Haber - Yorum

Amerika’yı Korkutan Şey Nedir?

Haber:

1- İran, El-Fas (Kazma) Dağı'nda binlerce santrifüjü gizledi... Yahudi varlığı endişeli. (Arabi 21)

2- Trump: İran’daki Kazma Dağı bölgesini çok yakında bombalayacağız. (Sky News)

Yorum:

Trump'ın anlaşmaları bozmasına iten şey neydi? İran'dan korkmamasına neden olan şey nedir? İslam ve Müslümanların düşmanı olan Batı'yı korkutan şey nedir?

Bu ve benzeri sorular, Amerika ve Yahudi varlığının Müslüman ülkelere karşı cüretkâr olmasının sırrıdır; zira bu sır, Batı’nın fikirlerini Müslüman ülkelere başarıyla ihraç etmesinde ve dinin yönetimden ayrılması fikrini icat edip pekiştirmedeki başarısında yatmaktadır.

İran’ın bugünkü gerçekliğine gelince: İran, Amerika'nın karşısında durmuş, ona meydan okumuş ve onu ağır kayıplara uğratmıştır; bu da Trump’ın kafasını kaşımasına, bu kayıplar yüzünden bir şaşkınlığın ve skandalın içine düşmesine neden olmuştur; ancak yine de bu kayıpları umursamayıp yeniden tehditler savurup saldırılara devam etmektedir; çünkü İran’daki yönetim sisteminin gerçekte İslami olmadığını bilmektedir.

Bu hastalığın sebebi, İslam’ın yönetimden uzaklaştırılmasıdır; bu da politikacıların İran’ın çıkarları doğrultusunda çaba göstermelerine ve müzakerelerin en iyi bir seçenek olarak görülmesine neden olmuştur. İran’ın ve İslam ümmetinin maslahatı, siyasetçiler tarafından değil, şeriat tarafından belirlenmelidir; eğer siyasetçiler İslam’ın hükümlerine tabi olsalardı, Allah onları muhafaza eder, onları korur ve düşmanlarına karşı onlara yardım ederdi.

Gerçek zafer, Allah’ın şeriatının tatbik edilmesinde ve cihad edilmesinde yatmaktadır; düşmanı korkutan şey işte budur; zira İslam’ın onayladığı maslahat olup yöneticiler değildir. Evet, İslam ve onun sahada tatbik edilmesi, Amerika’yı ve dünyayı korkutmaktadır; işte o zaman zulmedenler, nasıl bir inkılapla devrileceklerini göreceklerdir.

إِذْ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى الْمَلَائِكَةِ أَنِّي مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوا فَوْقَ الْأَعْنَاقِ وَاضْرِبُوا مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍ

“Rabbin bir taraftan da meleklere şunları vahyediyordu: “Ben elbette sizinle beraberim; siz de müminlerin sarsılmamalarını sağlayın! Ben kâfirlerin yüreğine korku salacağım, siz de onların boyunlarının üzerine vurun; onların (yay ve kılıç tutan) bütün parmak uçlarını doğrayın.” [Enfal 12]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Muhammed Selim – Mübarek Toprak (Filistin)

Hamd alemlerin Rabbi olan Allah’a mahsustur. Salat ve selam, insanları âlemlerin Rabbinin hükümleriyle yönetenlerin en hayırlısı olan Efendimiz, Sevgilimiz ve Önderimiz Muhammed bin Abdullah’ın, O’nun âlinin, ashabının ve kıyamete kadar O’nun yolunda gidenlerin üzerine olsun.

Kıymetli kardeşlerim ve canlı yayın üzerinden bizleri takip eden değerli izleyiciler! Allah’ın selâmı, rahmeti ve bereketi üzerinize olsun.

