Lübnan'daki tüm siyasi sınıf, devlet başkanı ve başbakan başta olmak üzere, bakanlar, milletvekilleri, partiler ve gazeteciler, tüm Arap yöneticilerin oybirliğiyle kabul ettiği Arap Birliği kararını bir silah olarak kullanarak barış, yani gaspçı varlığın tanınması hakkında açıkça konuşmaya ve trajik ve yenilgiye uğramış durumun yanı sıra korkunç ekonomik durumu  protesto etmeye başlamışlardır.

Ancak Yahudi varlığı, bazen yöneticilerimizin bize sunduğu kırıntılar, aşağılama ve küçük düşürme, diğer bazı zaman da gaz zenginliklerimiz ve sanayi bölgelerimiz yoluyla ekonomik refah karşılığında halkların kendisini tanımasını ve her şeyinden vazgeçmesini istiyor.

İslam ümmetinin Yahudilerle barış yapmayı değil, onlarla savaşmayı arzuladığının tam olarak farkındayız; bunun da Allah Azze ve Celle'nin Kitabı'nda ve Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in hadislerinde yazılı olan sabit bir gerçek olduğunun da farkındayız.

Ancak aynı zamanda bu ümmetin sesi olarak bizler, Lübnan yöneticilerinin ve diğerlerinin işgalci düşmana karşı çıkma sorumluluğunu yerine getirmemeleri konusunda sessiz kalmayacağız; aksine Lübnan, Suriye, Ürdün ve Mısır'daki insanları topraklarını, onurlarını, kanlarını ve paralarını savunmaya teşvik edeceğiz ki böylece utanç ve aşağılanmadan kurtulabilsinler.

Bu nedenle Lübnan ve Suriye halkımıza diyoruz ki: Bu korkak yöneticiler asla bizi temsil etmedikleri gibi onlar bizden değil, biz de onlardan değiliz; zira onların tek umursadıkları şey, Amerikan efendilerini memnun etmek ve koltuklarında kalmaya devam etmektir; ülke ve insanlar ise kendi çıkarlarına hizmet etmedikleri sürece onlar için hiçbir anlam ifade etmemektedir.

Gerçek bir siyasetçi, tebaasını yöneten kişidir, onların acı çekmesini izleyen kişi değil!Öyleyse ey yöneticiler; bizi yalnız bırakın ki ümmetin içinden samimi, cesur, mümin ve bilinçli bir yönetici çıksın da ümmeti iktidara doğru yönlendirsin.Ancak sadece o zaman üzerimizdeki aşağılanmayı ve utancı kaldıracak ve alemlerin Rabbinin bizden insanlara taşımamızı istediği tüm hayrı dünyaya göstereceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazan
Dr. Muhammed Cabir - Lübnan

Iraklı siyasilerin öve öve bitiremediği, uğruna iğrenç mezhepçiliği körükledikleri ve “Seçim Şöleni” olarak nitelendirdikleri Irak seçimleri maskaralığının üzerinden üç aydan fazla zaman geçti, peki sonuç ne oldu?

Birincisi: Vakıa, bu şölenin, insanların iradesini temsil ettiği iddiasıyla insanlara söylenen en büyük yalan ve aldatmaca olduğunu kanıtlamıştır. Zira uzak yakın herkes, seçimlerin oyların satın almak ve saf insanları manipüle etmek için kullanılan en büyük yolsuzluk pazarlığı olduğunu bilir. Hatta sonuçlar açıklandıktan sonra bile bazı seçmenler, oylarının boşa gittiğini görünce şoka uğramışlardır. Nitekim Ninova milletvekili adayı Necm el-Cuburi yaklaşık 40 bin oy almasına rağmen “Baas’tan Arındırma Kanunu” kapsamında Yüksek Seçim Kurulu kararıyla saf dışı bırakılması, seçmenlerin oylarının nasıl havaya uçtuğunu göstermiştir.

İkincisi: Seçimlerden sonra da bloklar ve aynı ittifak içerisindeki gruplar arasında makamlar ve “anayasal hak edişler” adı verilen paylaşımlar üzerine çekişme, sürtüşme ve didişme devam etmiştir. Siyasi anlaşmazlıklar, hassas dosyaların bekle-gör ve pazarlık mantığıyla yönetildiği daimî bir tarz haline gelmiştir. Siyasetçiler, insanları sürükledikleri geçim sıkıntısını, onları soktukları o şaşkınlık ve kaybolmuşluk dairesini umursamamaktadırlar.

