Haber-Yorum

Cumhurbaşkanı Sisi Bu Ziyaretten Dolayı Mutlu Mu Yoksa Mutsuz Mu?!

Haber:

Mısır Cumhurbaşkanlığı Sözcüsü, resmi hesabından yaptığı açıklamada, Cumhurbaşkanı Sisi'nin Kahire'deki İttihadiye Sarayı'nda, Mısır Genel İstihbarat Teşkilatı Başkanı'nın da katılımıyla, Büyük Amerikan Yahudi Kuruluşları Başkanları Konferansı'ndan üst düzey bir heyeti kabul ettiğini vurguladı. Açıklamada görüşmenin, bölgesel sıcak durumları yatıştırmaya yönelik Mısır’ın vizyonuna ve çatışma alanının genişlemesini önlemeye yönelik arabuluculuk çabalarına odaklandığı ve ayrıca Kahire ile Washington arasındaki stratejik ilişkilerin derinliğinin ve bölgesel güvenliğin sağlanması için karşılıklı koordinasyon ve düzenli istişareye verilen ortak özenin vurgulandığı belirtildi.

Yorum:

Bu yorumun başında Mısır halkına, “sevinin!” sözünü söylemekten kendimi alamıyorum... Çünkü bu zarif diplomatik sözlerin ve süslü resmi açıklamaların ardında, Mısır rejimi üzerinde gerçek bir sınav ve ağır bir yükü temsil eden son derece karmaşık siyasi bir tablo gizlenmektedir; bu tablo, her şeyden önce bünyesinde Mısır halkına yönelik derin ve doğrudan mesajlar taşımaktadır. -Washington’daki en güçlü siyasi baskı kollarından biri olan- Büyük Amerikan Yahudi Kuruluşları Başkanları Konferansı heyetiyle yapılan bu olağanüstü görüşmenin, Amerikan siyasi çevrelerinin yönettiği erken teşhis odasında yapılan zorunlu siyasi bir inceleme türü olarak yorumlanabilir; zira daha önce 25 Ocak Devrimi’nin ani gelişiyle şoke olan ve bölgedeki en önemli dayanaklarından birinin önceden hiçbir uyarı olmaksızın çöküşünden dolayı şaşkınlık yaşayan ABD yönetimi bugün, giderek artan bir endişe durumunun yanı sıra Mısır sokaklarını sonsuza dek kontrol altında tutma konusundaki geleneksel araçlarının gücüne olan güvenin gerilemesi durumu yaşamaktadır.

ABD’nin Mısır’daki yönetimin istikrarına dair güvenindeki bu gerileme boş yere olmamıştır; aksine Mısır halkının yıpratma ve ekonomik olarak oyalama politikalarına karşı gösterdiği başarı ve direncinin doğrudan bir sonucudur; zira insanı, ümmetinin meselelerinden ve Filistin’deki merkezi davasından izole etmek için geçimini sağlamak amacıyla bitmek bilmeyen günlük koşuşturmanın içinde boğmaya yönelik tüm girişimlere rağmen, biriken kaynama ve artan halk bilinci dış güçlere, rejime verilen siyasi korumanın artık sarsıldığını ve bu şemsiyenin biriken krizler karşısında uzun süre dayanamayacağını kanıtlamıştır. Dolayısıyla bu heyet, denetleyici ve değerlendirici rolünü yerine getirmek, Mısır yönetiminin hâlâ işlerin dizginlerini elinde tutmaya muktedir olup olamadığını, sınırları kontrol edip edemediğini ve işgalin güvenliğini sağlayan ve ABD’nin çıkarlarını destekleyen bölgesel sabitlere yönelik olası herhangi bir halk hareketini bastırıp bastıramayacağını teyit etmek için gelmiştir.