Bugünkü basın toplantımızın başlığı: “Massad Boulos Mayınlı Belgesi ve Amerika’nın Sudan’daki Şüpheli Rolü”dür

Geçtiğimiz 25 Haziran tarihinde Sudan Dışişleri Bakanı Muhyiddin Salim, Amerika’nın ateşkes önerisine ilişkin hükümetin resmî cevabını, ABD’nin Afrika ve Arap İşlerinden Sorumlu Özel Danışmanı Massad Boulos’a iletti. Ancak o tarihten bugüne kadar ne Boulos’un sunduğu belgenin içeriği ne de hükümetin verdiği cevabın ayrıntıları kamuoyuna açıklanmıştır. Buna rağmen insanlar bütün bu süre boyunca belgenin muhtevasını ve hükümetin cevabını tartışmakla meşgul edilmişlerdir.

Bizler bugün burada, bu basın toplantısında Amerikan önerisinin maddelerini ya da buna verilen yanıtı tartışmak için değil; Amerika’nın Sudan’daki şüpheli rolünü ortaya koymak ve Amerika’nın Sudan sorununu çözmekte samimi olup olmadığını, yoksa bunu kendi çıkarları için mi yönettiğini ele almak için bulunuyoruz.

Bu soruya sağlıklı cevap verebilmek için önce Amerika’nın gerçek konumunu ve karakterini doğru değerlendirmek gerekir.

Birincisi: Amerika’nın sahip olduğu büyük askerî, siyasi ve ekonomik güç, onu bugün dünyadaki hemen her ülkeye müdahale eden bir devlet hâline getirmiştir. Hiçbir istisna olmaksızın bütün devletler üzerinde hâkimiyet kurmaya çalışan küresel bir siyaset izlemektedir.

İkincisi: Bugün dünyada yaşanan hemen her büyük krizde Amerika’nın bir payı bulunmaktadır. Çatışma bölgelerini körükleyen odur. Kötülüğünden kendi müttefikleri bile nasibi almaktadır. Kanada’yı ilhak etme ve Grönland’ı kendi topraklarına katma girişimleri bunun açık örnekleridir. Gazze’de Yahudi varlığının yürüttüğü soykırım savaşına destek veren de Amerika’dır. İran’a, nükleer silah edinmesini engelleme bahanesiyle savaş açan da odur. Bütün dünya, Hiroşima ve Nagazaki’de nükleer silah kullanan tek devletin Amerika olduğunu biliyor. Irak ve Afganistan’da Müslümanlara karşı uluslararası hukukça yasaklanmış silahlar kullanan da yine Amerika’dır. Bunlar sadece sayısız örnekten birkaçıdır.

Üçüncüsü: Amerika önce kriz üretir, sorun çıkarır ve gerilimleri tırmandırır; ardından da bu krizleri yönetmeye ve onlara çözüm üretmeye çalışır. Çünkü bu yöntem, dünya üzerindeki hâkimiyet stratejisinin temel unsurlarından biridir.

İşte Amerika’nın gerçek yüzü budur. Peki Amerika Sudan’dan ne istemektedir?

1- Sudan, Müslüman beldelerinden biridir. Büyük doğal zenginliklere sahiptir ve halkı İslam’ı sevmektedir. Amerika ve sömürgeci Batılı devletler, İslam yönetiminin yeniden hâkim olmasından korkmaktadırlar. Bu nedenle bunu engellemek için her türlü yönteme başvurmaktadırlar.

2- Sudan’daki savaşı başlatan Amerika’dır. Bunu, kendi nüfuzunu ve ajanlarının etkisini güçlendirmek; Avrupa’nın, özellikle de İngiltere’nin nüfuzunu tasfiye etmek amacıyla yapmıştır.