Üçüncüsü: Ülke hala Amerika’nın işgali altındadır ve onun iradesi ve izni olmadan hiçbir iş karara bağlanmamaktadır. Nuri el-Maliki’nin veya İran’a sadık silahlı gruplarla bağlantısı olan herhangi bir adayın adaylığına yönelik Amerika’nın tehditleri bunun açık bir göstergesidir. Bu gerçek, mevcut siyasî zümrenin Irak’ın bağımsız ve egemen bir devlet olduğu yönündeki iddialarının ne kadar sahte olduğunu ortaya koymaktadır.

Dördüncüsü: Yirmi üç yıl boyunca tekrar eden tüm bu seçim tecrübeleri, sadece ülkenin gerilemesine, dağılmasına ve daha da kötüleşmesine yol açmıştır. Yolsuzluk devleti içten içe kemirmiştir. Bu durum meselemizin her dört yılda bir bu atıkların devridaim ettirilmesi olmadığını kesin olarak kanıtlamaktadır. Sorunlarımızın çözümü yüzleri değiştirmekle değil, bilakis tüm bu sorunları üreten ve tüm bu yolsuzluğu doğuran nizamı kökünden söküp atmakla mümkündür.

Ey Müslümanlar! İşte tüm bunlardan dolayı, halkına asla yalan söylemeyen bir önder olan Hizb-ut Tahrir, sizi tüm sorunlarınızın köklü çözümüne ve tek etkili ilacına davet etmektedir. Sizin meseleniz, 1924 yılında Hilâfet’in yıkılmasından bu yana üzerinize çökmüş bulunan fasit laik sistem meselesidir. Öyle ki otoriteniz yıkılmış, devletiniz parçalanmış, kâfir düşmanınız fıtratınızı bozmak ve servetlerinizi yağmalamak için üzerinize çullanmıştır. Kendi içinizden olan ajanlarını size en kötü azabı tattırmaları için başınıza musallat etmiştir.- Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

وَضَرَبَ اللهُ مَثَلاً قَرْيَةً كَانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً يَأْتِيهَا رِزْقُهَا رَغَداً مِنْ كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللَّهِ فَأَذَاقَهَا اللَّهُ لِبَاسَ الْجُوعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُوا يَصْنَعُونَ“Allah, şöyle bir kenti misal verdi: Orası güven ve huzur içinde idi. Oraya her taraftan bolca rızık gelirdi. Fakat Allah’ın nimetlerine nankörlük ettiler; bu yüzden yaptıklarına karşılık, Allah onlara şiddetli açlık ve korku ızdırabını tattırdı.” ^{[Nahl 112]}

Artık ölüm kalım meselenizin bir nizam meselesi olduğunu idrak etmenizin zamanı gelmiştir. O halde, bu fasit nizamı kökünden söküp atmak ve enkazı üzerine İslam nizamını kurmak için Nübüvvet metodu üzere Raşidi Hilafet’i ikame etmeye çalışan muhlis insanlarla birlikte olun. Ancak bu şekilde kanlarınızı, namuslarınızı ve servetlerinizi koruyabilir; işgalci kafirin elini egemenliğinizden kesip atabilirsiniz. İzzetiniz ve ihtişamınız size ancak bu şekilde geri dönecektir.

Bangladeş Milliyetçi Partisi (BNP) ve Bangladeş Cemaat-i İslami Partisi kısa süre önce detaylı seçim beyannamelerini açıkladılar. Bazı yönlerden farklılık gösterseler de her ikisi de Batılı kapitalist modelden ilham alan bir devlet vizyonu sunmaktadır. “Önce ve Her Şeyden Önce Bangladeş” başlıklı Bangladeş Milliyetçi Partisi’nin beyannamesi, demokratik bir ekonomi temelli bir devlet inşa etmeyi hedefleyen bir plan ortaya koymakta; 2034 yılına kadar Bangladeş’i üst-orta gelirli bir ülkeye ve trilyon dolarlık bir ekonomiye dönüştürmeyi amaçlamaktadır. Cemaat-i İslami’nin “Güvenli ve İnsani Bangladeş Beyannamesi” başlıklı beyannamesi ise açıkça şeffaf ve hesap verebilir bir devletin kurulmasına çağrıda bulunmakta; adalete, kurumsal reforma ve toplumsal korumaya odaklanmaktadır.