Bu erken incelemenin, Batı’nın, çıkarlarının devam etmesine ve yeni bir sürpriz senaryodan kaçınmaya yönelik garantiler hakkında araştırma yaptığını açıkça yansıtmaktadır; ancak aynı zamanda Kinane halkının önüne, kendi gücünün ve etkisinin boyutunu idrak etmesi için gerçek bir pencere de açmaktadır; ancak geçmiş deneyimlerden, özellikle de Ocak Devrimi’nin aksaklıklarından çıkarılması gereken en önemli ve en belirgin ders şudur; spontane gelişen hareketler ve çerçevesiz halk tepkisi, gerçek ve köklü bir değişim gerçekleştirmek için tek başına yeterli değildir; zira net bir siyasi vizyon olmaksızın gelişigüzel sokağa çıkmak, eski rejimin yeni yüzlerle yeniden üretilmesine açık bir alan bırakmakta ya da dış güçlerin ümmetin fedakârlıklarını boşa çıkarmasına ve kazanımlarını çalmasına imkân tanımaktadır. Bu nedenle yaklaşan ve hak edilen değişimin; Batı hegemonyasından ve onun araçlarından bağımsız mütekamil bir alternatife ve kapsamlı bir hadari projeye sahip olan ve gölgesinde izzet bulduğu İslam ümmetinin akidesinden kaynaklanan siyasi bir liderliğin ve partinin altında çerçevelenmiş ve örgütlenmiş olması gerekir.

İşte bakın siyasi ve fikri liderliği ve mütekamil projesiyle Hizb-ut Tahrir , bu yapısal dönüşümü liderlik etmeye hazırdır; zira Hizb-ut Tahrir 'in sunmuş olduğu bu alternatif, sadece duygusal sloganlardan ibaret değildir; aksine Kur’an ve sünnetten istinbat edilmiş ayrıntılı bir uygulama projesidir; işte bu proje, Nübüvvet Minhacı üzere İkinci Raşidi Hilafetin kurulmasıyla ümmetin otoritesinin geri elde edildiğini derhal ilan edecek bir dizi kesin ve somut kararlara odaklanacaktır; zira Hilafet Devleti, aşağıdakileri gerçekleştirmek için çalışacaktır:

- Mevcut anayasanın ve ümmetin egemenliğini zedeleyen tüm insan yapımı kanunların ve uluslararası anlaşmaların, başta da ülkenin kendi davalarına yardım etmesini engelleyen barış ve güvenlik koordinasyonu anlaşmalarının yürürlükten kaldırılması.

- Yapay siyasi sınırların kaldırılması, ordular için genel seferberlik ilan edilmesi ve askeri güçlerin, derhal kuşatmayı kırmaya ve Filistin başta olmak üzere ümmetin davalarına fiili destek sağlamaya yönlendirilmesi.

- Tefeci kapitalist sistemin kaldırılması, Dünya Bankası ve Uluslararası Para Fonu gibi uluslararası finans kurumlarıyla ilişkilerin kesilmesi ve bağımlılığı ve para birimlerinin çöküşünü sona erdirmek için altın ve gümüşe dayalı para sistemini yürürlüğe konulması.

- Petrol ve gaz gibi doğal kaynakların yabancı şirketlerden ve yatırımcılardan geri alınması, bunların ümmetin kamu mülkiyetine iade edilmesi ve her bireyin temel ihtiyaçlarını karşılamak için gelirlerinin doğrudan dağıtılması...

Bunlar, sadece buzdağının görünen kısmıdır.

Buna göre bugünkü çağrı, Kinane halkına ve onun etkin güçleri içindeki muhlislere yöneliktir; günlük endişelere kapılma sarmalında devam etmek, bağımlılık ve şantaj gerçekliğini değiştirmeyecektir; bu kısır döngüyü kırmanın tek çözümü, spontane gelişen reddetme aşamasından, örgütlü siyasi bilinç aşamasına geçmektir. Mısır'daki ümmet bugün, bu mütekamil hadari projeyi benimsemeye ve Hizb-ut Tahrir içinde çalışanlarla birlikte ciddi ve sıkı bir şekilde çalışmaya davet edilmektedir ki böylece bu vizyonu yaşanabilir bir gerçekliğe dönüşsün; gelecekteki değişim, sömürgeciliğin nüfusunu kökünden söküp atan gerçek bir değişim olsun ve gelecek, kapalı odaların kulislerinden ve Amerikan inceleme odalarından uzak, toprak sahiplerinin elleriyle yeniden formüle edilsin. أَفَمَن يَمْشِي مُكِبّاً عَلَى وَجْهِهِ أَهْدَى أَمَّن يَمْشِي سَوِيّاً عَلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ “Şimdi (düşünün bakalım), yüz üstü kapanarak yürüyen mi (varılacak) yere daha iyi erişir, yoksa doğru yolda düzgün yürüyen mi?” [Mülk 22]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Mahmud El-Leysî - Mısır