3- Amerika, Sudan’ı parçalayarak kolay yönetilebilecek küçük ve zayıf devletçiklere bölmek istemektedir. Böylece Sudan’ın büyük zenginliklerini daha rahat sömürmeyi hedeflemektedir. Daha önce kendi ajanları eliyle Güney Sudan’ın ayrılmasını sağlamış; şimdi de bu anlamsız savaş yoluyla Darfur’u koparmayı hedeflemektedir. Nitekim eski Sudan Cumhurbaşkanı Ömer el-Beşir, 2017 yılında Rus Sputnik kanalına verdiği televizyon röportajında Amerika’nın Güney Sudan’ın ayrılmasındaki rolünü açıkça itiraf etmiş ve şöyle demiştir: “Güney Sudan’ın ayrılması, Amerikan yönetiminin doğrudan baskısı ve komplosu sonucunda gerçekleşmiştir.” Beşir ayrıca Washington’un Güney Sudan ve Darfur dosyalarını, ağır yaptırımlarla birlikte kullanarak Sudan’ı beş ayrı devlete bölmeyi amaçlayan stratejik bir plan yürüttüğünü ifade etmiştir. Aynı doğrultuda, Beşir döneminin Dışişleri Bakanı İbrahim Ghandur da yaptığı açıklama “Güney’in bağımsızlığı aslında bir komplo olduğu halde yine de kabul etmek zorunda kaldık” demiştir.

İşte Amerika’nın Sudan için istediği gerçeklik budur. Ve işte yöneticilerimizin, Amerika’nın Sudan’a karşı yürüttüğü komplocu politikalara boyun eğen tavrının gerçekliği de budur. Böyle bir durumda aklı başında hangi insan Amerika’nın Sudan’ın hayrını istediğine inanabilir?

Sömürgecilik ve başkalarının kanını emme üzerine kurulu Kapitalist ideolojiyi benimseyen Amerika’nın, dünyayı dengeleyecek başka bir güç olmaksızın dünya liderliğinin başında oturması, dünyayı sürekli bir mutsuzluk, kriz ve sorunlar sarmalına sokmaktadır. Amerika’nın dünyada sebep olduğu bozgunculuk ve peş peşe çıkardığı krizler, bunun en açık delilidir.

Kapitalist devletlerin, özellikle de Amerika’nın neden olduğu bu mutsuzluk ve sefalet, ancak doğru ideolojiyi, yani Allah’ın Rasûl SallAllahu Aleyhi ve Sellem’e âlemlere rahmet olarak indirdiği yüce İslam’ı uygulayan Hilafet Devleti’nin kurulmasıyla son bulacaktır. İşte o zaman İslam’ın adaleti kapitalizmin maddiyatçı düşüncesini ve sömürgeci yöntemini bütün çirkinliğiyle ortaya çıkaracaktır. Aynı şekilde İslam’ın hayır dolu gücü, Amerika’nın taşkınlığını ve küstahlığını bitirecek ve onu kendi evine tabii eğer bir evi kalırsa geri dönmeye zorlayacaktır. Sonrasında hayır dünyanın dört bir yanına yayılacak, dünya uzun süren sefaletten sonra rahat bir nefes alacaktır. Yeryüzü Rabbinin nuruyla aydınlanacak ve İslam Ümmeti, insanlar için çıkarılmış en hayırlı ümmet olarak dünya liderliğine yeniden geri dönecektir.

Ve’s Selamu Aleykum ve Rahmetullahi ve Berakâtuh

İbrâhîm Usmân [Ebu Halîl]
حزب التحرير
Hizb-ut Tahrir
Sudan Vilayeti Resmi Sözcüsü

Irak Başbakanı Ali el-Zeydi, üst düzey bir hükümet heyetiyle birlikte 13 Temmuz 2026 Pazartesi günü Washington’a resmi bir ziyarette bulundu. Ancak bu ziyaret Irak hükümetinin kararıyla değil, ABD Başkanı Trump’ın daveti üzerine gerçekleşti. Dolayısıyla bu bir müzakere ziyareti değildir; Washington’ın istediği ve Irak hükümetine dikte ettiği emir ve talimatları almak üzere bir uydunun efendisine yaptığı bir ziyaret görünümündedir. Ziyaret sırasında ele alınan gündem maddeleri de bunu açıkça ortaya koymaktadır. Görüşmelerde üç ana başlık ele alınmıştır: silah, güvenlik ve ekonomi.

