Kırgızistan Milli Güvenlik Devlet Komitesi (UKMK) eski Başkanı Kamçıbek Taşiyev hakkında; “anayasayı ihlal ederek iktidarı zorla ele geçirmek veya zorla elinde tutmak, anayasal düzeni zor kullanarak değiştirmeye çalışmak” ve “görevi kötüye kullanmak” maddeleri uyarınca ceza davası açıldığı biliniyor.

Bunun üzerine Taşiyev, sosyal medya üzerinden yaptığı açıklamada şu iddialarda bulundu: “Hukuki açıdan bu davada kendimi savunmak için her türlü imkâna sahibim. Allah’ın izniyle bir suçum yok ve beraat edeceğim. Suçlu olan cezasını çeker, masum olan ise aklanır. Zira Devlet Başkanımız, ülkemizde adil bir yargı sistemi kurmak için büyük çaba sarf ediyor. Örneğin, 25 kişiden oluşan ‘Kempir-Abad’ grubu da beraat etti.”

Gerçek şu ki; son yıllarda ülkede “iktidarı zorla ele geçirmek” suçlamasıyla tutuklananların sayısı hızla artmıştır. Bunların arasında siyasetçiler, gazeteciler ve Hizb-ut tahrir üyeleri de bulunmaktadır. Kırgız-Özbek sınır belirleme davası nedeniyle tutuklanan ve “Kempir-Abadcılar” olarak bilinen grup, Taşiyev’in görevden alınmasının ardından beraat etmiştir. Taşiyev bu örneği vererek, mevcut otoriteye kendi davasının da siyasi bir pazarlıkla kapanabileceğine dair üstü kapalı bir uyarı göndermektedir. Ancak madalyonun diğer yüzü çok daha karanlıktır. Siyasi muhalifler bir şekilde aklanırken, dava erleri aynı “iktidarı zorla ele geçirmek” maddesiyle acımasızca cezalandırılmaktadır: Örneğin Batken Bölge Mahkemesi, Alisher Mamuroviç başta olmak üzere altı dava eri hakkında 13 ila 17 yıl arasında değişen ağırlaştırılmış hapis cezaları vermiştir.

Buna ek olarak Çüy, Celal-Abad ve Narin eyaletlerinde de onlarca dava eri dört yılı aşkın süredir zindanlarda tutulmaktadır. Bu samimi Müslümanların iktidarı zorla ele geçirecek askeri veya maddi bir güçleri olup olmadığı hiç sorgulanmamıştır. Oysa bu insanların elindeki tek “silah”, “Lâ ilâhe illallah Muhammed’un Rasûlullah” kelime-i tevhidinden başkası değildir!

Dava erlerinin sosyal medyadaki tek bir “beğenisi” için bile “radikalizm” raporu hazırlayan sözde uzmanlar, acaba bugün hangi “laboratuvarlarda” muhalif siyasetçileri temize çıkarıp beraat ettirmektedirler?

Siyasi konjonktüre göre muhalif güçler aynı maddeden beraat ettirilirken, sadece Allah’ın indirdiği Şeriat ile yaşamak istedikleri için masum Müslümanlara 4 yıldan 17 yıla kadar cezalar yağdıran mahkemelerin hangi adaletinden söz edilebilir? Bu durum, mevcut yasaların yalnızca otoritenin çıkarlarına hizmet ettiğini ve sadece İslam’a karşı bir barikat olarak kullanıldığını kanıtlamaktadır. Ülkede faiz, tekelcilik ve kumar gibi haramların serbestçe yayılması için zemin hazırlanırken; İslam’ı öğretmek, marufu emretmek ve münkerden nehyetmek gibi farz ameller, cezalandırılması gereken birer suç sayılmaktadırlar!

