Tunus Milli Savunma Bakanı, 16 Eylül 2026 Çarşamba günü, ABD’nin Afrika Komutanlığı (AFRICOM) gözetiminde 13 ülkenin katılımıyla Tunus kıyılarında gerçekleştirilen “Phoenix Express 2026” tatbikatı marjında ABD’nin 6. Filo Komutanı Amiral Jeffrey Anderson’ı kabul etti. Allah düşmanını kabul etmek, iğrenç bir sahnedir, felaketin boyutlarından bihaber olmak demektir.

Hizb-ut Tahrir / Tunus Vilayeti olarak biz,

- Bu yayılmacı Amerikan askeri varlığını bir “ortaklık” veya “dostluk” olarak adlandırmanın tehlikesi konusunda şiddetle uyarıyoruz. Oysa gerçekler, bunun basit bir ortak askeri tatbikattan çok daha derin stratejik niyetler ve anlamlar taşıdığını ortaya koymaktadır.

Nitekim 2015 yılında “imtiyazlı müttefik” anlaşmasının imzalanmasından bu yana Amerika’nın Tunus’taki varlığı giderek artmıştır. Sıklaşan eğitim programlarından, Bizerte şehrinde “Deniz Mükemmeliyet Merkezi” olarak bilinen, savaş botları için bir liman ve helikopter pisti içeren askeri tesisin genişletilmesi ihalesine kadar bu nüfuz her alana yayılmıştır.

- Ayrıca Tunus’un, “terörizmle mücadele” ve “düzensiz göçle mücadele” kisvesi altında, Kuzey Afrika ve Akdeniz’de AFRICOM’un faaliyetleri için giderek bir arka bahçeye dönüştürülmesi konusunda da uyarıyoruz.

Bu vesileyle tekrar hatırlatıyor ve uyarıyoruz: Tunus topraklarının bir bölümünü Amerika’nın kullanımına tahsis etmek ve onunla askerî ve güvenlik anlaşmaları imzalamak, en basit şekliyle, Allah’ın dost edinilmesini ve yardım alınmasını haram kıldığı bir düşmanla iş birliği yapmaktır. Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur:

فَإِنَّا لَا نَسْتَعِينُ بِالْمُشْرِكِينَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ“Biz, müşriklere karşı müşriklerden yardım istemeyiz.” Üstelik bu üsler, kâfirlerin üzerimizde bir yol ve hâkimiyet kurması anlamına da gelmektedir. Oysa Allah Subhânehu ve Teâlâ bunu kesin olarak haram kılmış ve şöyle buyurmuştur:

وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلاً“Allah, müminlerin aleyhine kâfirlere hiçbir yol vermeyecektir”^{[Nisa 141]}

Ey Tunus halkı! Amerika ve genel olarak Batı ile askerî iş birliği yapmak ve Müslüman ülkelerini onların ordularının, askeri tatbikatlarının ve askerî maceralarının kullanımına sunmak, ümmete yıkım ve harabeden başka bir şey getirmemiştir. Amerika’nın İran’a karşı yürüttüğü savaşta Körfez ülkeleri ve Ürdün’ün başına gelenler bu işbirliğinin acı sonuçlarına en büyük örnektir. Bu anlaşmaların iptal edilmesi ve ülkemizdeki Amerikan ve yabancı askerî varlığına son verilmesi için çalışmanız farzdır. Tunus’u, Raşidi Hilafet Devleti için bir dayanak noktası haline getirmenin ve esaret altındaki Filistin ile Mescid-i Aksa’yı Yahudilerin pisliğinden kurtarmanın yegâne yolu budur.

الَّذِينَ إِن مَّكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنكَرِ وَلِلَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ“Onlar ki, eğer kendilerine yeryüzünde iktidar verirsek namazı kılar, zekâtı verirler, iyiliği emreder ve kötülükten nehyederler. İşlerin sonu Allah’a varır.”^{[Hac 41]}

 Kızıldeniz üzerinde stratejik bir konuma sahip kıyı şehri olan Muha, 10 Eylül 2026 Perşembe günü Husilerin eline geçti. Küfrün başı Trump ise 12 Eylül Cumartesi günü yaptığı açıklamada; Husilerin Beyaz Saray’ı aradığını ve Washington’dan müdahale etmemesini istediğini belirterek, “Bizimle savaşmak istemediklerini ve kendilerine karşı harekete geçmemi istemediklerini söylediler” ifadelerini kullandı. Buna karşılık Husilere bağlı silahlı kuvvetlerin sözcüsü Yahya Serî’ ise kâfir sömürgecileri rahatlatacak bir mesaj yayımlayarak “Kızıldeniz’deki uluslararası seyrüseferin hiçbir zarar görmeyeceğini” duyurdu!