Silah konusunda Washington, devlet kontrolü dışındaki silahların toplatılması gerektiğini vurgulamış, el Zeydi de bunu taahhüt etmiştir. El Zeydi, 30 Eylül tarihinden sonra devlet dışında herhangi bir silahlı yapının varlığını meşru gösterecek bir gerekçenin kalmayacağını ve hükümetin silahı yalnızca kendi elinde toplama kararını uygulamaya devam edeceğini ifade etmiştir. Bu tarihin, Amerikan güçlerinin sözde çekilmesiyle aynı döneme denk gelmesi dikkat çekicidir. Nitekim ABD Başkanı Trump da bunu doğrulamıştır. Bu bağlamda Silahlı Kuvvetler Başkomutanlığı Sözcüsü Sabah en-Numan şu açıklamayı yapmıştır: “Koalisyon görevinin sona ermesi, Bağdat’ın bakış açısına göre bazı grupların silahlarını muhafaza etmek için kullandıkları gerekçeleri de ortadan kaldıracaktır.”

Gerçekte ise bu dosya en karmaşık meselelerden biridir. Bu meselenin sona erdirilmesi o kadar basit olmadığı gibi bir kalem darbesiyle de çözülmesi mümkün görünmemektedir. Özellikle bölgenin hâlâ ciddi gerilimler yaşadığı ve söz konusu grupların büyük kısmının İran’a bağlılık duyduğu düşünüldüğünde, bu süreç tehlikeli sonuçlar doğurabilir.

Güvenlik ve ekonomi konularına gelince; bu iki dosya Washington’a Irak üzerinde tam bir tahakküm kurma yetkisi vermektedir. Eğer galip olanla mağlup olan arasında, üstelik mağlup tarafın talebiyle, stratejik güvenlik ve ekonomik ortaklık kurulacaksa; askerî çekilme iddiasının ne anlamı vardır? Eğitim, silahlandırma, askerî danışmanlık ve iki ülke arasındaki güvenlik ilişkilerinin sürdürülmesi gibi başlıklar altında devam ettirilen bu iş birliği, kelime oyunlarıyla örtülmeye çalışılan bir aldatmacadan ibarettir. Hatta bu durum, askerî varlıktan daha tehlikelidir; çünkü bu, fiilî işgalin ve işgalcinin ülke üzerindeki gerçek hâkimiyetinin devamı anlamına gelmektedir.

Amerika’nın petrol iştahı Irak’ta, Körfez’de ve dünyanın başka bölgelerinde hâlâ sürmektedir. Venezuela örneği de bunun en yakın delillerinden biridir. Bu durum gizli saklı bir mesele değildir; Amerika bunu defalarca açıkça dile getirmiştir. Bugüne kadar fiilen Irak’ın zenginlikleri üzerinde büyük ölçüde nüfuz sahibi olan Amerika, Irak ile imzalayacağı anlaşmalar sayesinde bu nüfuzunu hukuki bir zemine oturtmak istemektedir. Bu nedenle ekonomik anlaşmalar paketi, petrol projeleri ve yeni boru hatları; Irak’ın Hürmüz Boğazı’na bağımlılığını azaltmayı ve ekonomisini yeni ihracat ağlarına bağlamayı hedefleyen daha geniş kapsamlı Amerikan vizyonunun bir parçası olarak gündeme gelmiştir. Özellikle Irak petrol gelirlerinin ABD Merkez Bankası nezdindeki bir hesaba yatırılması, Washington’a Irak üzerinde ekonomik ve siyasi açıdan mutlak bir nüfuz sağlamaktadır.