Ebu Hurayra’dan rivayet edildiğine göre Rasûl SallAllahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur:

سَيَأْتِي عَلَى النَّاسِ سَنَوَاتٌ خَدَّاعَاتٌ، يُصَدَّقُ فِيهَا الْكَاذِبُ، وَيُكَذَّبُ فِيهَا الصَّادِقُ، وَيُؤْتَمَنُ فِيهَا الْخَائِنُ، وَيُخَوَّنُ فِيهَا الْأَمِينُ، وَيَنْطِقُ فِيهَا الرُّوَيْبِضَةُ». قِيلَ: وَمَا الرُّوَيْبِضَةُ؟ قَالَ: «الرَّجُلُ التَّافِهُ فِي أَمْرِ الْعَامَّةِ“İnsanlar üzerine öyle hayırsız yıllar gelir ki o zamanda yalancı doğrulanır, doğru yalanlanır, haine güvenilir, emin kimseye güvenilmez! O zamanda Ruveybida konuşur’ buyurdu. Denildi ki: Ruveybida nedir? Peygamber SallAllahu Aleyhi ve Sellem, “Sefih kimse genelin işi hakkında konuşur” buyurdu.”

Allah Subhânehu ve Teâlâ da şöyle buyurmuştur:

وَلَاتَحْسَبَنَّاللهَغَافِلاًعَمَّايَعْمَلُالظَّالِمُونَإِنَّمَايُؤَخِّرُهُمْلِيَوْمٍتَشْخَصُفِيهِالْأَبْصَارُ“Sakın, Allah’ı zalimlerin yaptıklarından habersiz sanma! Allah, onları ancak gözlerin dehşetle bakakalacağı bir güne erteliyor.” ^{[İbrahim 42]} Dolayısıyla bugün (iktidarı ele geçirmek, radikalizm, terörizm) gibi maddeler, sömürgeci kâfirlerin kendi suçlarını örtbas etmek ve kamuoyunu yanıltmak için dayattığı prangalardır. Bu nedenle Kırgızistan halkı ve tüm İslam Ümmeti için hak ile batılı, dost ile düşmanı ayırt etmenin ve adımları bu şuurla atmanın zamanı gelmiştir.

Biz, Hizb-ut Tahrir Medya Ofisi olarak takipçilerimiz ve Merkezi Medya Bürosu Web Sayfası misafirlerimize, Hizb-ut Tahrir tarafından 1954 yılında başlatılan El-Raye Gazetesinin tekrar yayına başlatılmasını duyurmaktan gurur duyarız. Karanlık ve zorba rejimlerin baskısı sonucu haftalık yayınlanan gazete durdurulmuştu. Şimdi Hizb-ut Tahrir El-Raye Gazetesini Allah’ın izniyle tekrar başlatacaktır.

Pakistan Bir Seçimle Karşı Karşıyadır: Ya “Yeni Orta Doğu”nun Mesajlarını Taşıyacak Ya Da “Yeni Hilal İttifakı”na Liderlik Edecek

Tarih, Başkaları İçin Mesajlar Taşıyan Milletleri Ödüllendirmez; Aksine Tarihi Değiştirenleri Ölümsüzleştirir

ABD’nin İran’a karşı savaşının, ABD’nin “Yeni Ortadoğu” tasavvuruna göre Ortadoğu’yu yeniden şekillendirilmesiyle birlikte Pakistan kendini, Washington ile Tahran arasında arabuluculuk gibi alışıldık ancak kısıtlı bir rolün içinde bulmuştur. İç söylemin büyük bir kısmı bu diplomatik konumlanmayı kutlamakta ancak bu an daha rahatsız edici bir soruyu dayatmaktadır: Pakistan mesajlar taşıma rolüyle mi yetinecek, yoksa bölgesel bir devlet adamı düzeyine yükselebilecek mi?