Fransa Maliye Bakanı Roland Lescure, İran savaşı kaynaklı krizleri hafifletmek amacıyla stratejik petrol rezervlerinden daha fazla çekim yapılıp yapılmayacağı konusunda hükümetlerin karar veremediğini; çünkü çatışmanın ne kadar süreceğinin henüz belli olmadığını söyledi. Aynı bağlamda, daha önce İran’ın Katar’daki dünyanın en büyük sıvılaştırılmış doğal gaz tesislerinden biri olan Ras Laffan Gaz Tesisi’ne düzenlediği füze saldırıları, Britanya’nın gaz stoklarında ciddi düşüşe yol açmıştı. Zira İngiltere’de doğal gaz rezervleri, iç tüketimi yalnızca 48 saat karşılayabilecek seviyelere kadar gerilemişti.

Bu açıklamalar ve gelişmeler, her bilinçli gözlemcinin bildiği fakat Batılı yöneticilerle Müslüman ülkelerin yöneticilerinin ümmetin gerçekleri fark edip dengeleri altüst etmesinden korktukları için gizlemeye çalıştıkları hakikati ortaya koymaktadır. Görüldüğü üzere Batının, Müslümanlara ve onların servetlerine ne kadar muhtaç olduğu, zayıf ve çaresiz bir konumda bulunduğu açık ve nettir. Avrupa’nın en güçlü ve en sömürgeci devleti olan İngiltere, Katar gazının kesilmesine iki gün bile dayanamamıştır. Sanki Katar, İngiltere’nin arka bahçesinde günlük tüketim için duran bir depo gibidir! Avrupa’nın ikinci güçlü devleti Fransa için de durum aynıdır; Fransa, acilen savaşın ne zaman biteceğini bilmek gerektiğinden söz ediyor; çünkü stratejik petrol rezervlerinden ne kadar çekim yapacağını buna göre hesaplamak zorunda. Diğer Avrupa ülkeleri için yapılan benzer açıklamalar ise onların daha da zayıf ve çaresiz olduklarını göstermektedir. Müslümanların petrolü ve gazı, Batılı sömürgeci devletlerin günlük yakıtıdır. Bu durum iki önemli gerçeği ortaya koymaktadır:

Birincisi: İslam ümmeti, doğru şekilde değerlendirebildiği takdirde Batı’nın ekonomik hayat damarlarını kontrol edebilecek stratejik bir güce sahiptir. Bu sayede onlara istediği şartları, yükümlülükleri ve bedelleri dayatabilecek; tâbi olan değil, denk olan bir güç hâline gelebilecektir.

İkincisi: Sömürgeci kâfir, Müslümanların zenginliklerinden beslenmektedir. Onun ekonomik hayatının şah damarı Müslüman beldelerinden gelen kaynaklara dayanmaktadır. Mesele yalnızca petrol ve gazla sınırlı değildir; her ne kadar en belirgin olanlar bunlar olsa da, madenler, tarım ürünleri, kimyasallar, gübreler ve daha birçok kaynak için aynı durum söz konusudur. Üstelik sömürgeci Batı, bu kaynakları gerçek değerleriyle de değil; kendisini adeta birer “bağış ve hibe” gibi sunan sömürgeci anlaşmalar yoluyla en ucuz maliyetlerle gasp etmektedir.

Evet, Batı kırılgan ve zayıftır. O, İslam ümmetinin bedenine yapışmış bir asalak gibidir. Müslüman beldelerinin derinliklerinden uzanan hayat damarları kesildiğinde devletleri hızla çökecektir. Savaşın birkaç günü bile bunu gözler önüne sermiştir. Aynı zamanda savaş Batı’nın yenilmez askerî güç efsanesini de yerle bir etmiştir. İslam ümmeti; sömürgeciye bağımlılıktan kurtulmasını, hatta uluslararası arenada onunla rekabet etmesini sağlayacak kaynaklara, kabiliyetlere ve ordulara sahiptir. Ümmetin tek eksiği, işlerini üstlenecek samimi bir liderdir; Raşidi bir Halife, ümmetin imkân ve kabiliyetini seferber ederek onu geçmişte olduğu gibi yüzyıllarca süren dünya liderliği konumuna geri getirecektir. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ“Şüphesiz ordularımız galip gelecektir” ^{[Saffat 173]}