Ey Müslümanlar! Devletinizin yıkılmasından ve topraklarınızın yaklaşık altmış devlete bölünmesinden bu yana Irak’ın ve diğer İslam beldelerinin durumu maalesef işte budur. Başınıza geçen hain yöneticiler, düşmanlarınızın servetlerinize ve imkânlarınıza hâkim olmasında hiçbir sakınca görmemektedirler. Buna şaşırmamak gerekir; çünkü onlar sömürgeci kafirin ülkenize yerleştirdiği kanserli ur gibidirler. Bunun tedavisi ise o uru kökünden söküp atmaktan geçmektedir. Bu da ancak İslamî hayatı yeniden başlatmak, Allah’ın şeriatını hâkim kılmak ve izzet devleti olan Raşidi Hilafet Devleti’ni kurmak için ciddi bir şekilde çalışmakla mümkündür. Hilafet servetlerinizi koruyacak, ona uzanan her hırsızın elini kesecektir. O halde Allah’ın çağrısına icabet edin ve O’nun emrine boyun eğin ki O’nun rızasına ve iki cihan saadetine erişesiniz:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ“Ey iman edenler! Size hayat verecek şeylere sizi çağırdığı zaman, Allah’ın ve Rasûlü’nün çağrısına uyun ve bilin ki Allah, kişi ile kalbi arasına girer. Yine bilin ki, O’nun huzurunda toplanacaksınız.” ^{[Enfal 24]}

12 Temmuz 2026 Pazar günü, 210 üyeden oluşan Suriye Halk Meclisi ilk oturumunu gerçekleştirdi. Meclis üyelerinin üçte ikisi seçim kurulları aracılığıyla dolaylı yoldan seçilirken, geri kalan üçte biri ise geçiş dönemi Cumhurbaşkanı Ahmed eş-Şara tarafından atanmıştır.

Meclis başkanının ve yardımcılarının seçildiği ilk oturumun ardından Ahmet eş Şara, X platformu üzerinden şu açıklamayı yapmıştır: “Halk Meclisi’nin çalışmalarına başlaması önemli bir milli dönüm noktasıdır. Bu adımla istişareyi ve sorumluluk anlayışını daha da kökleştiriyor; diyalog, liyakat ve hukukun üstünlüğü esasları üzerine devlet kurumlarını inşa etme yolunda yeni bir aşamaya geçiyoruz.”

Halk Meclisi üyelerinin seçilmesi ve ardından mevcut anayasal işleviyle, halk adına yasalar çıkaran bir yasama organı olarak ilk oturumunu gerçekleştirmesi son derece tehlikeli bir durum ve büyük bir münkerdir. Allah’ın, suç rejimine karşı zafer nasip ettiği ve onları Şam’a ulaştırdığı dünün devrimcileri bugünün yöneticileri haline gelmiştir. Dolayısıyla Şam halkı, bu gerçeğin farkına varmalı ve buna inkâr etmelidir.

Çünkü Meclisin bugünkü gerçek görevi, yalnızca istişare yapmak veya insanların sıkıntılarını yönetime taşımak değildir. Asıl görevi; halk adına anayasayı ve yasaları onaylayan bir yasama otoritesi olmasıdır. Hatta sunulan bir kanun şer’î bir hükme uygun olsa bile, meclisin onayından geçmedikçe yürürlüğe giremez. Böylece o yasa, Allah’ın hükmü olduğu için değil, Halk Meclisi tarafından onaylandığı için geçerli kabul edilmektedir. Bu ise Halk Meclisi’nin Allah’ın dışında yasama yapan bir otorite hâline geldiği, hatta bazı durumlarda Allah’ın hükümleri üzerinde vesayet kurduğu anlamına gelir. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

أَمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَنْ بِهِ اللَّهُ “Yoksa onların, dinde Allah’ın izin vermediği şeyleri kendileri için kanunlaştıran ortakları mı var?” ^{[Şurâ 21]}

Ayrıca mevcut yapısıyla “önemli bir milli dönüm noktası” olarak sunulan bu meclis, geçiş hükümetinin yerleştirmeye çalıştığı milliyetçilik fikrini güçlendirmektedir. Böylece Şam Devrimi’nin en temel slogan ve ilkeleri, özellikle de İslam’ın hükmünün uygulanması hedefi göz ardı edilmektedir. Oysa milliyetçilik, sömürgecilerin akide bağını ve İslam kardeşliğini parçalamak, ümmeti milliyetçilik ve ulusçuluk bağlarıyla bölmek için ortaya çıkardıkları bağlardan biridir.