Savaşlar genellikle milletlerde bir şok etkisi yaratır; bu da onları varsayımlarını yeniden değerlendirmeye iter, eski önyargılarını altüst eder ve yeni bir stratejik düşünceye alan açar. Ancak Pakistan’ın İran-ABD krizine yönelik tepkisi, hırstan ve cesur bir vizyondan daha çok, bir ölçüde temkinliliği yansıtmaktadır. Arabuluculuk rolü geçici bir görünürlük sağlayabilir ancak kalıcı bir nüfuza dönüşmez. Zira elçi, diyaloğu kolaylaştırır ancak sonuçları belirleyemez. Son dönemdeki diplomatik faaliyetler Pakistan’ın görünürlüğünü artırmış olsa da, görünürlük stratejik bir güç değildir.

Yönetim sanatı ise bağımsız düşünmeyle başlar ve güvenlik ihtiyaçlarından, ekonomik çıkarlarından ve hadari bakış açısından kaynaklanan kendi vizyonunu netleştirmeye hazır bir liderlik gerektirir; ayrıca devlet adamı, süper bir gücün kendisine bir rol vermesini beklemez; aksine süper bir güç olmak için kendi vizyonunu belirler. Pakistan’ın mevcut durumu ise, Washington için kısa vadeli diplomatik faydayı stratejik bağımsızlığa tercih ettiğine işaret etmektedir; ancak gerilemekte olduğu görünen büyük bir güç için faydalı olmak, bağımsız bir güce sahip olmakla eşdeğer değildir.

Peki alternatif nedir? Cesur bir bölgesel proje mümkündür; çünkü koşullar nadir bir fırsat sunmaktadır: Zira Amerika ve Yahudi varlığı İran’a askerî olarak boyun eğdirmekte başarısız olmuştur ve Körfez liderleri de yorgun ve açıkta kalmış görünüyorlar; İran ise savaş sonrası yeniden rehabilitasyona ihtiyaç duymaktadır. Pakistan’daki karar alma çevrelerinin bir miktar olsun liderlik becerisi göstermesi halinde, bu koşullar yeni bir bölgesel girişim için alan açmaktadır. Ayrıca Körfez ve İran'da, bölgede ABD'nin liderlik ettiği istikrarsızlık politikasına karşı kendileriyle aynı hoşnutsuzluğu paylaşan müttefikler de bulacaklardır.

Bu vizyon, Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra dayatılan eskimiş Sykes-Picot çerçevesinin yerini alacak “Hilal İttifakı” olarak nitelendirilebilir. Bölge, dış hegemonyadan uzak bir şekilde, daha doğal siyasi ve hadari temeller üzerine yeniden düzenlenebilir; böylece Ortadoğu’yu, Güney Asya ve Orta Asya ile birlikte daha geniş bir stratejik ve ekonomik alanda birleştirecektir.

Bu proje üç sütun üzerine kurulabilir: Birincisi; Yahudi varlığına karşı koyabilecek ve kolektif güvenliği sağlayabilecek bölgesel askerî entegrasyon. İkincisi; Güney Asya pazarlarını Körfez’in zengin kaynaklarına bağlayan bir enerji koridoru. Üçüncüsü; Orta Doğu, Güney Asya ve Orta Asya boyunca uzanan daha geniş bir siyasi ve ekonomik blok.

İran bu çerçevede, izole olmuş bir aktör değil, merkezi bir unsur olacaktır. Hilal İttifakı, güvenliği sağlamak için ABD askeri üslerine bağımlı olmayacaktır; aksine Pakistan, Türkiye ve Mısır gibi ülkeler saf güvenlik sağlayıcıları rolünü üstlenebilirler ve bunun, tek bir komuta yapısı içinde olması tercih edilmelidir. Bu ittifak, ABD'yi Ortadoğu'dan geri çekilmeye ve Yahudi varlığına verdiği desteği sonlandırmaya sevk etmelidir ki böylece stratejik tablo değişebilsin.