Peki, Birleşik Arap Emirlikleri’nin (BAE) efendisi İngiltere’nin emriyle kurup himaye ettiği ve “Cumhuriyet Muhafızları’nın çekirdeği” olarak lanse edilen dokuz yıllık “Ulusal Direniş” çabaları nereye gitti? Muha’nın ve Halid Kampı’nın düşmesiyle birlikte, İngiltere’nin Kızıldeniz’in doğu kıyısındaki kontrolü sona ermiş ve Amerika’nın tüm kıyılar üzerindeki hakimiyeti tamamlanmıştır! Suudi Arabistan’da Selman bin Abdülaziz’in tahta çıkışıyla bu ülkeyi kaybeden ve rotanın Amerika’ya dönmesiyle sarsılan İngiltere’nin yarımadadaki siyasi nüfuzu, Amerika karşısında gerilemektedir. Bugün Amerika, Yemen’in hem kuzeyinde hem de güneyinde sağlam bir yer edinmiştir.

Muha’nın düşmesiyle birlikte; yönetimde kaldığı yıllar boyunca İngiltere’ye hizmet eden hâlik Ali Salih’in yeğeni Tarık Salih, sekiz üyeli Başkanlık Konseyi’ndeki konumundan uzaklaştırılarak, Güney Yemen’deki Geçiş Konseyi Başkanı Aydarus El Zubeydi’den sonra ikinci kaybeden taraf olmuştur. Amerika’nın, Başkanlık Konseyi Başkanı Reşad el-Uleymî’den sonra, diğer İngiliz ajanı konsey üyelerini de kendi safına çekmedikçe bu tasfiye süreci durmayacaktır. Benzer bir durum San’a’da da yaşanıyor. Helak olan Ali Salih’in partisinin Husilerle ortaklığı zayıflıyor. İngiltere’nin askeri güçlerinin çökertilmesi, dayandığı kabile gücünün de çökertilmesiyle eş zamanlı yürütülüyor. Muha’da yaşananlar, İngiltere’ye sadık olmayan unsurların da bulunduğu Cumhuriyet Muhafızları güçlerinin parçalanması anlamına geliyor. Nitekim rakibi Amerika, bu güçlerin içini hızla kendisine muhalif ve rakiplerinden emir alan unsurlarla doldurmuştu. Muha’nın düşmesinden birkaç gün önce bölgeye sadakatleri belirsiz “Amalika” ve “Vatan Kalkanı” birliklerini sevk etmişlerdir. Savaş alanındaki görgü tanıkları, Suudi Arabistan tarafından kurulan Vatan Kalkanı güçlerinin çekilmeye başlayarak safları bozduğunu, ardından “firari” Tarık Salih’in tüm cephelerden şehrin içine çekilme talimatı verdiğini aktarmıştır. Tarık Salih bu durumu “içeriden ihanet ve kardeşlerin yüzüstü bırakması” olarak nitelendirmiştir. Nihayetinde Husiler, kayda değer bir direnişle karşılaşmadan Muha’ya girmişler ve geri çekilenlerin bıraktığı çok sayıda silaha el koymuşlardır.

Yedi gün süren savaş boyunca Riyad’ın ve arkasındaki Washington’ın suç ortaklığı apaçık ortadadır. Husiler, Muha’yı büyük bir başarıyla almış imajı vermek için güçlerini oraya sevk ederken; Suudi Arabistan Muha’ya saldıran Husi güçlerine havadan müdahale etmemiş, bunun yerine Marib, Cevf, Beyda ve Dali’deki diğer cepheleri bombalıyormuş gibi yaparak dikkatleri başka yöne çekmiştir. Suudi Arabistan ancak Muha tamamen düştükten sonra hava saldırılarında bulunmuştur. “Husiler için ölüm sandığı” söylentileri ise sadece insanların gözlerini boyamaktan ibarettir. Dolayısıyla, Suudi Arabistan’ın doğrudan yapamadığı “İngiliz ajanlarını temizleme” işini şimdi Husiler yapmaktadır. Yemen’de İngiliz nüfuzunu söküp atma senaryosu son sürat devam etmektedir: Önce BAE saf dışı bırakılmış, ardından Güney Geçiş Konseyi’ne darbe indirilmiş, şimdi ise Muha’daki Ulusal Direniş vurulmuştur. Bir sonraki sıranın Islah Partisi ve onun nüfuz alanlarında olduğu aşikârdır.