Asıl fark edilmesi, reddedilmesi ve değiştirilmesi gereken büyük tehlike; yalnızca bazı seçim mekanizmalarına veya bazı meclis üyelerinin durumuna itiraz etmek değildir. Asıl tehlike, bu meclise biçilen roldür: Allah’ın indirdiği hükümler yerine yasama yapmak ve ulus-devlet çatısı altında İslam’ı hayattan ayıran laik anlayışı kurumsallaştırmak. Bütün bunlar ise başta Haçlı Amerika olmak üzere büyük devletleri memnun etmek için yapılmaktadır. Oysa onların İslam’a ve Müslümanlara karşı dünyanın her yerinde işledikleri suçlar herkesin malumudur.

Ey Suriye halkı! Şam topraklarını sulayan tertemiz kanların, devrim boyunca verdiğiniz büyük fedakârlıkların; şehadetlerin, hicretlerin, yıkımların ve katliamların sonucu bu mu olmalı? Siz bütün bunları, Allah’ın razı olduğu İslam sistemini ikame etmek, O’nun dinini yeryüzünde egemen kılmak ve Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in sancağını dalgalandırmak için vermediniz mi? Meydanlarda hep birlikte: “Ebedî önderimiz Efendimiz Muhammed’dir.” diye haykırmadınız mı? Bütün bunlar, beşerî sistemleri uygulamaya devam etmek, laik uygulamaları meşrulaştırmak ve onların kurumlarını yeniden üretmek için miydi? O’nun getirdiği şeriattan başka bir şeriatla hükmeden, Allah’ın dışında anayasa ve kanunlar yapacak bir yasama meclisini alkışlayan bizlerin önderi, gerçekten efendimiz Muhammed SallAllahu Aleyhi ve Sellem olabilir mi?

Düşmanlarımızın ülkemizi sömürgeleştirip paylaştıkları dönemde çizdikleri, ümmetin bedenini parçalamak ve evlatlarını ayırmak için bir çit olarak tasarladıkları o sınırları tanıyan bir “ulusal devlet” kuran bizlerin önderi Muhammed SallAllahu Aleyhi ve Sellem olabilir mi?

İçinde bulunduğumuz durumun köklü çözümü; anayasal reformlarda, yönetici yüzlerin değişmesinde ya da hükümet kurumlarının rollerinin iyileştirilmesinde değildir. Gerçek çözüm, suç düzenini bütün sistemleri ve sembolleriyle kökünden söküp atmaktır. Gerçek çözüm, bu gerçekliği kökten değiştirerek Nübüvvet metodu üzere İkinci Raşidi Hilafeti kurmakta, iç ve dış işlerimizi sadece İslam’ın hükümlerine göre gütmekte, dinimizi yok etmek ve egemenliğimizi gasp ederek zenginliklerimizi yağmalamak isteyen devletlerle olan ipleri koparmakta yatmaktadır. Bizler Allah’ı razı ettiğimiz sürece, sömürgeci devletlerin rızasına veya öfkesine asla değer vermeyiz.

Bizler Allah Azze ve Celle’nin vaadinden ve Rasûl SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in müjdesinden eminiz. Öyleyse gelin bu dine yardım etmek ve Alemlerin Rabbi’nin şu sözündeki vaadini gerçekleştirmek için çalışanlardan olalım:

وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ“Allah, içinizden, iman edip de salih ameller işleyenlere, kendilerinden öncekileri egemen kıldığı gibi onları da yeryüzünde mutlaka egemen kılacağına, onlar için razı olduğu dinlerini iyice yerleştireceğine, yaşadıkları korkularının ardından kendilerini mutlaka emniyete kavuşturacağına dair vaatte bulunmuştur. Onlar bana kulluk eder ve bana hiçbir şeyi ortak koşmazlar. Artık bundan sonra kimler inkâr ederse, işte onlar fasıkların ta kendileridir.” ^{[Nur 55]}