Çıplak Uyarıcı: Vahiy Metodu ile Hız Çağındaki Bilinç Kaybı Arasında Kurtuluş Mesajı

Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur: إِنَّ مَثَلِي وَمَثَلَ مَا بَعَثَنِيَ اللَّهُ بِهِ كَمَثَلِ رَجُلٍ أَتَى قَوْمَهُ فَقَالَ: يَا قَوْمِ إِنِّي رَأَيْتُ الْجَيْشَ بِعَيْنَيَّ، وَإِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْعُرْيَانُ فَالنَّجَاءَ، فَأَطَاعَهُ طَائِفَةٌ مِنْ قَوْمِهِ فَأَدْلَجُوا فَانْطَلَقُوا عَلَى مُهْلَتِهِمْ، وَكَذَّبَتْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ فَأَصْبَحُوا مَكَانَهُمْ فَصَبَّحَهُمْ الْجَيْشُ فَأَهْلَكَهُمْ وَاجْتَاحَهُمْ، فَذَلِكَ مَثَلُ مَنْ أَطَاعَنِي وَاتَّبَعَ مَا جِئْتُ بِهِ، وَمَثَلُ مَنْ عَصَانِي وَكَذَّبَ مَا جِئْتُ بِهِ مِنَ الْحَقِّ “Şüphesiz benim ve Allah'ın benimle gönderdiği şeyin misali, bir adamın misali gibidir ki. kavmine gelir de, «Ben orduyu iki gözümle gördüm. Ben gerçekten apaçık bir uyarıcıyım (nâzîrim), kurtulmaya bakın!» der. Kavminden bir kısmı ona itaat eder ve geceleyin yola çıkarlar, yavaş yavaş kurtuluşa ererler. Onlardan bir kısmı da onu yalanlayarak yerlerinde kalırlar ve sabahleyin ordu baskınına uğrayıp helak olurlar.”

Bu azim hadis, Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem’in davetinin hakikatini ve insanların bu davete karşı tutumunu özetlemektedir; zira Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem kendisini, kavmine saldırmak üzere yaklaşan bir orduyu görüp hızla onları uyaran ve: Kurtulun, kurtulun! yani vakit geçmeden kaçın! diye seslenen bir adama benzetmiştir.

Araplar, böyle bir uyarıcıya çıplak uyarıcı (en-Nezîrü’l-Uryân) derlerdi; çünkü yaklaşan büyük bir tehlike gördüğünde, dikkat çekmek ve yaptığı uyarının doğruluğunu ve tehlikesini vurgulamak için ya elbisesini çıkarır ya da onu sallardı. Bu yüzden kavim iki gruba ayrılmıştır: Birisi uyarıya inanıp onu tasdik ederek kurtulan gurup; diğeri ise yalanlayıp önemsemeyerek helâk olan gruptur. İşte insanların, Nebi Aleyhi Efdalu’s Salatu ve’s Selam’ın risaleti karşısındaki durumu da böyledir; yani vahye tabi olan kimse dünya ve ahirette kurtulur; yüz çeviren ise helak ansızın gelinceye kadar güvenlik vehmi içinde yaşar. Nitekim Allahu Teala şöyle buyurmuştur: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ “Ey iman edenler! Hayat verecek şeylere sizi çağırdığı zaman, Allah ve Rasulü’ne icabet edin.” [Enfal 24]

Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem’in getirdiği şey, bir üçüncüsü olmayan iki akıbet için olan bir uyarıdır: Bunlar ise Allah’a iman ve O’na tam itaat esasına dayalı cennet veya cehennemdir; dolayısıyla risalet özünde ya kurtuluş yolu ya da helak yolu olup, bu iki yol arasında tarafsızlık diye bir şey yoktur.

Allah'ın Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem risaleti yerine getirmiş, emaneti tebliğ etmiş ve ümmete de Kur'an ve sünnet olan O'nun mirası kalmıştır.