Mühendis Selâhaddin Adada
حزب التحرير
Hizb-ut Tahrir
Merkezî Medya Ofisi Müdürü

Ümmetin servetleri ve zenginlikleri Batı’yı ihya etmek uğruna çarçur edilmeye hala devam ediyor; içeride ise bu kaynaklar, Müslümanları oyalamak ve onları İslami hayattan uzaklaştırmak için harcanıyor. Örneğin Suudi Arabistan Eğlence Kurumu, 21 Mayıs 2026 Perşembe günü, bölgedeki büyük etkinlikler için entegre bir sistem kurmayı hedefleyen yeni bir Suudi-Mısır ittifakını duyurdu. Bu proje, iki ülkeyi tek bir güzergâh içinde birleştirerek sanatçıları ve dünya çapındaki yıldızları çekmeyi amaçlıyor! Buna karşılık Körfez İşbirliği Konseyi ülkeleri ile Britanya, 20 Mayıs Çarşamba günü yaklaşık 5 milyar dolar değerinde tarihî ve büyük bir serbest ticaret anlaşması imzaladıklarını açıkladılar. Böylece Britanya, G7 ülkeleri arasında Körfez bloğuyla bu tür bir anlaşma imzalayan ilk ülke oldu.

Müslümanların başındaki yöneticiler işte böyle İslam ümmetinin servetlerini israf etmeye devam ediyorlar. Daha dün, piyasa değerlerinden daha yüksek rakamlarla Batılı şirketlerden yüz milyarlarca dolarlık alım anlaşmaları yaptıklarına şahit olduk. Ayrıca iflasın eşiğindeki Batılı şirketleri kurtarmak için egemen varlık fonlarının paralarını nasıl bu şirketlere harcadıklarına da tanık olduk. Tüm bu hamlelerin tek bir gayesi vardır: Ümmetin parasını, bu kez öncekilerden katbekat daha şiddetli olması beklenen mutlak bir çöküşün eşiğindeki Batı ekonomisine pompalamak!

Oysa bu paralar, Müslüman beldelerin ekonomik ve askerî kapasitesini geliştirmek için harcanması gerekir. Eğer böyle yapılsaydı Batı’nın kontrol ettiği teknolojiye bağımlılığın sona ermesi, ekonomik sıkıntılar ve kamusal hayatın kuşatılması nedeniyle yaşanan beyin göçü durdurulması, insanlara iş olanakları sağlanabilmesi mümkün olabilirdi.

Burada tekrar soruyoruz: Ümmetin artık kendi servetini kendi menfaatleri ve gücünü inşa etmek için harcaması gerektiğini anlamasının vakti gelmedi mi?!

Evet, vallahi zamanı gelmiştir; hatta Allah’ın izniyle bunun yakın olduğuna inanıyoruz. Batı ve uşakları; ümmetin enerjisini tüketen politikalarıyla, eğlenceyle ümmeti ne kadar oyalamaya devam ederse etsin ve pespayeliği yayarak Ümmeti ne kadar meşgul etmeye çalışırsa çalışsın; İslam’ın iffeti, nezaheti ve şanlı tarihi bu Ümmetin kalbinin derinliklerinde yaşamaya devam edecektir. Batı ve uşaklarının bunu sökmeye gücü yetmeyecektir.

وَاللَّهُ متِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ“Ve Allah, kâfirler kerih görseler bile nurunu tamamlayacaktır.” ^{[Saff 8]}

Mühendis Selâhaddin Adada
حزب التحرير
Hizb-ut Tahrir
Merkezî Medya Ofisi Müdürü

Sekiz yaşındaki Ramisa Akter, okulu seven ve kimsenin asla bilemeyeceği hayalleri olan bir çocuktu. Bir komşusunun odasına girdi, orada tecavüze uğradı ve başı kesilerek katledildi! O, sadece bir “etiketten” (hashtag) çok daha fazlasını hak ediyor.

Bangladeş müthiş öfkeli, siyasetçiler idam cezası talep ediyor, bazıları şeriatın uygulanması çağrısında bulunuyor; ancak şeriatı uygulayacak bir sistemin kurulmasını istemiyorlar. Gösteriler ve hastagler hiçbir şeyi çözmez ve hiçbiri başka bir Ramisa’nın katledilmesini engelleyemez. Döngü sürekli tekrarlanıyor: Bir çocuk ölüyor, kamuoyu galeyana geliyor, liderler öfkelenmiş gibi yapıyorlar, yasalar kâğıt üzerinde değiştiriliyor ve sonra da yeniden sessizliğe gömünülüyor... Ta ki bir başka çocuk kurban edilene kadar.