Şüpheciler bu arzuların gerçekçi olmadığını ileri süreceklerdir; ancak gerçek sınırlayıcı unsur güç değildir, aksine hayaldir. Pakistan, şu anda yaptığından çok daha büyük bir rol oynamasına imkân tanıyan diplomatik yayılıma, askerî kapasiteye ve coğrafi konumu sahiptir; onda eksik olan şey, cesaret ve liderlikte bağımsız düşünme yetisidir.

Buna göre soru; Pakistan’ın Washington ile Tahran arasında başka bir mesaj taşıyıp taşımayacağı değil, kendi vizyonunu sunup sunamayacağıdır. Çalkantılı zamanlarda milletler ya geleceğe varis olurlar ya da onun inşasına katkıda bulunurlar. Pakistan ise bu iki yoldan hangisini izleyeceğine karar vermelidir. Tüm bunların ilk adımı, benzersiz bir hadari ve stratejik proje taşıyan Raşidi Hilafetin kurulmasıdır.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Muhammed Selçuk – Pakistan

Haber-Yorum

Acıların Üstüne Eklenen İhlaller… Görmezden Gelinemez !

Haber:

Filistin Uluslararası Maratonu'nun başlangıcı. (Ma'an)

Yorum:

Zilletin, ihanetin ve acizliğin yaralarıyla acı çekenlerin, Müslüman ülkelerdeki taviz verenlerin ve değersizlerin kayalıklarına çarpması eksik olmayacağı gibi, insanların karşı karşıya kaldığı acil ve karmaşık sorunların çözümlerini canlandırmak için çalışan birinin de, onu bundan engelleyecek kimseyle karşılaşması eksik olmayacaktır.

Hakeza Rabbani metot sayesinde tüm krizlerin kurtuluş yolunu idrak eden ve bilen ve bunları İslam’ın, onun hakikatinin ve davasının gerekliliğiyle ilgili konular haline getiren bir kimse, bunlar karşısında, bu hayatın İslam'ın, adaletinin ve etkili çözümlerinin gölgesine geri dönmesi ya da onu savunurken ölmek ve bu ideoloji üzerinde sebat etmek için hayat ve amel yolunu benimser; böylece bilincini arındırır ve bu saflığı tüm Müslümanlara aktarmak için yayar. Bu saflığın, iktidar ve liderlik ehlinden galip gelenlerin sıfatının gerçekleşmesi için talep edilen iman konumundan sapmasını önleyen engel ve afetlerden kurtuluşa erişmesine bağlı kalır. Eğer basiretiyle bunları aşabilirse, arkasından bu yolda kurtuluşu umarak yürüyenleri ve daha az anlayışa ve basirete sahip olanları düşürecek tek bir taşın kalmasına dahi tahammül edemez. Dolayısıyla kötülüğü inkar eder ve hakikat açıkça ortaya çıkıp talep netleşinceye ve dua için yükselen ellerden başka eller, kalbin doğruluğunu ve basiretin selametini tercüme eden bir dil gibi temizleninceye kadar kötülüğe karşı sessiz kalmaz.

Bu nedenle bu maraton gibi art niyetli kişilerin koyduğu bir kayayı geçiştirmeyeceğiz ve geçiştirmememiz de gerekir; zira bunlar, sahiplerine geri dönen bir duygu olduğu gibi aynı zamanda hayal kırıklığına uğrayanları kuşatan ve habis hedefini ve aşağılık gayesini fark ettiklerinde onların hayal kırıklıklarını daha da artıran bir hiledir. Bunu ortaya koyan da buna itiraz etmemektedir; çünkü bunun dinle bir ilgisi olmadığı gibi kötü niyetli kişilerin terörizm olarak nitelendirdiği bir grubun insani çabasından doğan Sumud Filosu hibesiyle karşılaştırıldığında da dinle hiçbir ilgisi yoktur!!