Allah'ın Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem'den sonra dinin tebliği, bugün bizim gördüğümüz şekilde değil, O’nun metodu üzerine olması gerekir; zira Hilafetin yüz yılı aşkın bir süre önce yıkılmasından bu yana, minberlerde genellikle ümmetin gerçekliğine dokunmaksızın korkutma ve teşvik yöntemini benimseyen davetçileri dinliyoruz; bu davetçiler ise, nassları yerli yerinde kullanmayarak hakkı bâtılla karıştırmakta, metoda aykırı olan vakıaya uyum sağlamakta ve dinin bazılarını alıp diğer bazılarını terk ederek onun parçalanması için çalışmaktadırlar; bu da genel sloganlara ve gerçek bir bağlılığın olmadığı dini ritüellere dönüşünceye kadar dinin özünün boşaltılmasına yol açmıştır. Böylece onların davetleri saçılmış zerreler haline gelmiş ve ümmette istenen etkiyi oluşturmaktan aciz kalmıştır; çünkü düşünme metodu hatalı olup ortaya konuluş yolu ise kusurlu ve Kerim Peygamberimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in metoduna aykırıdır.

Batı, Hilafeti onun teşrî nasslarıyla oynayarak yıkmamıştır; aksine mızrağının ucunu İslami düşünceyi değiştirmek ve onu Batılı kapitalist fikirlerle evcilleştirmek için çalışmaya yöneltmiştir; böylece sonuç, üzerine Allah’ın şeriatının uygulanmamasını umursamayan bir ümmet olmuştur; çünkü ümmet, savaşlar, refahlar, dünyevî kazançlar ve kayıplar içinde boğularak kendisi için yaratıldığı şeylerin dışındaki şeylerle meşgul edilmiş, ümmetin düşüncesinden helal ve haram ölçüsü kaybolmuş, bu da ümmeti kontrol etmeyi kolaylaştırmış ve onu hazlara ve kapitalist maddiyata doğru rahatça sürüklenebilir hale getirmiştir; böylece de ümmetin zevklere, kapitalist materyallere, teslimiyete, boyun eğmeye ve onursuzluğa sürüklenmesi kolaylaşmıştır.

Bu idrakten hareketle sorunun kökten çözümü, İslami fikri şahsiyete sahip bir davetçinin (uyarıcının) hazırlanması için çalışmayı gerektirir ki böylece bu davetçi, toplumun göremediğini görme konusunda toplumun önünde olur, sıradan insanların anlaması zor olan iç içe geçmiş siyasi, ekonomik ve sosyal olayları ve karmaşık sonuçlarını yorumlar, olayların içinde boğulmak yerine onların etrafında dolaşır; onlara dışarıdan bakar, siyasi olayları ve etkin devletlerin planlarını okur, toplumu yöneten ve onun akıbetini kontrol eden şeyler olmasından dolayı bu planlar gerçekleşmeden önce ortaya çıkarır ve halkların fakirleşmesini veya zenginleşmesini belirleyen ekonomik olaylara da ışık tutar…

Yine bu davetçi, erdemi, iffeti ve temizliği yayan ve aileyi koruyan hususları öne çıkarmak yoluyla toplumun bütünlüğünü ya da içten yıkılmasını kontrol eden hususlardan olduğu için içtimai nizamla ilgili olayları da inceler ve toplumu ahlaksızlık bataklığına sürükleyerek onu, şehvetin harekete geçirdiği hayvani bir düzeye indiren, böylece de gençlerin yüce meseleleri ve büyük olayları terk ederek bu hayvani düşüş içinde kaybolması için yayılan hususları ifşa eder.

Buradan hareketle davetçinin ameli, düşmanın planlarını boşa çıkarmak olur ki böylece şerî delille vehmedilen güzellikleri pazarlamasın; aksine toplumun hayatına hükmeden bozuk sistemin izin verdiği kanun ve sistemin çerçevesinin dışında düşünsün; İslam’ın dışlandığı andan itibaren biriken alışkanlıkları kırsın ve İslam'ı kokuşmuş kapitalizmin tortularından arındırsın; İslam'a, seçilmiş parçalarla değil de hüküm için ölçü olarak Kur'an ve sünnet temelinde kamil bir şekilde davet etmek yoluyla düşmanın hedeflerini ve araçlarını ifşa etsin. Böylece delili görüşün ve nassı hevanın önüne geçirsin, ilim ve hikmet ölçüsüyle iyiliği emretme ve kötülükten sakındırmayı ihya etsin ve insanlar ya da otorite karşı çıksa bile hak üzere sebat etsin. Dolayısıyla dini yalnızca bireysel ibadetlere indirgemesin, aksine onu kapsamlı bir hayat metodu olarak ortaya koysun.