Hizb-ut Tahrir / Bangladeş Vilayeti olarak biz, bu beyannamelerin, şekilsel vaatlerden ve içi boş söylemlerden ibaret olduğunu açıkça ilan ediyoruz. Bu beyannameler, özünde gerçek bir özgürlüğü ve egemen bir kalkınmayı gerçekleştirmekten acizdirler. Zira bu beyannameler; tarım desteklerinin kesilmesi, özelleştirme ve yerli sanayiyi çökerten politikalar gibi IMF ve Dünya Bankası dayatmaları başta olmak üzere yeni sömürgeci sömürünün temel mekanizmalarına meydan okumada tamamen başarısızdır. Bu partiler doğrudan yabancı yatırım ve serbest piyasa propagandasını yaparken, enerji sektörü gibi yerli varlıkları Chevron ve ExxonMobil gibi şirketlere, stratejik limanları ise özel sektöre peşkeş çekerek ekonomik bağımlılığın devamını garanti altına almaktadırlar. Sonuç olarak bu beyannameler, bu sömürgeci kapitalist düzeni kökünden söküp atmaya ve kamu servetini yağmalayan “damlama” (trickle-down) kalkınma modelini reddetmeye yönelik gerçek bir taahhüt sunmadıkça, halkı yoksullaştıran ve gerçek kurtuluş yolunu tıkayan yolsuzluk ve yapısal zulüm karşısında gerçek bir alternatif sunmamaktadırlar.

Özünde bu beyannameler, gerçek yapısal krizi yani yalnızca yerli elitlere hizmet eden kapitalist sistemi bilinçli biçimde görmezden gelerek seçmenleri aldatma pratiğinden başka bir şey değildir. Halk, iktidar eliti değişse bile, bu zalim kapitalist sistemin, bir avuç seçkini ve onların sömürgeci müttefiklerini zengin etmek için geniş halk kitlelerine zarar vermeye devam edeceğini bilmelidir. Bu nedenle, bu sistemi kökünden söküp atmayan her vaat, gerçek bir kurtuluşa ulaştırmayan kozmetik bir değişimden ibaret olacaktır.

Ey insanlar! Yüzeysel siyasi değişikliklerin oluşturduğu bu kısır döngü, egemenliği noksan olan insana veren her nizamın temelden bozuk olduğunu kanıtlamaktadır. Bangladeş’te gerçek adalet, elitlerin çıkarlarına hizmet eden laik Kapitalist modellerle asla tesis edilemez. Tek çözüm, egemenliğin Allah Subhânehu ve Teâlâ’ya ait olduğu ve tek kanun koyucunun Allah Subhânehu ve Teâlâ olduğu esasına dayalı bir yönetim kurmaktır. Ehliyetli Halifelerin Allah’ın şeriatı ile hükmettiği bu sistemde adalet, fıtrata uygun olarak kendiliğinden tecelli edecektir. Bu nedenle tüm halkı, sömürü ve bağımlılıktan kurtuluşun yegâne yolunun bu Rabbani çerçevede olduğunu kavramaya davet ediyoruz. İnsanları, Nübüvvet metodu üzere Hilâfet’in yeniden ikamesi için birlik olmaya çağırıyoruz. Zira Hilafet, adaleti teminat altına alabilecek, sanayileşmede öz yeterliliği sağlayacak ve ümmetin izzetini yeniden tesis edecek yegâne sistemdir. Hilafet Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın bir vaadidir.

وَعَدَ اللهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ“Allah, içinizden, iman edip de salih ameller işleyenlere, kendilerinden öncekileri egemen kıldığı gibi onları da yeryüzünde mutlaka egemen kılacağına dair vaatte bulunmuştur.” ^{[Nur 55]}

Nuh'un Gemisi, Siyasi Çalkantılar Zamanında Hilafettir

Nuh Aleyhisselam'ın gemisi sadece tahtalar ve çivilerden ibaret değildi; aksine bir kurtuluş aracı olmaktan önce bir tavırdı. Nuh Aleyhisselam gemiyi yaptığında tufan henüz olmamıştı ancak bölünme çoktan gerçekleşmişti; zira bir grup alay ederken bir başka grup da tereddüt ediyordu ve sadece küçük bir grup suyu görmeden gemiye binmeyi tercih etmişti.