Bedeni kâr için bir meta haline getiren kapitalist bir kültürde yaşıyoruz. Porno endüstrisi milyarlarca dolar değerinde. Kapitalizm, “hazcılığı” (hedonizmi) teşvik ediyor; yani zevki, hayatın en yüce amacı haline getiriyor. Araştırmalar, pornografinin bakış açılarını bozmakla, saldırganlığı artırmakla ve çocukları kullanılabilecek “eşyalar” olarak görmeyi normalleştirmekle ilişkili olduğunu gösteriyor. Bir kültür bu tür bir içerikle beslendiğinde ise canavarlar ortaya çıkıyor.

Ramisa’nın ölümüne zemin hazırlayan bu yırtıcı kültür, seçkin çevrelerde yüceltilen o kapitalist-hazcı kültürün ta kendisidir. Jeffrey Epstein münferit bir canavar değildir; onlarca yıl boyunca bir çocuk cinsel ticareti ağını yönetmiştir. Kurumlar bunu biliyordu, nüfuz sahipleri buna göz yummuştur.

Dünyaya “özgürlük” dersleri veren liberal kapitalizm, bizzat kendi en üst kademelerinde çocuk ticareti yapmaktadır. Ramisa, Ballabi’de dar bir dairenin içinde tecavüze uğrarken Epstein’ın mağdurları ise özel adalarda cinsel ilişkiye maruz kalıyorlardı. Sistematik başarısızlık aynıdır: kapitalist-hazcı bir kültür. Arzu veya kâr için birer araçtan ibaret oldukları için çocukları koruyamamaktadır.

Ramisa gibi bir trajedi her yaşandığında, mevcut sözde demokratik nizam bize “şekli” bir adalet sunmaktadır: Tutuklama ve yargılama gerçekleşmekte, idam edilip sonra da dosya kapatılmaktadır. Ancak toplum korunmamaktadır; çünkü idamı talep eden toplumun kendisi, suçu üreten kültürü tüketmeye devam etmektedir!

Seküler-kapitalist nizam, çocuklar için gerçek bir koruma sağlayamaz, yırtıcı içeriği denetleyemez, toplumsal sorumluluğu dayatamaz ve yargılamaları yıllarca sürer. Kapitalist demokraside tepkisel adalet bir aldatmacadır; kültürün kendisi devam ederken tek bir kişiyi idam etmek adalet değil, bir komedidir.

Ey insanlar! Kadınlarımızı ve çocuklarımızı koruyamayan bu bozuk seküler nizama gerçek bir alternatif aramanın zamanı gelmedi mi? İslam Hilafeti, 1300 yıl boyunca farklı bir yol sunmuştur; bu bir “ütopya” değildir, (çünkü İslam suçun yok olacağını iddia etmez), ancak suçun kaynaklarını tedavi eden, suç işlendiğinde ise hızlı, kararlı ve onurlu bir adalet uygulayan bir nizamdır. Bir efendi, cariyesini fuhşa zorladığında; Halife Ömer o efendinin kırbaçlanmasını ve sürgün edilmesini emretmiş, zorla fuhşa zorlandığı için mağdur olan kadını cezalandırmayı reddederek İslam’ın sorumluluğu zayıfa değil, doğrudan failine yüklediğini vurgulamıştır.

711 yılında Sind’de tacirlerin yetim kızları Raja Dahir tarafından esir edildiğinde, Haccac, Muhammed bin Kasım komutasında bir ordu göndererek onları kurtarmış ve bölgeyi fethetmiştir. Bir çocuk kaçırılıp din değiştirmeye zorlandığında ise Abbasi Halifesi Mehdi, çocuğun geri getirilmesini ve kaçıranların cezalandırılmasını emretmiştir. Hilafet, oturma eylemleri veya hashtagler düzenlenmesi yerine zayıf düşmüş çocuklar için orduları harekete geçirmiştir. Hilafet; fahişeliğin bir eğlence, kadın ve çocukların birer meta olmadığı, pornografinin zihinleri zehirlemediği ve devletin mazlumları koruduğu bir toplum inşa etmiştir. Tek bir kadının çığlığı, koca bir orduyu harekete geçirmeye yetmiştir. İşte fark budur. Vaat edilen Nübüvvet Metodu Üzere Raşidi Hilafet, sadece bir cezalar sistemi değildir; suçun yeşerdiği ortamı kökünden söküp atan yegâne bir çerçevedir.