Öte yandan bu makalede sorunun kökünü bugünkü vakıamızla ilişkilendirmek için altının çizilmesi gereken çok tehlikeli bir meseleyle karşı karşıyayız ki bu da: toplumlarımızdaki Batı saçmalığının ve bunların sosyal medya ile hızlı arama motorları aracılığıyla nüfuz etmesi sonucunda insanlara dayatılan yaşam tarzıdır. Böylece modern insan, hızlı haberler, kısa videolar, tek bir tuşla değişen kanaatler ve hiçbir inceleme olmaksızın görüşler arasında sürekli geçiş gibi artık hıza dayalı bir yaşam tarzı içinde yaşar bir hale gelmiştir.

Böylece insanların birçoğu, içerik yerine başlıklarla, araştırma yerine izlenimlerle ve anlama yerine takip etmekle yetinir bir hale gelmişlerdir; sonuçta ortaya sıkılmış ve dikkati dağınık bir nesil çıkmıştır. Buradaki tehlike ise, kanaatlerini hız üzerine inşa eden kişinin, bilinçsiz bir şekilde kolayca yönlendirilebilmesidir.

İçinde yaşadığımız hız çağı, insandan düşünme ve doğrulama yetisini çalmıştır; bu ise davetçinin (uyarıcının) görmezden gelmesi imkansız olan, aksine güvenilir kaynaklardan şerî bir delil talep etmeksizin körü körüne tabi olma fikrini değiştirmek yoluyla çözmek için çalışması ve gerçek ilmi, düşünceyi harekete geçiren, aklı düşünmeye alıştıran ve böylece vakıayı ümmetin kolayca yönlendirilebilmesi için içine hapsedilmek istendiği kalıpların dışında okuyan ilgi çekici sistematik bir üslupla kapsamlı bir şekilde sunması gereken bir gerçekliktir. Bu şekilde insanları ümmetin davalarına ve dine karşı yürütülen savaşa bağlayan konuları gündeme getirir, siyasi ve ekonomik olayların arka planını tartışır ve dinini kaybetmiş olmasından dolayı ümmetin karşı karşıya olduğu sorunları gözden geçirir; işte o zaman ümmet, kurtuluşunun tek yolunun, kendi gerçekliğini değiştirmeye yardımcı olacak olan Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafetin yeniden tesis edilmesi olduğunu idrak eder.

Bugün ümmetin herhangi bir uyarıcıya değil, aksine Zerkâü’l-Yemâme gibi keskin görüşlü, uzaktan görebilen ve görmekle birlikte basirete de sahip olmasından dolayı kavmini uyaran düşünen bir uyarıcıya ihtiyacı vardır ki böylece kişi, zahiri görüntülere ve anlık cazibelere aldanmasın; aksine bunların arkasındaki gerçek tabloyu görsün ve hatta kavmi ona, Zerkâ’ya kavminin sen bunamışsın dediği gibi deseler bile kavmini uyarsın!! Nitekim Allahu Teala şöyle buyurmuştur: فَاسْأَلُواْ أَهْلَ الذِّكْرِ إِن كُنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ “Eğer bilmiyorsanız, bilenlere sorun.” [Nahl 43]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Menal Ümmü Ubeyde

Haber-Yorum

Ben Gvir ve Smotrich, İran İle Amerika Arasındaki Anlaşmayı Eleştiriyor

Haber:

Yahudi varlığının sözde Ulusal Güvenlik Bakanı Ben Gvir ile Maliye Bakanı Smotrich, Trump’ın açıkladığı Amerikan-İran anlaşmasına saldırdı ve anlaşmanın maddelerine bağlı kalmayı reddettiler. Ben Gvir, Trump’ın anlaşmasının kendi devletlerini bağlamadığını açıkça ilan ederek, “Biz bağımsız ve egemen bir devletiz; muz cumhuriyeti değiliz” vurgusunda bulundu. Smotrich ise anlaşmayı kendi varlığı için kötü olarak değerlendirdi; İran rejimini tek başlarına devirmeye yönelik kampanyanın sürdürülmesini talep etti ve Lübnan’daki operasyonların devam etmesi ve oradan herhangi bir geri çekilmenin engellenmesi çağrısında bulundu. (El-Arabiya, 15/06/2026)

Yorum:

“Biz bir muz cumhuriyeti değiliz” sözünü Ben Gvir, sanki sadece Amerika’nın desteği ve Müslümanların başındaki yöneticilerin iş birliğiyle ayakta duran varlığı, dünyaya egemenlik ve bağımsızlık dersi veriyormuş gibi büyük bir özgüven ve gururla söylemiştir! Bu nasıl bir egemenlik? Washington’dan yeşil ışık gelmedikçe ordusunu harekete geçiremeyen biri, hangi bağımsızlıktan bahsediyor?!

Ancak daha derin çelişki, Ben Gvir’in küstahlığında değil -ki bu onun bilinen bir özelliğidir-, bilakis bu haberin ortaya koyduğu daha geniş bir tabloda yatmaktadır. Boyun eğmiş rejimler, onurlarına, egemenliklerine ve halklarına dokunsa bile Amerika’nın her kararına uyduklarını ilan etmekte acele ederken; gaspçı varlığın bakanları, en büyük hamileri tarafından yapılan bir anlaşmayı açıkça reddedip Amerika’ya “hayır” diyebiliyor; ama zorba rejimler ise “evet” demek için birbirleriyle yarışıyorlar!

Buradaki ders, Ben Gvir’in cesaretini yüceltmek değildir, Allah korusun; zira o bir ilkeyle değil, daha fazla kan dökülmesini isteyen ve savaşın durdurulmasına karşı direnen sınır tanımayan bir vahşetle konuşuyor. Ancak asıl ders, şu utandırıcı soruda yatıyor: Neden işgalci varlık efendisine “hayır” deme gücüne sahipken, bizim yöneticilerimiz bunu söylemekten acizdirler? Cevap ne ordularda ne de silahlarda yatıyor; cevap siyasi iradede yatıyor ve bunu menfaat değil, akide meydana çıkarır.

Bu varlık bugün, iç çelişkilerinin en şiddetli anlarını yaşamaktadır; zira varlığın bakanları, kendilerinin veli nimetlerinin anlaşmasına saldırmakta ve ordusu geri çekilmeyi reddetmektedir; bu, içeriden kendini yiyip bitiren hasta bir varlıktır ve iç çöküş, yok oluşun alametlerinden biridir; ancak bu varlık ne açıklamalarla ne de yardım gemileriyle yok olacaktır; aksine ümmetin orduları, zincirlerinden kurtulup sorumluluklarını üstlenerek ayağa kalktıklarında yok olacaktır. Ümmetin, işlerini gözetecek ve bunları yüceltecek samimi ve dürüst bir liderliğe ihtiyacı vardır; yani İslam ümmetinin, Hilafet Devleti'ne ihtiyacı vardır; ancak bu devlet sadaka ya da kendiliğinden kurulmayacaktır; aksine onu kurmak için ciddi bir çalışma gerekmektedir.

وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ
“Gevşeklik göstermeyin, üzüntüye kapılmayın. Eğer inanmışsanız, üstün gelecek olan sizsiniz.” [Al-i İmran 139]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Muhammed Nasır

Haber-Yorum

Belfast'taki İsyan Olayları: Parçalanmış ve Bölünmüş Siyasi Sistemin Bir Başka Göstergesidir

Haber:

Kuzey İrlanda'nın başkenti Belfast son dönemde göçmenlere yönelik isyan eylemlerine, saldırılara, yaygın bir kaosa ve insanlar arasındaki gerilimin tırmanmasına tanık oldu; haberlere göre bu kargaşalar, Sudanlı bir göçmenin yerli bir adamı bıçaklayarak ağır yaraladığı iddiasıyla suçlandığı bir saldırının ardından patlak verdi; bu olay doğal olarak birçok sakinler arasında şok, endişe ve öfkeye yol açtı. Bunu takip eden günlerde protestolar şiddet olaylarına dönüştü; zira göçmenler ve azınlık gruplar saldırıların hedefi haline geldi; bu da Kuzey İrlanda’da ve Birleşik Krallık genelinde göç, toplumsal ilişkiler ve toplumsal uyum konusundaki tartışmaların yeniden alevlenmesine neden oldu.

Yorum:

Bu olayların fitilini ateşleyen bıçaklı saldırı, kesin bir şekilde kınanması gereken ciddi ve endişe verici bir suçtur. Şiddetin her kurbanı adaleti hak etmekte olup bundan sorumlu olanların tam anlamıyla hesap vermesi gerekir. Bununla birlikte, tek bir kişinin davranışları asla bütün bir topluluğa yönelik düşmanlığı haklı çıkarmak için kullanılmaması gerektiği gibi suç konusunda hiçbir sorumluluk taşımayan masum göçmenlere, mültecilere veya azınlık gruplara saldırmak için de bir bahane olarak kullanılmaması gerekir. Tek bir olaya yönelik halkın öfkesinin, göçmenlere karşı daha geniş çaplı bir şiddete dönüşme hızı, köklü toplumsal bölünmelerin nasıl hızla istismar edilip körüklenebileceğini ortaya koymaktadır.

Belfast’ta son zamanlarda tanık olunan sahnelere, münferit olaylar ya da sadece az sayıda aşırılıkçıların davranışları olarak bakılmaması gerekir; zira bunlar, Batı toplumlarının ve bu toplumları yöneten siyasi sistemlerin içinde var olan daha derin bölünmelerin belirtileridir.

Avrupa'nın dört bir yanındaki göçmen karşıtı söylemler, egemen siyasi söylem içinde giderek daha yaygın bir hâle gelmiştir. Göçmenler ve etnik azınlıklar, çoğu zaman kamu hizmetleri üzerinde bir yük, ulusal kimliğe yönelik bir tehdit ya da ekonomik sıkıntıların sebebi olarak tasvir edilmektedir. Toplumsal ve ekonomik zorlukların yaşandığı dönemlerde, marjinalleştirilmiş topluluklar genellikle günah keçisi olarak gösterilmektedir; bu da siyasi liderlerin, kamuoyunun öfkesini kendi başarısızlıklarından başka bir yöne çekmelerine imkân vermektedir.

Aslında göçmenler ne konut sıkıntısının ne yaşam maliyetlerinin artmasının ne sağlık sistemlerinin bozulmasının ne de ekonomik uçurumun genişlemesinin bir nedeni değildir. Bu sorunlar, uzun yıllar boyunca alınan siyasi ve ekonomik kararların bir sonucudur; bununla birlikte bu krizlerin köklü nedenlerini tedavi etmek yerine, pek çok siyasetçi kamuoyunun endişelerini istismar etmeye devam ederek suçu bu etnik gruplara ve yeni gelen göçmenlere atmaktadırlar.

Bu sorunun özü, milliyetçilik fikrinde yatmaktadır. Çünkü modern ulus devletler, bireylerin öncelikle kendilerini, vatandaşlık, etnik köken ve ulusal çıkarlar aracılığıyla tanımlamaya teşvik etmektedir. Bu dünya görüşü kaçınılmaz olarak bir “biz ve onlar” zihniyetini oluşturmakta; bu da her ne zaman toplum zorluklarla karşı karşıya kalsa, yabancı olarak görülen kişilerin şüphe, hoşnutsuzluk ve düşmanlığa maruz kalmasına neden olmaktadır.