Müslümanların meselesi, suçlu düşmanları tarafından maruz kaldıkları ihlallerin ortaya çıkmasının ardından net bir hal almıştır; zira bu düşmanlar, halklara, işgalciye hizmet ettikleri ve onların egemenliği altında kalmaya razı oldukları sürece eziyet görmeyeceklerini ve düşmanların cezalarından etkilenmeyeceklerini göstermek için bu alçakça faaliyetlere teşvik etmektedirler!

Ancak zulmün ateşiyle kavrulmuş ve her türlü acıyı tatmış birinin bu davası ve sömürgeci kafirler ve onların kendi cildimizden olan ajanları aracılığıyla ahlak yok edilerek, namuslar ihlal edilerek, haya çiğnenerek ve yozlaşma yayılarak marjinalize etmeye ve küçük düşürmeye çalıştıkları Müslümanların davaları nasıl olur da yüzüstü bırakılabilir?!

Müslümanların hayati davasını gizlemeye çalıştılar ve ümmetin evlatlarını en önemli görevlerinden ve farzlarının tacından uzaklaştırdılar. Bu yüzden cihad ilan ederek Aksa'yı ve esirleri kurtaracak ve sadece Filistin’de değil, aksine doğusundan batısına kadar tüm dünyadaki iffetli Müslüman kadınların namusunu koruyacak kalkan bir İmamın arkasında saf tutacak, Müslümanlar için birleşik bir devlet kurarak İslami hayatı yeniden başlatmak için çalışmak gerekir. Her kim bu azim amele muhalefet ederse, kendi hevasını ilah edinmiş, şeytana itaat etmiş, onu dost edinip sömürgeci kâfir efendisinin planlarına boyun eğerek şeytana açıkça bir yetki vermiş olur.

Bugün bu çöküş maratonun eşiğinde durup soruyoruz; çabası güzel olan bir Müslüman, nasıl olur da damarlarındaki kan kaynamadan, onları bir çekirdek gibi çitleyip atmadan ve bunların arkasındaki niyetin çirkinliğini ve kötülüğünü ortaya koymadan bu fiilleri geçiştirebilir. Aksi takdirde Allah korusun bu fiiller alışılmış ve kabul edilir bir husus haline gelir ki böylece de çirkin olan alışılmış bir hale gelirken, doğru olan ise kaldırıp atılan yabancı ve istenmeyen bir şey haline gelir!

Onların faaliyetlerine, onlara, onlara yardım edip itaat edenlere lanet olsun.

Müminlerin annesi Zeyneb binti Cahş’dan şöyle dediği rivayet edilmiştir: Allah’ın Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem bir gün büyük bir telaş ve endişe içinde, yüzü kıpkırmızı olmuş bir halde odadan çıktı ve şöyle buyurdu: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَيْلٌ لِلْعَرَبِ مِنْ شَرٍّ قَدِ اقْتَرَبَ، فُتِحَ الْيَوْمَ مِنْ رَدْمِ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مِثْلُ هَذِهِ، وَحَلَّقَ بِإِصْبَعِهِ الْإِبْهَامِ وَالَّتِي تَلِيهَا»، فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَهْلِكُ وَفِينَا الصَّالِحُونَ؟! قَالَ: «نَعَمْ إِذَا كَثُرَ الْخَبَثُ “ La ilahe illallah! Yaklaşan bir şerden dolayı vay Arabın haline! Bugün Yecüc ve Mecüc’ün seddinden şu kadar (açıldı) diyerek başparmağı ile şehadet parmağını birleştirerek halka yaptı .” Dedim ki: Ey Allah'ın Rasulü! İçimizde iyiler (salihler) olduğu halde biz helak olur muyuz? Bunun üzerine şöyle dedi: “Evet, pislik (fesat ve günah) çoğaldığı zaman.“ Yani günahlar çoğaldığı zaman helak genel olur demektir; la havle vela kuvvete illa billah.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Zübeyde Ümmü Osman – Mübarek Toprak (Filistin)