Bugün ise sahne, farklı isimlerle, farklı araçlarla ve daha aldatıcı bir tufanla tekrarlanıyor. Zira siyasi olaylar ardı ardına gelen dalgalar gibi hızlı yaşanıyor, tavırlar değişiyor, söylem çıkarlara göre şekilleniyor ve davet taşıyıcıları bazen atılgan olmakla, başka bir zaman da yavaş olmakla suçlanıyor ve onlardan, resim netleşene kadar beklemeleri, uzlaşmaları veya dalgaya binmeleri talep ediliyor.

Bugün, "barış" adına düşmana kapılar ardına kadar açılıyor, ihanet çıkar ifadeleriyle süsleniyor, davet taşıyıcılarından gerçekçi olmaları, aşamayı anlamaları ve seslerini çok fazla yükseltmemeleri talep ediliyor; ancak hak, fürudan değil de asıldan taviz verildiğinde tedricilik (aşamacılık) dilini tanımaz.

Allahu Teala şöyle buyurmuştur: وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ “Zulmedenlere meyletmeyin; sonra size ateş dokunur (cehennemde yanarsınız).” [Hud 113] Burada [لكون-Rükûn], sadece suça ortak olmak değildir, aksine haklı çıkarmak, şakşakçılık yapmak ve sessiz kalmaktır.  Bugünkü zamanımızda Nuh’un gemisi, düşmana karşı net bir tavır sergilemek, hak üzere sebat etmek, Batı projesini reddetmek, işgalin meşruiyetini tanımayı reddetmek ve ekonomik barış ve bölgesel istikrar sloganlarına aldanmamaktır.

Allahu Teala şöyle buyurmuştur: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَىٰ أَوْلِيَاءَ “Ey iman edenler! Yahudileri ve Hıristiyanları dost edinmeyin.” [Maide 51] Dolayısıyla dost edinmek, sadece anlaşma imzalamak değildir, aksine projeye ortak olmak, anlatıyı haklı çıkarmak ve çatışmanın özünden taviz vermektir.

Bizim gerçekliğimizde Nuh’un gemisi, özellikleri açık olan hak projesidir; bu özellikler ise taviz verilmeyen bir tavır, tedriciliği, dostlukları ve kapitalizmin şemsiyesi altına girmeyi kabul etmeyen, aksine kendi başına ayakta duran, yarı çözümleri ve Allah'ın hükmü ve O'nun şeriatı kapsamı dışındaki çözümleri kabul etmeyen bir metottur. Dolayısıyla her kim siyasi gerçeklik bahanesiyle gemiye binmeyi reddeder, Batı'dan korkar veya geçici koltuklara güvenirse, daha sonra kendisini gemisiz tufanın ortasında bulacaktır. Peki tufan geldiğinde hısımlığın bir faydası olur mu? Yoksa Allah ondan, hısımlık sıfatını ret mi etmiştir?  Bu yüzden hak ehli ve onların davetleriyle alay etmek, Allah'ın gücünden başkasına sarılmak ve seyirci olarak bir kenarda durmak imandan çıkaran şeylerdir; dahası alay edenler ve kendi gücüne aldananlar değil, gemiye binenler kurtulacaktır.

Ne yazık ki bugün bizler birçok kişinin, ekonomi dağı, uluslararası koruma dağı ve siyasi gerçeklik dağı gibi Batı'nın dağlarını tercih ettiklerini görmekteyiz... Ama Allah şöyle buyurmuştur: لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَنْ رَحِمَ “(Nuh), “Bugün Allah’ın rahmet ettikleri hariç, O’nun azabından korunacak hiç kimse yoktur” dedi.” [Hud 43] Yani tufandan, fitneciler, taviz verenler ve medya aldatması değil, hak gemisine erken binenler, yolun ağırlığını taşıyanlar, alay edenlerin eziyetine sabredenler ve gri bölgede durmayı reddedenler kurtulacaktır demektir.