Tarih, bu düşüncenin sonuçlarını defalarca ortaya koymuştur. Zira sömürgecilik ve kölelikten ırk ayrımcılığına ve göçmen düşmanlığına kadar milliyetçilik, sürekli olarak bölünmeyi ve çatışmayı güçlendirmiştir. Bu arada hükümetler eşitlik ve çeşitlilikten bahsederken, insanları birbiriyle rekabet eden gruplara ayıran ulusal kimliğin propagandasını yapmaya devam etmekte ve bireylerin birbirlerini, ırk ve milliyet merceğinden yargılamaya teşvik etmektedir.

İslam, farklı ve köklü bir vizyon sunmaktadır; zira on dört asırdan fazla bir süredir İslam, Arap Yarımadası’nda egemen olan kabile ve ırkçı önyargılarla karşı karşıya kalmış ve bunları kökünden söküp atmıştır. Zira Allah Subhanehu ve Teala şöyle buyurmuştur: يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُم مِّن ذَكَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوباً وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا۟ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ “Ey insanlar! Doğrusu biz sizi bir erkekle bir dişiden yarattık. Ve birbirinizle tanışmanız için sizi kavimlere ve kabilelere ayırdık. Muhakkak ki Allah yanında en değerli olanınız, O'ndan en çok korkanınızdır. Şüphesiz Allah bilendir, her şeyden haberdardır.” [Hucurat 13]

İslam, ırkçılığı, milliyetçiliği, kabileciliği ve ırk, dil veya uyruk temelinde yapılan her türlü ayrımcılığı reddetmektedir. Zira Rasul Sallallahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur: لَيْسَ مِنَّا مَنْ دَعَا إِلَى عَصَبِيَّةٍ وَلَيْسَ مِنَّا مَنْ قَاتَلَ عَلَى عَصَبِيَّةٍ وَلَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاتَ عَلَى عَصَبِيَّةٍ “Irkçılığa (asabiyyeye) çağıran bizden değildir; ırkçılık için savaşan bizden değildir; ırkçılık üzere, asabiyye uğruna ölen bizden değildir.”

İslam, insanları, ırk veya uyruk yoluyla birbirine bağlamak yerine, ortak değerler, adalet ve Allah Subhanehu ve Teala'ya karşı sorumluluk yoluyla birbirine bağlamaktadır. Tarihi boyunca İslam hadaratı, farklı ırk, dil ve kökenlere sahip insanları tek bir devlet çatısı altında birleştirmiştir; zira burada bireyler, ten rengi veya doğdukları yere göre değil, davranışlarına ve şahsiyetlerine göre değerlendirilirdi.

Bu nedenle Belfast’ta tanık olunan olaylar, ırkçılık ve yabancı düşmanlığını ve bunları doğuran ideolojik temelleri koruyarak tam anlamıyla tedavi edilemeyeceğini hatırlatma mesabesinde olması gerekir. Toplumlar milliyetçilik, kimlik politikaları ve siyasi kazanımlar peşinde koşmaya devam ettikleri sürece, bu bölünmeler farklı şekillerde ortaya çıkmaya devam edecektir.

Gerçek bir değişim, şiddetin meydana gelmesinden sonra sırf onu kınamaktan daha fazlasını gerektirmektedir; dahası öncelikle bölünmeyi besleyen düşünce biçimlerine ve sistemlere meydan okumayı gerektirmektedir. İslam, ırkçılığı kökünden söküp atan, ırkçı ve milliyetçi ayrımcılığın tüm şekillerini reddeden ve ırk veya köken ayrımı gözetmeksizin tüm insanlar için adalet ve onuru tesis eden alternatif bir model sunmaktadır.

Dünyanın, bölünmenin nedenlerinin devam etmesini sağlayan hoşgörü sloganlarının artmasına ihtiyacı yoktur; aksine bu nedenleri tamamen ortadan kaldıracak kapsamlı bir sisteme ihtiyacı vardır. İslam’ın sunduğu vizyon işte budur.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Yasmin Malik