Bu durum, 21 Eylül 2014’te Husilerin Sana’ya girişinin ve 13 Aralık 2018’deki Stockholm Anlaşması ile Tarık Salih güçlerinin El Hudeyde’ye girmesinin engellenmesini akıllara getirmektedir. Acaba şu an Islah Partisi’nin kontrolünde olan Marib ve Taiz’e mi sıra gelmiştir? Islah Partisi takipçilerini kandırmak için İslam’ı bir slogan olarak dillendiren, gerçekte ise laik cumhuriyetçi sistemi uygulayan ve Birleşmiş Milletler’e başvuran bir partidir.

Biz Hizb-ut Tahrir olarak, sarsılmaz bir duruşa sahibiz. Ne dışarıdaki Konferans ve Islah Partisi’nden müteşekkil sözde “Meşruiyetin”, ne kuzeydeki Husilerin ne de diğer yerel figürlerin yanında asla yer almayız. Aynı şekilde bölgesel uygulayıcıların; yani İngiltere’nin beslemesi BAE’nin, Amerika’nın hizmetkârı Suudi yöneticilerinin veya şerleri Müslüman beldelerini dolduran İranlı yöneticilerin de yanında yer almayız. Yemen’de küresel aktörler olan Amerika ve İngiltere arasında cereyan çatışmanın tarafı değiliz. Bilakis bizim duruşumuz İslam Akidesinden neşet eder. Biz Müslümanları tek bir devlet altında birleştirmek, Allah’ın indirdikleriyle hükmetmek ve İslam’ı dünyaya bir hidayet ve nur mesajı olarak taşımak için çalışıyoruz. Gayemizi gerçekleştirmek için adım adım Peygamberimiz Muhammed SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in siretini takip etmekteyiz. Yöneticilerin ajanlıklarını ifşa etmekte ve İslam’a aykırı fikirleri fikri çatışma ve siyasi mücadele ile çürütmekteyiz. Bu, aynı zamanda Ümmeti kâfirlere ve onların ajanlarına karşı uyarmak, bugün olduğu gibi Müslümanların birbirini katletmesine engel olmak, oklarını küfür sömürgecilerine, özellikle de Amerika ve İngiltere’ye yöneltmelerini sağlamak için yapılan bir “emr-i bi’l maruf ve nehy-i ani’l münker” faaliyetidir.

Hizb-ut Tahrir’in 2000’li yılların başından itibaren Yemen üzerinde İngiltere ve Amerika arasındaki uluslararası rekabetin kızışacağına dair yaptığı analizler boş bir iddia veya vehimden ibaret değildir. Aksine onları bu tuzaklara düşmekten uyarmış ve buna karşı basiretle hareket etmelerini istemiştir. Kalbi olup kulak veren herkes için bu uyarılar; çatışmanın risklerini ifşa etmek, taraflarını ve araçlarını reddedip onlardan vazgeçmek, böylece dünya saadetine ulaşıp Allah’ın huzuruna müjdelenmiş olarak varmak için bir rehberdir.

Yemen’in tüm sorunlarının çözümü ve onu nefessiz bırakan İngiliz-Amerikan cenderesinden kurtuluşu; ancak Nübüvvet Metodu üzere İkinci Raşidi Hilafet devletinin kurulmasıyla mümkündür. Hilafet, İslam’ı uygulayacak, Müslümanların işlerini güdecek, kanlarını koruyacak, iç çatışmaları ve aralarındaki anlamsız savaşları engelleyecek, hükmü yalnızca Allah’a ait kılacaktır. Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur:

ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةً عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ“Sonra Nübüvvet metodu üzere Hilafet olacaktır.”

Allah’ın düşmanı Netanyahu’nun, Yahudi varlığı başbakanı olarak birkaç gün önce bölge üzerindeki hakimiyetiyle nasıl böbürlendiğini gördük. İbrani yılbaşı arifesinde Cebel-i Şeyh’in zirvesinden şunları söyledi: “Burada, Cebel-i Şeyh’in zirvesindeyiz. Şam burada, Lübnan orada, Suriye Golan’ı şurada... Cebel-i Şeyh zirvesinden Yermük’e, buradan Akdeniz kıyılarına kadar tüm bölgeyi kontrol ediyoruz... İsrail, daha önce benzeri görülmemiş mutlak bir hakimiyete sahiptir.”