Tufan gelmekte olup her kim Allah’ın gücünü değil Batı’nın gücünü tercih eder veya çıkarlar dağını tırmanırsa, sonunda kaybedenin kendisi olduğunu anlayacaktır; çünkü Nuh'un gemisi hak sancağı altında kolektif kurtuluşa doğru yol alırken, siyasi tufan ise tereddüt edenlere, ikiyüzlülere veya şakşakçılık yapanlara merhamet etmeyecektir; çünkü günümüz siyaset dünyasında kurtuluş bireyseldir.

İfşa etme tufanı, hesap sorma tufanı ve maskeleri düşüren tufan kaçınılmaz olarak gelecektir; işte o zaman insanlar, sizler hüsnü zanda mı bulunmuştunuz? diye sormayacaktır; aksine nerde durmuştunuz?  Kimin safında yer almıştınız?  Kim için haklı çıkarmıştınız? Ve neden şakşakçılık yaptınız? diye soracaktır.

Nuh Aleyhisselam'ın gemisi, sadece dalgalı denizden bir kurtuluş aracı değildir, aksine Allah'ın tedriciliğe ve çıkarlara tabi olmayan metoduna göre birleştirici bir varlık, tek bir liderlik ve net bir yöndür; bu nedenle Allah bireyleri ayrı ayrı kurtarmamıştır, aksine onları bir gemiyle kurtarmıştır.

Bugün aynı hikmet tecelli ediyor: Yani kurtuluş, bireysel tutumlar, aldatıcı açıklamalar veya yanlış sloganlarla değil, tıpkı Nuh'un gemisinin tufan zamanında tek kurtuluş projesini temsil etmesi gibi İslam'ı yönetim ve siyasette temsil eden birleştirici bir varlık aracılığıyla olacaktır.

Evet, bu zamanın gemisi Hilafet gemisidir; zira Hilafet duygusal bir slogan değildir, aksine bir yönetim sistemi, tek bir sancak ve ümmetin sorunlarıyla pazarlık etmeyip onları benimseyen bir devlettir.

Allahu Teala şöyle buyurmuştur: وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا “Gözlerimizin önünde ve vahyimiz (emrimiz) uyarınca gemiyi yap.” [Hud 37] Yani gemi, sadece insan çabasıyla değil, aksine vahiy ve bir metotla inşa edilmiştir demektir. Aynı şekilde Hilafet de arzularla kurulamaz ve siyasi gerçeklik mantığıyla yönetilemez, aksine tamamen Rabbani bir metotla yönetilir. Dolayısıyla Hilafet tıpkı gemi gibi olup tarafsızlığı kabul etmez; ya tamamen gemiye binilecek, ya da bağımlılık ve zillet tufanında kalınacaktır.

Allahu Teala şöyle buyurmuştur: إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا “Sizin dostunuz (veliniz) ancak Allah'tır, Rasulü’dür ve iman edenlerdir.” [Maide 55] Yani dostluk, uluslararası ittifaklar veya güvenlik anlaşmaları değil, aksine Allah'ın ve Rasulü’nün metoduna dayalı bir yönetim sistemidir demektir. Bu yüzden Nuh'un oğlunun hısımlığı ve dağ hakkındaki hüsnü zannı onu kurtaramadığı gibi, bugün de normalleşme anlaşmaları, barış projeleri ve ekonomi ve uluslararası destek dağları da kurtaramayacaktır.

Allahu Teala, Nuh’un lisanı üzerinden şöyle buyurmuştur: لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَنْ رَحِمَ “(Nuh), “Bugün Allah’ın rahmet ettikleri hariç, O’nun azabından korunacak hiç kimse yoktur” dedi.” [Hud 43] Bugün rahmet edilmek, kapitalist dünya sistemine entegre olmak değildir, aksine tufan Hilafet gemisinin dışında kurtulabileceğini zanneden herkesi sürüklemeden önce Hilafet gemisine binmektir; zira bu kez tufan su değildir, aksine normalleşme, parçalama ve dine düşmanlık etmektir…

Hilafet, gerçekliği olmayan bir icat değildir; aksine tıpkı Nuh'un tufanla uzlaşmaması, suyla ateşkes yapmaması ve boğulmayla geçici bir barışı kabul etmemesi gibi ümmetin işlerini yönetmede, onun dinini korumada ve düşmana karşı konumunu muhafaza etmede nübüvvetin doğal bir siyasi uzantısıdır. Dolayısıyla Hilafet Nuh'un gemisi gibi olup normalleşmeyle veya Batı ve onun kapitalist sistemiyle bir arada yaşayamaz; çünkü Hilafet, aslına, yani Allah’ı dost edinmeye, küfrü reddetmeye ve daveti dünyaya taşımaya dayanmaktadır. Bu yüzden kurtuluş, ancak gemiyi güvenlik yurduna götüren adil bir İmamın liderliğinde olacaktır. 