Pazar günü Dışişleri Bakanı Hakan Fidan ise, Suriyeli mevkidaşı Esad eş-Şeybani ile düzenlediği ortak basın toplantısında, Yahudi varlığını Suriye’nin istikrarını bozmaya çalışmakla ve ülkenin tanık olduğu sözde olumlu süreci engellemeye devam etmekle suçladı. Eş-Şeybani ise artan gerilim karşısında diplomatik seçeneğe bağlı kalacaklarını vurguladı. Dışişleri Bakanı Hakan Fidan, “Suriye’nin bölgede ve dünyada büyük bir umut kaynağı haline geldiğini belirterek, bu istikrarı aniden bozmaya çalışan aktörün “İsrail” olduğunu ifade etmiştir. Fidan, geçtiğimiz ay Suriye’nin kuzeybatısındaki Ebû Zuhûr Hava Üssü’nün bombalanmasını da bunun son örneklerinden biri olarak değerlendirmiştir.

Peki, her iki bakan da Yahudi varlığının hakikatini, rollerini ve saldırganlığını idrak ettiği halde ne değişmiştir ki?

Yahudi varlığının bölgede yayılan ve ifsat eden “kanserojen bir ur” olduğu gerçeğini anlamak için uzmanlara, mütehassıslara veya resmi görevlilere ihtiyaç yoktur; zira bu gerçek, gözlerin yanılmayacağı, akılların şaşmayacağı kadar nettir. Bölgenin, Yahudilerin suçları ve ihtirasları sebebiyle maruz kaldığı hastalığı ve felaketi teşhis edecek kimselere değil; onlara bir son verecek, bölgeyi ve ümmeti onlardan ve şerlerinden kurtaracak kimselere ihtiyacı vardır.

Yahudi varlığının Gazze’deki halkımıza yönelik saldırganlığına tüm dünya şahit olmuştur. Dünya onlarca yıldır benzeri görülmemiş bir vahşeti tanıklık etmiştir. Yahudi varlığının Mescid-i Aksa’ya, Batı Şeria’ya, Lübnan’a, Suriye’ye, Yemen’e, İran’a ve Irak’a yönelik saldırıları hiç kesilmemiştir. İran’dan sonra Mısır ve Türkiye’ye yönelik tehditler savurduğu da artık herkesin malumudur. Türkiye veya Mısır ordusu gibi Müslümanların ordularından biri bu gaspçı varlığa karşı harekete geçmediği sürece, Yahudiler ve onların İki Nehir Arasında (Mezopotamya) devlet kurma emelleri asla durmayacaktır.

Yahudilerin saldırganlığı apaçık ortadadır; küstahlıkları tüm sınırları aşmış, cürümleri arşa ulaşmış, genişlemeci hayalleri ayyuka çıkmıştır. Bu durum karşısında basın toplantıları ve diplomatik çözümler asla fayda etmeyecektir. Aksine bölgeyi ve Ümmeti bu varlıktan ve kötülüklerinden kurtarmak için ciddi bir şekilde harekete geçilmesi şarttır. Bu şerefe en layık olan ordular ise, Şam devrimcileri ve Sultan II. Abdülhamid’in, Fatih Sultan Mehmed’in, Kanuni Sultan Süleyman’ın ve Osmanlı’nın diğer faziletli halifelerinin torunlarıdır. Şam devrimcileri, azimleri ve abdestli elleriyle Şam’ın tağutunu devirmişler, Osmanlı halifeleri de İslam’ın kalesini ve Müslümanların diyarını yüzyıllar boyunca korumuşlardır. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انفِرُواْ فِي سَبِيلِ اللهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الأَرْضِ أَرَضِيتُم بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الآخِرَةِ إِلاَّ قَلِيلٌ“Ey iman edenler! Ne oldunuz ki, size “Allah yolunda sefere çıkın” denilince, yere çakılıp kaldınız Yoksa ahiretten vazgeçip dünya hayatını mı seçtiniz? Oysa ahirete göre dünya hayatının yararı, pek az bir şeydir.”^{[Tevbe 38]}