Allah’ın Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur: إِنَّمَا الْإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ “İmam bir kalkandır, onun arkasında savaşılır ve onunla korunulur.” Dolayısıyla İmam, yani Halife, terennüm edilip durulacak bir unvan değildir, aksine tıpkı geminin tufan ve helake karşı bir kalkan olması gibi, ümmet için koruyucu bir kalkandır. Ayrıca Allah’ın Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur: مَنْ مَاتَ وَلَيْسَ فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً “Kim de boynunda Halifeye biat olmadan ölürse cahiliye ölümü ile ölür.” Bu nassın ciddi bir anlamı vardır: Zira Sallallahu Aleyhi ve Sellem cahiliyeden kurtuluşu, tıpkı Nuh’a olan imanın gemiye binmeden yeterli olmaması gibi imani sloganlara değil, genel bir liderliğe olan biatin varlığına bağlamıştır. Yine Sallallahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur: فَالْزَمْ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِينَ وَإِمَامَهُمْ “Müslümanların cemaatine ve onların İmamlarına bağlı kalın.” Dolayısıyla kendi görüşüne bağlı kal, gerçeklikten izole ol ve en güçlü olanlarla birlikte yürü dememiştir, aksine bir İmamın, yani Halife’nin liderliği altındaki bir cemaat ol demiştir. Nitekim Ebu Hureyre’den, Allah’ın Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem’in şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir: كَانَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ تَسُوسُهُمُ الأَنْبِيَاءُ، كُلَّمَا هَلَكَ نَبِيٌّ خَلَفَهُ نَبيٌّ، وَإنَّهُ لا نَبِيَّ بَعدي، وَسَيَكُونُ خُلَفَاءُ فَيَكثُرُونَ “İsrail oğullarını nebiler siyase ederlerdi (yönetirlerdi). Bir nebi öldüğünde onu başka bir nebi takip ederdi. Benden sonra nebi yoktur, fakat birçok Halife olacaktır.”

Dolayısıyla geminin, tek bir kaptana ihtiyacı vardır; zira Allah’ın Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem bize bunu, şu kavliyle açıklamıştır: إِذَا بُويِعَ لِخَلِيفَتَيْنِ فَاقْتُلُوا الآخَرَ مِنْهُمَا “İki Halife’ye biat edilirse, onlardan sonuncusunu öldürün.” İşte bu hadis, liderliğin parçalanmasının tehlikesini açıklamaktadır; çünkü tufanda birçok geminin batması, boğulmak anlamına gelmektedir; nitekim Allah, Nuh’un geminin dışında kalan insanlardan en yakın akrabasını bile kurtarmadığı gibi bugün de ümmet, adil bir Halife’nin liderliğindeki bir Hilafet olmadan en doğru sloganlarla bile kurtulamayacaktır; çünkü kurtuluş, sadece namaz kılmak ve oruç tutmakla olmaz, aksine Raşidi Hilafeti kurmaya davet etmek için çalışmakla olur. 

Hilafet, tercihler arasından bir tercih değildir, aksine bir farz, bir zaruret ve bir kurtuluştur. Bu yüzden tarafsızlık, sessizlik veya uzlaşmayla kurtulabileceğini zanneden bir kimse, sonunda tufanın, gri alanı ve tedricilik yolunu tanımadığını ve gerçeklik fıkhına inanmadığını anlayacaktır.

Onu yapanlara, ona bilinçli bir şekilde binenlere, alay edenlerin eziyetine sabredenlere ve herkes şakşakçılık ve ikiyüzlülük yaparken sebat edenlere ne mutlu; çünkü gemi tek olduğu gibi tufan da tektir ve kurtuluş tek gemiyle olacaktır. 

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Menal Ümmü Ubeyde